I OPP 43/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka (spr.) Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 863/07 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i pozostawienia bez przydziału służbowego we właściwości osobowej Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE UZASADNIENIE: W dniu 21 maja 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i pozostawienia bez przydziału służbowego we właściwości osobowej Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B., wraz z odpowiedzią organu na te skargę. Zarządzeniami z dnia 22 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez nadesłanie wskazanych dokumentów, a skarżącego wezwał do udzielenia informacji, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będzie nadal reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. G. W., czy też będzie występował samodzielnie. W dniu 11 czerwca 2007 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź skarżącego na wezwanie, w której oświadczył, iż nadal będzie reprezentowany przez dotychczasowego pełnomocnika, natomiast w dniu 19 czerwca 2007 r. wpłynęło pismo organu wraz z żądanymi dokumentami. Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 21 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłał pełnomocnikowi skarżącego kopię odpowiedzi na skargę, a pełnomocnika organu wezwał do udzielenia informacji, czy znajdująca się w aktach administracyjnych decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2007 r. stała się prawomocna. W dniu 31 lipca 2007 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym ustosunkował się on do odpowiedzi organu na skargę. Następnie dwoma kolejnymi zarządzeniami z dnia 7 sierpnia 2007 r. i 30 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponaglał pełnomocnika organu do wykonania zarządzenia z dnia 21 czerwca 2007 r. W efekcie w dniu 3 września 2007 r. organ nadesłał do Sądu pismo, w którym poinformował, że decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2007 r. jest prawomocna. Zarządzeniem z dnia 26 października 2007 r. Sąd skierował sprawę do wyznaczenia na rozprawę, po czym zarządzeniem z dnia 6 listopada 2007 r. wyznaczył termin posiedzenia na dzień 12 grudnia 2007 r. W dniu 21 listopada 2007 r. A. W. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wniósł o stwierdzenie przewlekłości tego postępowania, wydanie Sądowi zalecenia niezwłocznego rozpoznania sprawy, zasądzenie na jego rzecz kwoty 10 000 zł oraz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu szczegółowo opisał przebieg postępowania administracyjnego. Wskazał, iż do chwili obecnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jedynie wezwał skarżącego do poinformowania o aktualności udzielonego pełnomocnictwa, przesłał odpis odpowiedzi organu na skargę oraz zażądał od skarżącego nadesłania odpisu złożonego pisma. A. W. podkreślił, że Sąd I instancji naruszył obowiązek wynikający z § 32 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646). Zauważył, iż postępowanie na obecnym etapie nie jest szczególnie zawiłe i nie ma konieczności wyjaśniania okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do jej rozpatrzenia. Ponadto A. W. podniósł, że z uwagi na specyfikę przedmiotu sprawy rozstrzygnięcie tej sprawy ma realny wpływ na przebieg jego kariery zawodowej. Wobec powyższego stwierdził, iż działania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowią naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga A. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. - o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. nr 179, poz. 1843 - zwaną dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnienia przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie bez zbędnej zwłoki podejmował czynności sądowe konieczne do jej rozpoznania. Sąd ten bowiem niezwłocznie po wpłynięciu skargi wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy w postępowaniu sądowym występuje samodzielnie, czy też jest zastępowany przez pełnomocnika działającego w jego imieniu w postępowaniu administracyjnym. Zwrócił się również do organu o uzupełnienie akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie kilku dokumentów. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Ministra Sprawiedliwości do wyjaśnienia, czy jego decyzja z dnia [...] lutego 2007 r. jest prawomocna, a zatem podejmował działania służące ustaleniu stanu faktycznego i prawnego sprawy. Wobec opieszałości organu w udzieleniu odpowiedzi, Sąd dwukrotnie - zarządzeniami z dnia 7 sierpnia 2007 r. i z dnia 30 sierpnia 2007 r. - ponaglał Ministra Sprawiedliwości w tym zakresie. Po wpłynięciu odpowiedzi organu zarządzeniem z dnia 26 października 2007 r. Sąd skierował sprawę do wyznaczenia na rozprawę, a zarządzeniem z dnia 6 listopada 2007 r. wyznaczył termin posiedzenia na dzień 12 grudnia 2007 r. Wobec takiego stanu rzeczy należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wszystkie czynności podejmował terminowo i w celu jak najszybszego rozpoznania sprawy. Nie jest zatem uzasadniony zarzut naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. W szczególności bezpodstawny jest zarzut skargi naruszenia przez Sąd § 32 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych, bowiem pierwsze czynności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął już dzień po wpłynięciu skargi. Ponadto od dnia wpłynięcia do Sądu skargi A. W. tj. od 21 maja 2007 r., do dnia wyznaczenia rozprawy tj. do 6 listopada 2007 r. upłynęło niespełna pół roku. Biorąc pod uwagę ilość wpływających spraw oraz fakt, iż Sąd zobowiązany jest do rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu (za wyjątkiem tych, które na podstawie przepisów szczególnych muszą być rozpoznane w ustawowo określonych terminach), niespełna półroczny termin skierowania sprawy na rozprawę nie stanowi o przewlekłości postępowania sądowego. Należy podkreślić, że ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. - o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie określa co prawda wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika, jednak z art. 14 tej ustawy, który to przepis stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Skoro bowiem ponowna skarga może być wniesiona po upływie 12 miesięcy, to należy przyjąć, że o przewlekłości postępowania można mówić, jeśli czas oczekiwania na wyznaczenie rozprawy w sprawie sądowoadministracyjnej przekracza znacząco 12 miesięcy. W związku z powyższym nie ma podstaw do tego, aby uznać, iż w rozpoznawanej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania. Ponadto skarżący, skoro przedmiotowa sprawa ma istotne znaczenie dla jego kariery zawodowej, mógł wnieść o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym lub na podstawie § 31 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych wystąpić do Prezesa Sądu o wyznaczenie sprawy poza kolejnością. Z uprawnień tych jednak nie skorzystał. W tym stanie rzeczy brak podstaw do stwierdzenia, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 863/07 nastąpiła przewlekłość. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) orzekł jak w sentencji.