II SAB/Wr 1270/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2022 r. sprawy ze skargi K. M. M. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE K. M. M. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy na terenie RP. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy dołączonych do odpowiedzi na skargę, a potwierdza to także treść odpowiedzi na skargę, przed Wojewodą Dolnośląskim toczy się postępowanie o uznanie skarżącego za obywatela polskiego, w trybie art. 36 ustawy o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2020 r., poz. 347 - k. 10 akt adm.) Co więcej z akt tych wynika, że skarżący decyzją z dnia 10 stycznia 2017 r. (SOC-LPIII.6152.1.378.2016) otrzymał zezwolenie na pobyt stały. Zatem w organie nie było (prawdopodobnie), a na pewno nie jest prowadzone postępowanie o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę na terenie RP. Natomiast treść skargi nie pozostawia wątpliwości. W petitum skargi autor pisze wprost "w związku z prowadzoną przez Wojewodę Dolnośląskiego sprawą zezwolenia na pobyt czasowy". Stąd, zdaniem sądu, skarga jest niedopuszczalna w zakresie zezwolenia na pobyt czasowy, bowiem skarga na bezczynność/przewlekłość przysługuje, stosownie do treści art. 3 p. 8 w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a czyli jedynie w sytuacji gdy przed organem prowadzone jest postępowanie. Ponieważ zaś przed Wojewodą Dolnośląskim nie toczy się postępowanie o zezwolenie skarżącemu na pobyt czasowy (ani na pracę jak to określono w ponagleniu skarga na bezczynność jest niedopuszczalna. Stąd na zasadzie art. 58 § 1 p. 6 ppsa należało orzec jak na wstępie. Orzeczenie o zwrocie opłaty sądowej znajduje swoje uzasadnienie w art. 232 § 1 p. 1 ppsa.