I OW 133/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Jolanta Rajewska, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma T. C. z dnia 4 sierpnia 2009 r. w sprawie ze skargi T. C. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 221/08 w zakresie odrzucenia skargi T. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu w sprawie wydania prawa jazdy, sygn. akt II SA/Bk 114/09 postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma T. C. z dnia 4 sierpnia 2009 r. UZASADNIENIE Skarżący T. C. w piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 r. wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w sprawie z jego skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 221/08, które zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem wyznaczenia innego Sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo skarżącego z dnia 4 sierpnia 2009 (k. 48), w którym skarżący wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku i przekazanie sprawy do Sądu Grodzkiego w Białymstoku nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Z akt sprawy wynika, że w marcu 2009 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OW 49/09 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania tego wniosku. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SO/Ol 9/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 619/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odmowy wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Stanisława Prutisa od rozpoznawania tej sprawy i w tym zakresie umorzył postępowanie, z uwagi na to, że Sędzia ten jest wyłączony z mocy prawa od rozpoznawanej tej sprawy, ponieważ orzekał w sprawie, której wznowienia domaga się skarżący. Stwierdzenie przesłanki wyłączenia sędziego z mocy prawa nie wymaga podejmowania rozstrzygnięcia o wyłączeniu sędziego w formie procesowej. W pozostałym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. skarżący po raz kolejny wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, nie przytaczając jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały już wcześniej wymienione, a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów. Pismo strony z dnia 4 sierpnia 2009 r. jest w istocie polemiką z prawomocnym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów, z wyjątkiem sędziego Stanisława Prutisa, który jest wyłączony z mocy ustawy od rozpoznania tej sprawy. Żądanie wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, z uwagi na to, że skarżący domaga się przekazania sprawy do Sądu Grodzkiego w Białymstoku jest niedopuszczalne, ponieważ nie stanowi to okoliczności, o której mowa w art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od tego należy wskazać, że w tej sprawie właściwy jest sąd administracyjny. Żądanie skarżącego wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia rozpoznania sprawy przez ten sąd, co jest następstwem jego negatywnej opinii o działalności tego sądu bez względu na to, którzy sędziowie dotychczas brali udział w rozpoznawaniu jego sprawy. Takie postępowanie skarżącego nie stanowi korzystania z przysługujących stronie uprawnień procesowych. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 4 sierpnia 2009 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc nie wymaga rozpoznania. Oznacza to, że skoro żądanie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów w rozumieniu art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie wymaga rozpoznania, to z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.