II SO/Wr 19/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku T. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 600 zł (sześćset złotych); II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić; III. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 czerwca 2022 r. T. M. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej jako: "strona skarżąca", "skarżąca") wniosła o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Jednocześnie zawnioskowano o przyznanie na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 7 ppsa od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 5000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podano, że skarga z dnia 26 stycznia 2022 r. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej jako: "organ") wpłynęła do organu dnia 28 stycznia 2022 r. na potwierdzenie czego dołączono potwierdzenie nadania oraz odbioru przesyłki. Jednak pomimo upływu 30 dni, organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 2 lipca 2022 r. Sąd wezwał organ administracji o ustosunkowanie się do złożonego wniosku. Do dnia rozpatrzenia wniosku o wymierzenie grzywny organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek oraz nie nadesłał skargi wraz z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako: "ppsa") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ppsa). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 ppsa), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. W okolicznościach sprawy skarga na przewlekłość organu została nadana w dniu 27 stycznia 2022 r. i wpłynęła do organu 28 stycznia 2022 r. , co potwierdza załączona do wniosku kserokopia dowodu nadania oraz odbioru przesyłki z pieczęcią pocztową, zweryfikowana przez Sąd w internetowym systemie śledzenia przesyłek pocztowych. Organ powinien był więc przekazać skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu 28 lutego 2022 r., czego jednak nie uczynił. Co więcej do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, nie przesłał też skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 600 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I postanowienia. Jednocześnie Sąd uznał za bezpodstawny wniosek strony skarżącej o przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej. Sąd zauważa bowiem, że zgodnie z art. 149 § 2 ppsa sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Natomiast stosownie do art. 149 § 1 sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jak stanowi z kolei art. 154 § 7 ppsa uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Rozpoznawana sprawa prowadzona jest natomiast na podstawie wniosku skarżącej o wymierzenie grzywny w związku z brakiem wykonania przez organ w terminie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ppsa. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie II. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie III postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ppsa. Obejmują one wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie należne profesjonalnemu pełnomocnikowi (480 zł) i opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).