VII SA/Wa 792/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. S. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. W., w [...] [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). UZASADNIENIE VIISA/Wa 792/07 U Z A S A D N I E N I E Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku W. M. w sprawie stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] stycznia 2006r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2005r. znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. znak: [...], uchylającej w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2003r. znak: [...] działając na podstawie art. 158 § 1 kpa, decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] stycznia 2006r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2005r. W uzasadnieniu podał, iż wszczął na wniosek W. M. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności własnych decyzji z dnia [...] stycznia 2006r znak: [...] oraz poprzedzającej decyzji z dnia [...] listopada 2005r. znak: [...] odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. znak: [...], uchylającej w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2003r. znak: [...] odmawiającą wydania decyzji nakazującej przebudowę więźby dachowej z dwuspadowej na jednospadową na budynku inwentarskim zlokalizowanym na działce nr ew. [...], położonej w L., gm. T. oraz nakazującej wykonanie w wyznaczonym terminie określonych czynności ( dokonania przebudowy więźby dachowej z dwuspadowej na jednospadową przedmiotowego budynku inwentarskiego na podstawie uprzednio sporządzonego przez uprawnioną osobę projektu budowlanego ) w celu doprowadzenia wybudowanego budynku inwentarskiego do stanu zgodnego z prawem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż badane przez niego decyzje nie są obarczone żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa skutkujących koniecznością orzeczenia nieważności. W kontrolowanej decyzji GINB z dnia [...] stycznia 2006r. w sposób prawidłowy podtrzymane zostało stanowisko wyrażone w decyzji GINB z dnia [...] listopada 2005r., iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. nie zawiera żadnej z wad wymienionych w przepisie art. 156 § 1 kpa. Ustosunkowując się do argumentacji podnoszonej we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji GINB uznał, iż skarżący błędnie interpretuje przepis art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego ( w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji [...] WINB ). Przepis ten nie zobowiązywał organu do nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych lecz zobowiązywał do nałożenia przy zaistnieniu pewnych okoliczności obowiązku wykonania określonych czynności w oznaczonym terminie celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie. Jednocześnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku W. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] marca 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2007r. Organ podtrzymał wcześniejszą argumentację podnosząc, iż wydanie kontrolowanej decyzji własnej decyzji z dnia [...] stycznia 2006r. miało swoje umocowanie w art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa. Zaskarżona decyzja GINB z dnia [...] listopada 2005r. wydana została w sposób prawidłowy na podstawie przepisów art. 158 § 1 kpa w zw. z art. 156 § 1 kpa, stanowiących o konieczności odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, która nie była dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Organ dodatkowo wyjaśnił, iż kontrolowana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006r znak: [...] oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] listopada 2005r. znak: [...] nie naruszają przepisów o właściwości, nie dotyczą sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, skierowane zostały do prawidłowo ustalonych stron postępowania, nie zawierają wady powodującej ich nieważność z mocy prawa zaś ich wykonanie nie wywołuje czynu zagrożonego karą. Decyzje te nie były niewykonalne w dniu ich wydania, zaś ich wydanie nie wypełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. M. Zdaniem skarżącego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nieprawidłowo uznał, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. nie jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa. Wprawdzie decyzja ta jak twierdzi skarżący była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który wyrokiem z dnia [...] maja 2004r. w sprawie [...] oddalił skargę J. A. to jednak wyrok ten zdaniem skarżącego został wydany w innym zakresie, co wynika zarówno ze skargi jak i z orzeczenia Sądu i nie było przedmiotem tego rozstrzygnięcia rozważenie przesłanek zawartych w art. 156 § 1 kpa. Skarżący podniósł również, iż w chwili orzekania przez Sąd nie było rażącego naruszenia prawa, które powstało dopiero w wyniku działań inwestora polegających na rozbiórce i przebudowie dachu i zaniechaniu zastosowania trybu postępowania określonego w art. 51 Prawa budowlanego ze strony nadzoru budowlanego już po uprawomocnieniu się decyzji. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza Z akt sprawy wynika, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. znak: [...], uchylająca w całości zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2003r. znak: [...] odmawiającą wydania decyzji nakazującej przebudowę więźby dachowej z dwuspadowej na jednospadową na budynku inwentarskim zlokalizowanym na działce nr ew. [...], położonej w L., gm. T. wybudowanym przez J. A. i orzekającą na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 o nakazaniu J. A. wykonanie w wyznaczonym terminie przebudowy więźby dachowej z dwuspadowej na jednospadową przedmiotowego budynku inwentarskiego na podstawie uprzednio sporządzonego przez uprawnioną osobę projektu budowlanego w celu doprowadzenia wybudowanego budynku inwentarskiego do stanu zgodnego z prawem była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który wyrokiem z dnia [...] maja 2004r, sygn. akt. [...] oddalił skargę J. A. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i kontrolując legalność decyzji z urzędu bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności. Oddalenie skargi przez sąd oznacza, że kontrolowana decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym prawem i nie jest obarczona żadną z wad skutkującą stwierdzeniem jej nieważności. Oddalenie skargi na decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności zamyka więc drogę do stwierdzenia jej nieważności. W tej sytuacji zasadnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż badana przez niego decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. znak: [...] nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa skutkujących koniecznością stwierdzenia jej nieważności. W związku z powyższym za prawidłową należy uznać decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2005r. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. znak: [...]. Prawidłowa jest również decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...] wydana na podstawie art. 158 § 1 kpa i odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] stycznia 2006r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2005r. W rozpoznawanej sprawie zdaniem sądu, kontrolowane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jego własne decyzje z dnia [...] stycznia 2006r. oraz z dnia [...] listopada 2005r nie są obarczone żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa skutkujących stwierdzeniem ich nieważności. Wydanie kontrolowanej decyzji z dnia [...] stycznia 2006r. miało swoje umocowanie w obowiązującym przepisie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa. Ponadto decyzje te nie naruszają przepisów o właściwości, nie dotyczą sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, skierowane zostały do prawidłowo ustalonych stron postępowania, nie zawierają wady powodującej ich nieważność z mocy prawa zaś ich wykonanie nie wywołuje czynu zagrożonego karą. Z uzasadnienie skargi wynika, że do rażącego naruszenia prawa doszło już po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], z dnia [...] maja 2004r., sygn. akt. [...] oddalającego skargę J. A. Skarżący podnosi, iż rażące naruszenie prawa powstało w wyniku działań inwestora J. A., który rozebrał i przebudował dach bez zastosowania trybu postępowania określonego w art. 51 Prawa budowlanego. Zarzut skarżącego nie odnosi się więc do decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r kontrolowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w sprawie sygn. akt. [...]. Zarzut ten nie dotyczy też decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2005r. znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003r. Powyższy zarzut pozostaje bez wpływu na legalność zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007r. utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2007r. Uznając zatem, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.