I OSK 2963/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1183/12 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi H. F. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], Wojewoda Mazowiecki uchylił decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] września 2011 r. i odmówił ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w Warszawie przy Al. [...] o pow. 129 m2, stanowiącą część działki nr [...]. Decyzja ta doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 maja 2012 r. W dniu 6 czerwca 2012 r. H. F. wniosła od powyższej decyzji skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec tego w dniu 13 czerwca 2012 r. Sąd przekazał powyższą skargę do Wojewody Mazowieckiego. Postanowieniem z dnia 20 września 2012 r., sygn. akt I OZ 695/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. odrzucił skargę H. F. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako wniesioną z uchybieniem terminu. Jak wskazał Sąd, ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 maja 2012 r. Termin do wniesienia skargi - określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. - upływał zatem w dniu 6 czerwca 2012 r. Skarga została wprawdzie nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 6 czerwca 2012 r., jednakże wniesiono ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu uznano dzień przesłania jej przez Sąd na adres organu – Wojewody Mazowieckiego, tj. dzień 13 czerwca 2012 r. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a, który upłynął z dniem 6 czerwca 2012 r. Od powyższego postanowienia H. F. wniosła skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do merytorycznego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że do uchybienia terminowi do złożenia skargi doszło z winy strony, mimo że ustalenia faktyczne poczynione w sprawie wskazują, iż pełnomocnik skarżącej nie miał możliwości sprawowania prawidłowego nadzoru nad pracownikiem swojej kancelarii, gdyż w dacie pierwotnego złożenia skargi przebywał na zwolnieniu lekarskim. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W sprawie niniejszej nie podlega sporowi, że skarga została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem organu administracji, a więc z naruszeniem powołanego wyżej art. 54 § 1 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z przyjętym w orzecznictwie i doktrynie stanowiskiem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 291 i przytoczone tam orzecznictwo). W sprawie niniejszej skarga, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została przez ten Sąd przekazana właściwemu organowi w dniu 13 lipca 2012 r. (data nadania), a więc już po upływie 30 - dniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., ponieważ zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 maja 2012 r. W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił jako spóźnioną. Nie mogły natomiast odnieść zamierzonego skutku powołane w podstawie i uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumenty mające świadczyć, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony. Zauważyć trzeba bowiem, że były już one przedmiotem analizy i nie znalazły uznania zarówno w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 20 września 2012 r., oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Ponadto nie można też nie zauważyć, że złożeniu wniosku o przywrócenie terminu towarzyszy w zasadzie przekonanie, że doszło do uchybienia tego terminu. Znalazło to również swój wyraz w treści skargi kasacyjnej, w którym pełnomocnik skarżącej przyznał de facto, że uchybił terminowi do wniesienia skargi, choć jak twierdzi bez swojej winy. Powyższe pozostaje jednak poza oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż jak już wyżej wskazano, argumenty mające świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi nie zostały uznane za przekonujące zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Poza zakresem rozpoznania w sprawie niniejszej mającej za przedmiot kwestię formalną (procesową) – uchybienie terminu do wniesienia skargi, pozostają także podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty merytoryczne wobec decyzji Wojewody Mazowieckiego. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.