I OZ 823/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wr 300/07 o odrzuceniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Specjalisty Pracy Socjalnej w Dziale Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania zaliczki alimentacyjnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek R. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Specjalisty Pracy Socjalnej w Dziale Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...], działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta W.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż z wyjaśnień skarżącego, które złożył w odpowiedzi na wezwanie z dnia 2 lipca 2007 r. wynika, iż wniosek dotyczył właśnie decyzji I instancji a nie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która została zaskarżona przez stronę. Zdaniem Sądu I instancji niedopuszczalnym było domaganie się przez skarżącego wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji i z tego powodu odrzucił wniosek złożony w sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie złożył R. T. podnosząc między innymi, że zarówno jego skarga jak i wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczyły decyzji obu instancji i że podtrzymuje on swoje stanowisko w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie posiada usprawiedliwione podstawy i zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest - co wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - gdy zaistnieć może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten stanowi również, iż instytucja wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek R. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Specjalisty Pracy Socjalnej w Dziale Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., stwierdzając, iż z pisma skarżącego (będącego odpowiedzią na wezwanie Sądu) wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy jedynie wskazanej decyzji Specjalisty, a niedopuszczalnym jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Wniosek dotyczyć może jedynie decyzji, która jest przedmiotem zaskarżenia, czyli w tym wypadku decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Stanowisko takie nie znajduje uzasadnienia. W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, iż z pisma R. T. z dnia 16 maja 2007 r. wynika, iż zamiarem strony było zaskarżenie decyzji obu instancji. Podobnie ma się rzecz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tych aktów, o czym może stanowić stwierdzenie użyte przez skarżącego, iż wniosek dotyczy również wstrzymania wykonania decyzji I instancji. Skarżący jest osobą, która nie posługuje się biegle językiem polskim, na co wskazuje sposób formułowania pism kierowanych do Sądu. Należy zatem odczytać treść jego wypowiedzi w sposób szeroki, uwzględniając wszelkie wątpliwości na jego korzyść. Użycie powyższego sformułowania pozwalało więc uznać, że intencją skarżącego było żądanie wstrzymania wykonania obu decyzji wydanych w toku postępowania. Ponadto podkreślenia wymaga fakt, iż nieuzasadnionym jest stwierdzenie Sądu, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć jedynie aktu, który był przedmiotem zaskarżenia. Stanowisko to stoi w sprzeczności z przepisem art. 61 § 3 powołanej ustawy, który stanowi, iż możliwe jest także wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem również decyzji organu I instancji. Na marginesie stwierdzić należy, iż zgodnie z ustalonym w literaturze przedmiotu poglądem wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie wszczyna odrębnego postępowania w sprawie i rozpatrywany jest jako kwestia incydentalna. Nie można zatem takiego wniosku odrzucić, jedynie w wypadku ewentualnego nieuzupełnienia braków formalnych pozostawia się go bez rozpoznania. Jeżeli wniosek spełnia wszelkie wymogi formalne podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd (patrz w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Zakamycze 2005, str. 168). Mając na uwadze powyższe i uznając, że zaskarżone postanowienie narusza art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy.