II FSK 768/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. W. o cofnięcie skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi A. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK 20/07 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 18 października 2004 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 20/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 699/04 w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 18 października 2004 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. oraz zasądził od skarżącego na rzecz organu podatkowego kwotę 2.700 zł. W skardze o wznowienie postępowania zakończonego w/w wyrokiem skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości, wstrzymanie wykonania tego orzeczenia oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz podatnika zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (wynagrodzenia doradcy podatkowego) jako podstawę wznowienia postępowania podał art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. i stwierdził, że był pozbawiony możności działania w toku postępowania przed NSA w sprawie o sygnaturze II FSK 20/07, a szczególności na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. Autor skargi o wznowienie postępowania wskazał, że pełnomocnik strony pismem z dnia 27 lutego 2008 r. złożył wniosek o: - odroczenie terminu rozprawy wyznaczonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na dzień 28 lutego 2008 r., godz. 9.30, sala A; - usprawiedliwienie nieobecności pełnomocnika skarżącego na w/w terminie rozprawy; - wyznaczenie nowego terminu rozprawy w w/w sprawie umożliwiającego pełnomocnikowi skarżącego czynny udział w rozprawie. Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik strony powołał się na problemy komunikacyjne - brak połączeń kolejowych, które umożliwiałaby mu stawiennictwo w wyznaczonym terminie. Wniosek powyższy został przesłany do NSA faxem w dniu 27 lutego 2008 r. i nadany tego samego dnia listem poleconym na adres NSA w Warszawie. Wniosek o odroczenie terminu rozprawy nie został uwzględniony, mimo że nieobecność pełnomocnika na rozprawie wywołana była znaną Sądowi przeszkodą, której nie można było przezwyciężyć, przy czym ani skarżący ani jego pełnomocnik nie wnosili o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. Naczelny Sąd Administracyjny naruszył więc art. 109 w zw. z art. 193 p.p.s.a., bowiem nie odroczył terminu rozprawy, mimo wniosku pełnomocnika, art. 113 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. na skutek zamknięcia rozprawy pod nieobecność pełnomocnika strony i art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. na skutek wydania wyroku pod nieobecność pełnomocnika skarżącego. Sąd błędnie zastosował art. 107 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., poprzez rozpoznanie sprawy w nieobecności pełnomocnika strony, pomimo zasadnego wniosku o odroczenie terminu rozprawy ze względu na problemy komunikacyjne. W ocenie skarżącego, odroczenie terminu rozprawy z uwzględnieniem nowego rozkładu jazdy pociągów PKP nie doprowadziłoby do nadmiernego przedłużenia postępowania przed NSA. Skutkiem naruszenia w/w przepisów pełnomocnik nie mógł uczestniczyć w rozprawie i wydaniu wyroku, a tym samym podatnik został pozbawiony możności działania przed NSA. Pismem z dnia 13 października 2009 r. podatnik cofnął skargę o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Na tej podstawie odpowiednio stosuje się art. 60 p.p.s.a., który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi o wznowienie postępowania jest dopuszczalne. Z tego względu, na podstawie art. 276 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.