II FZ 271/17
Административные суды2017-12-06
Номер дела
II FZ 271/17
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2017-12-06
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Stefan Babiarz
Резолютивная часть
Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie w zakresie kosztów postępowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2017 r., II FZ 271/17, odrzucającego zażalenie M.S. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II FZ 271/17 w przedmiocie oddalenia zażalenia w sprawie ze skargi M.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 662/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 czerwca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie M. S. (zwanego dalej skarżącym) na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2017 r., II FZ 271/17,
w przedmiocie oddalenia zażalenia w sprawie ze skargi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 662/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 czerwca 2016 r., Nr SKO.41/1951/P/2016 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania
w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wydając postanowienie w dniu 31 października 2017 wskazał, że skarżący swoje pismo zatytułował "zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego". Taki środek – zażalenie na prawomocne postanowienie NSA - jest niedopuszczalny. Ustawodawca nie przewidział go
w przepisach prawa. Dlatego Sąd zażalenie odrzucił.
Odpis postanowienia o odrzuceniu zażalenia skarżący otrzymał w dniu 17 listopada 2017 r. W dniu 23 listopada 2017 r. wniósł pismo, w którym domagał się "uzupełnienia i uwzględnienia próśb, jakie wniósł". Wskazał również, że prosi o "zwrot kosztów".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o uzupełnienie jest niezasadny i jako taki nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu -
a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek
o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił
w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Przepis powyższy - na podstawie art. 166 p.p.s.a. - stosuje się odpowiednio do postanowień.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2017 r., albowiem postanowienie to zawiera wszystkie elementy wymagane prawem.
O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku. Art. 203 p.p.s.a. stanowi, że "stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego: 1) od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę".
Z kolei z art. 204 p.p.s.a. wynika, że "w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę.".
Ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę- co wyraźnie wynika z ich treści - nie znajdą zastosowania w przypadku rozpoznawania zażalenia i wydawania postanowienia. Podkreślić należy, że postanowieniem z dnia 31 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na wniesione postanowienie. Bez wątpienia zatem nie rozpoznawał skargi.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.