IV SAB/Wa 320/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. P. na bezczynność Krajowej Rady Komorniczej w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W piśmie z dnia 14 lipca 2016 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę bezczynność Krajowej Rady Komorniczej polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku o wydanie zaświadczenia, że zwrócił się do tego organu o wydanie interpretacji prawnej. W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Komornicza wniosła o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Nad Krajową Radą Komorniczą nie ma organu wyższego stopnia, wobec tego przed wniesieniem skargi na bezczynność tego organu w zakresie wydania zaświadczenia, Skarżący winien wezwać ją do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie dopełnił tego obowiązku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 Ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.