I FZ 367/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Go 1164/10 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 22 września 2010 r., nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Go 1164/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił wniosek S. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 22 września 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2005 r. W uzasadnieniu Sąd zwrócił uwagę, że powyższy wniosek jest ponownym wnioskiem skarżącego w tej samej sprawie, a kwestia odmowy zwolnienia od kosztów sądowych została prawomocnie przesądzona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2011 r., I FZ 131/11. Powołując się na treść art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd pierwszej instancji podkreślił, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie nie może być uwzględniony, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę. Nie jest przy tym wystarczające powołanie się na nowe okoliczności, ale okoliczności te rzeczywiście muszą zachodzić. W ocenie Sądu pierwszej instancji w powtórnym wniosku skarżący nie wskazał istotnych zmian sytuacji finansowej w porównaniu z sytuacja przedstawioną w poprzednim wniosku. Jego zdaniem uzasadnienie kolejnego wniosku skarżącego stanowi w gruncie rzeczy powtórzenie pierwotnie złożonego, z tym zastrzeżeniem, że jak podaje skarżący, aktualnie utrzymuje się z udzielonego kredytu. Sąd podkreślił, że samo oświadczenie w tym zakresie nie wystarczy do prawidłowej oceny wniosku, zważywszy iż nie jest ono poparte żadnymi stosownymi dokumentami. Ponadto WSA wskazał, że załączone do wniosku dokumenty były wcześniej znane Sądowi i poddawane jego analizie. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że dołącza do zażalenia dokumenty (umowa pożyczki, umowa o przyznanie limitu kredytowego, zajęcie rachunku bankowego) na poparcie swoich twierdzeń w postępowaniu wnioskowym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Jego zdaniem z dokumentów tych wynika jednoznacznie, że po stronie skarżącego nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych uzasadniająca zmianę rozstrzygnięcia w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 165 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia niekończące postępowania (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W niniejszej sprawie zapadło już prawomocne orzeczenie dotyczące przyznania prawa pomocy stronie (postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r., I FZ 131/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim odmawiające przyznania stronie prawa pomocy). Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, zmiana takiego postanowienia może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. Podkreślić przy tym należy, że mają to być okoliczności istotne dla rozpatrywanej kwestii, a więc dla oceny przesłanek umożliwiających ewentualne przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy. Tymczasem argumentacja wniosku o zmianę orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy sprowadza się do przedstawienia stosownej dokumentacji na poparcie dotychczasowych jej twierdzeń, tj. że skarżący utrzymuje się z kredytu oraz o zajęciu rachunku bankowego. Podkreślić należy, że w identycznym stanie faktycznym i prawnym ponowny wniosek S. M. o przyznanie prawa pomocy stanowił przedmiot rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniach z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt I FZ 328/11, I FZ 329/11 i I FZ 330/11 oraz w postanowieniach z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt I FZ 280/11, I FZ 281/11 i I FZ 282/11. W orzeczeniach tych Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wykazał w sposób wystarczający, iż nastąpiła zmiana okoliczności istnych dla rozpatrywanej kwestii, a tym samym nie wykazał spełnienia przesłanek uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd kasacyjny podkreślił, że dołączone do zażalenia dokumenty nie świadczyły o zmianie okoliczności, a jedynie stanowiły uzupełnienie dotychczas zebranych dowodów z dokumentów. Podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny, w niniejszej sprawie, powyższe konkluzje oraz przedstawioną szerzej w wymienionych orzeczeniach argumentację w pełni podziela, co w konsekwencji skutkuje uznaniem, iż w sprawie nie miał zastosowania art. 165 popsa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 popsa, postanowił orzec jak w sentencji.