II OZ 1163/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia del. WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 września 2007 r. sygn. akt II SA/Po 600/06 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. W. i Spółki Akcyjnej "[...]" z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy terenu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 listopada 2006 r. na wniosek D. W. i "[...]" Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] utrzymującej w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] maja 2006 r. stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. w zakresie ustalenia wysokości planowanej zabudowy – w zakresie przekraczającym wysokość 12 m nad poziomem terenu i w pozostałym zakresie treść decyzji organu I instancji pozostawiającą w mocy. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył C. S. wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. akt II OZ 1491/06 w pkt 1 uchylił zaskarżone orzeczenie, w pkt 2 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 sierpnia 2007 r. strona skarżąca złożyła ponowny wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej uzasadniając swoje żądanie wydaniem w dniu [...] czerwca 2007 r. przez Prezydenta Miasta P. postanowienia zobowiązującego inwestora do dostosowania złożonych projektów zamiennych zagospodarowania terenu dla II etapu inwestycji do zgodności z decyzją Prezydenta Miasta P. o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. i decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2006 r. i z dnia [...] sierpnia 2006 r. w zakresie wysokości planowanej zabudowy w terminie 21 dni od dnia doręczenia stronie niniejszego postanowienia. Wykonanie tego postanowienia zdaniem skarżącego wiąże się natomiast z wykonaniem nowego projektu budowlanego, co wymaga poniesienia nakładu finansowego w wysokości około półtora miliona złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 września 2007 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W ocenie Sądu nałożenie na inwestora obowiązku dostosowania projektów zamiennych zagospodarowania terenu dla II etapu inwestycji między innymi do zgodności z zaskarżoną decyzją w zakresie planowanej wysokości budynków do 12 m stanowi okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], bowiem może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył C. S. domagając się jego uchylenia. W jego ocenie na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie wystąpiły nowe okoliczności, które uzasadniałaby rozpoznanie kolejnego wniosku inwestora o udzielenie ochrony tymczasowej. Wnoszący zażalenie podniósł, że obecnie inwestor kończy realizację II etapu inwestycji i rozpoczął III etap mimo braku pozwolenia na budowę. Natomiast wskazana przez skarżącego okoliczność poniesienia wysokich nakładów finansowych w związku z realizacją nałożonego na niego obowiązku dostosowania projektów zamiennych zagospodarowania terenu dla II etapu inwestycji do zgodności z decyzją Prezydenta Miasta P. o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. i decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2006 r. i z dnia [...] sierpnia 2006 r. nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i ma na celu zalegalizowanie samowoli budowlanej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] maja 2006 r. stwierdzającą w części nieważność decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych. Wskazać należy, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowodowało już natomiast skutek w postaci wydania postanowienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2007 r. nakładającego na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości polegających na dostosowaniu projektów zamiennych zagospodarowania terenu dla II etapu inwestycji do zgodności z decyzją Prezydenta Miasta P. o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. i decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2006 r. i z dnia [...] sierpnia 2006 r. w zakresie wysokości planowanej zabudowy, pod rygorem odmowy zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, nie jest to jednak skutek o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że postępowania toczące się po wydaniu decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o warunkach zabudowy terenu są postępowaniami odrębnymi, w których przysługują stronie środki ochrony tymczasowej, których to jednak nie można przenieść na grunt niniejszej sprawie i tym samym żądać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że jej wykonanie skutkować może dla skarżącego wyrządzeniem znacznej szkody, nie popierając tego twierdzenia żadnymi argumentami. Przede wszystkim Sąd nie przeanalizował okoliczności uzasadniających wstrzymanie bądź odmowę wstrzymania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji został rozpoznany z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a., co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.