IV SA/Po 109/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) WSA Maciej Dybowski Protokolant Sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę /-/ M. Dybowski /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus UZASADNIENIE K. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] uzupełniającą decyzję własną z dnia [...] listopada 2007 r., o tym samym numerze w ten sposób, iż w sentencji decyzji dodaje pkt 4 o treści "w pozostałej części utrzymać w mocy decyzję organu I instancji". W uzasadnieniu decyzji Organ wyjaśnił, że pominięcie w decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. pkt 4 nie było celowym działaniem Organu II instancji i stanowiło zwykłe przeoczenie. W uzasadnieniu decyzji pouczono K. P., iż od powyższego orzeczenia przysługuje Jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na orzeczenia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do treści art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W przypadkach określonych w § 1 termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi (§ 2). Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2000 r. o sygn. akt II SA/Gd 1783/98 (ONSA 2002, nr 1, poz. 23), orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia (art. 111 kpa), inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym). Zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej albo postanowienia o odmowie uzupełnienia - art. 111 § 2 kpa)- por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 marca 2007 r., II SA/Wa 2118/06 LEX nr 338221. Sąd w pełni podziela powyższy pogląd. Dalszą konsekwencją zaprezentowanej tezy jest konkluzja o braku środków zaskarżenia, jakie miałyby służyć stronie od decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje ani możliwości wniesienia odwołania od decyzji uzupełniającej, ani zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, gdyż środek zaskarżenia (odwołanie, względnie powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego) przysługuje jedynie od decyzji będącej przedmiotem wniosku o jej uzupełnienie. To oznacza, że ustawodawca nie nadał podejmowanym w tym trybie aktom rangi odrębnych rozstrzygnięć, pozwalających przyjąć dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach. Brak jest także przepisów szczególnych, które w takich przypadkach pozwalałyby na kontrolę sądowoadministracyjną (art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Organ błędnie pouczył K. P., iż od orzeczenia uzupełniającego przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Sąd informuje Skarżącą, iż nowy bieg terminu do wniesienia skargi na decyzję uzupełnioną (z dnia [...].11.2007 r.) będzie liczony od momentu uprawomocnienia się niniejszego postanowienia. Skarżąca wówczas będzie mogła podnieść wszystkie te zarzuty, które zawarła w skardze będącej przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ M. Dybowski /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus JH