I SA/Ke 551/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO(del.) Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "K." Sp. Jawna W. K., S. K. w S.-K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "K." Sp. Jawna W. K., S. K. w S.-K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2006r. postanawia: odmówić wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 22 września 2010r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Spółka "K." zwróciła się o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2006r. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie utratą płynności finansowej spółki, czego następstwem będzie konieczność zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej oznaczać będzie: - wyrządzenie znacznej szkody polegające na pozbawieniu spółki dochodów w kolejnych miesiącach, - powstanie trudnych do odwrócenia skutków, które będzie oznaczać zwolnienia zatrudnionych pracowników, brak możliwości spłaty zobowiązań finansowych, w tym spłaty kredytów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest odstępstwem od zasady. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym wniosku nie spełnia powyższych wymagań. Przede wszystkim zauważyć należy, że strona przedstawia ogólnie sformułowane przesłanki, które w jej opinii mają uzasadniać uwzględnienie rozpoznawanego wniosku. Skarżąca stwierdza, iż wniosek podyktowany jest faktem, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie utratą płynności finansowej spółki, czego następstwem będzie konieczność zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej oznaczać będzie wyrządzenie znacznej szkody polegające na pozbawieniu spółki dochodów w kolejnych miesiącach oraz powstanie trudnych do odwrócenia skutków, które będzie oznaczać zwolnienia zatrudnionych pracowników, brak możliwości spłaty zobowiązań finansowych, w tym spłaty kredytów. Zauważyć należy jednak, że, aby możliwa była ocena zasadności tych argumentów, wnioskodawca winien je szczegółowo wyjaśnić. Strona nie wskazuje na żadne konkretne przesłanki świadczące o zagrożeniu poniesienia nieodwracalnej szkody majątkowej. Niemożliwa jest ocena stopnia prawdopodobieństwa spowodowania nieodwracalnej szkody majątkowej dla skarżącej, jedynie w oparciu o jej twierdzenie w tym zakresie niepoparte szczegółowym przedstawieniem jej sytuacji majątkowej. Nadto Sąd pragnie zwrócić uwagę na dominujące w orzecznictwie stanowisko dotyczące wstrzymywania wykonania aktów nakładających na stronę obowiązek poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych. Wskazuje się, iż wykonanie takich rozstrzygnięć nie musi się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. post. NSA z dnia 17 października 2007r. w sprawie sygn. akt I OZ 786/07, niepubl. oraz post. NSA z dnia 10 lutego 2006r. w sprawie II OZ 48/06, niepubl.). Reasumując, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa, strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku, jak również analiza akt sprawy, nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.