III SA/Kr 977/10
Административные суды2010-10-29
Номер дела
III SA/Kr 977/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата решения
2010-10-29
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie
Судьи
Krystyna Kutzner
Резолютивная часть
odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2004 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
UZASADNIENIE
W skardze złożonej na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 lipca 2010 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc luty 2004 r. skarżący S. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- zwaną dalej
w skrócie p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 art. 61 p.p.s.a.). Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w wyżej wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, gdy szkoda powstała na skutek wykonania zaskarżonego aktu nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany.
W ocenie sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, bowiem skarżący w żaden sposób nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Samo zawarcie w treści skargi wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bez jakiegokolwiek uzasadnienia oraz bez podania, jaka konkretnie nieodwracalna szkoda wyniknie dla skarżącego z wykonania tej decyzji, nie może stanowić podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zarzuty, co do wadliwości samej decyzji również nie uzasadniają wstrzymania jej wykonalności, gdyż kontrola legalności decyzji następuje na etapie rozpoznania skargi, a nie podczas rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, na mocy wskazanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.