VII SA/Wa 2071/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2071/10 ze skargi K. R. i R. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze z dnia 23 września 2010 r. K. R. i R. R. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...], o nałożeniu na K. i R. R. obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, usytuowanego na działce oznaczonej nr ew. [...], położonej w miejscowości S., gmina M.. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali na nieracjonalne stanowisko organów I i II instancji, nakazujące sporządzenie w tej samej sprawie dwóch tożsamych Programów. W ocenie skarżących ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się ze słusznym interesem publicznym, gdyż decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z obowiązującym prawem. Jednocześnie, zdaniem skarżących, w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z ww. przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny może nastąpić w przypadku wystąpienia ściśle określonych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą ww. przesłanki. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 ww. ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. W niniejszej sprawie K. R. i R. R. nienależycie uzasadnili swój wniosek, ponieważ nie wskazali w nim przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności, na które powołali się skarżący w swoim wniosku należą do merytorycznego rozpoznania skargi przez Sąd. Z tego względu nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. To czy mamy w sprawie nieracjonalne stanowisko organów administracyjnych, oraz to czy decyzja jest zgodna z prawem będą przedmiotem rozpoznania skargi przez Sąd. W innym wypadku rozpoznanie wniosku skarżących w oparciu o zawarte w nim przesłanki mogłoby zniweczyć cel postępowania sądowego jakim jest merytoryczna ocena skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.