II SAB/Kr 97/12
Административные суды2012-12-21
Номер дела
II SAB/Kr 97/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата решения
2012-12-21
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie
Судьи
Mirosław Bator
Резолютивная часть
odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Kraków, dnia 21 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. i J. J. na bezczynność Burmistrza Miasta Zakopane postanawia: skargę odrzucić
UZASADNIENIE
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2012 r. J. J. jako skarżąca i jako pełnomocnik skarżącej M. G. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Złożony przez J. J. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata został oddalony prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 września 2012 r. W związku z powyższym skarżąca J. J. zarządzeniem z dnia 24 października 2012 r. została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2012 r. – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 listopada 2012 r. i pomimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi z kolei, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Tym samym skarga do sądu administracyjnego od której nie został uiszczony wpis (skarga nieopłacona) podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.