II GZ 450/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na zarządzenie Przewodniczącego - sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2447/17 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego oraz wniosku o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 14 sierpnia 2018 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2447/17), Przewodniczący - sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: ppsa), pozostawił bez rozpoznania wnioski R. P. (dalej: skarżący) o wyłączenie sędziego oraz o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] września 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Przewodniczący wskazał, że skarżący - mimo wezwania na podstawie art. 49 § 1 ppsa - nie uzupełnił w terminie braków formalnych wniosków o wyłączenie sędziego i o wyłączenie referendarza sądowego, tzn. nie wskazał z imienia i nazwiska sędziego oraz referendarza sądowego, których wyłączenia się domaga oraz nie podał i nie uprawdopodobnił przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego i referendarza sądowego. Skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego, wnosząc o uchylenie tegoż zarządzenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 49 § 2 ppsa, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania, przy czym na zarządzenie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie Przewodniczący trafnie ocenił, że wnioski o wyłączenie sędziego i wyłączenie referendarza sądowego obarczone są brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 ppsa. Art. 18 § 1 ppsa (również w związku z art. 24 § 1 ppsa) wskazuje na przyczyny wyłączenia sędziego/referendarza sądowego, stanowiące procesową gwarancję bezstronności sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 ppsa sąd wyłącza sędziego/referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 ppsa. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego/referendarza można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonego sędziego/referendarza i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego/referendarza są uzasadnione. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 § 1 ppsa wniosek o wyłączenie referendarza powinien zatem zawierać: oznaczenie sędziego/referendarza przez wskazanie jego imienia i nazwiska, a także podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Bez dochowania wskazanych wymogów nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w ustawie. Brak tych danych niewątpliwie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 ppsa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżącego nie odpowiadał wskazanym powyżej wymaganiom. Skarżący nie wskazał z imienia i nazwiska sędziego ani referendarza, których wnioski dotyczyły, nie podał również konkretnych i obiektywnych okoliczności wyłączenia w stosunku do konkretnego sędziego i konkretnego referendarza, a tym samym okoliczności tych nie uprawdopodobnił. Wobec powyższego zasadnie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosków przez sprecyzowanie, wyłączenia którego sędziego i którego referendarza – z imienia i nazwiska – domaga się, a także do podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie. Skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnił wskazanych w wezwaniu braków formalnych wniosków. W takiej sytuacji Przewodniczący był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie sędziego oraz wniosek o wyłączenie referendarza bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 ppsa, co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu, które uznać należy za zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, postanowił jak w sentencji.