I C 45/24

<p>Sygn. akt I C 45/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 marca 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2024 r. w Ciechanowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Finanse Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. M.</span> </p> <p>o zapłatę 597,40 zł</p> <p>I zasądza od pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Finanse Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> kwotę 597,40 zł ( pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych czterdzieści groszy ) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 28 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II zasądza od pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Finanse Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> kwotę 387,00 zł ( trzysta osiemdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, w tym 287,00 zł ( dwieście osiemdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Sygn. akt I C 45/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> wnosiła o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> kwoty 597,40 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, tj. od dnia 28 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty. Wnosił ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Nakazem zapłaty z dnia 21 września 2023 r. wydanym w postępowaniu upominawczym w sprawie I Nc 750/23 Sąd uwzględnił roszczenie powoda w całości.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> w ustawowym terminie wnosiła sprzeciw od wskazanego nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa. Wnosiła ponadto o zasądzenie na swoją rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwana zakwestionowała zawarcie umowy pożyczki, jak też wysokość wierzytelności.</p> <p>W toku procesu strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.</p> <p>Sąd ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>W ocenie Sądu, powództwo <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> zasługuje na uwzględnienie w całości.</p> <p>W pierwszej kolejności podkreślić należy, że niniejsza sprawa z powództwa <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> przeciwko pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> rozpoznawana jest w postępowaniu uproszczonym. Wartość przedmiotu sporu nie przekracza czterech tysięcy złotych. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(8);art. 505(8) § 4)">art. 505^{<!-- -->8} § 4 kpc</a>, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, uzasadnienie wyroku ogranicza się do podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Od uznania sądu opartego na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy zależy rozszerzenie tego uzasadnienia o pozostałą treść określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1}§ 1</a> ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> ).</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 kc</a>, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej ilości.</p> <p>W ocenie Sądu, brak jest podstaw do kwestionowania zawarcia przez strony za pośrednictwem platformy internetowej umowy pożyczki. Umowa taka z oczywistych względów zawarta jest bez jednoczesnej obecności obu stron; zarówno przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim</a>, jak też ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, dopuszczają taki sposób zawarcia umowy. Powód dysponował szczegółowymi danymi osobowymi pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> takimi jak adres zamieszkania, numer PESEL, numer dowodu osobistego, adres mailowy i jej numer rachunku bankowego co wskazuje, że powód wszedł w posiadanie tych danych, uzyskując je od pozwanej, a nie w jakiś inny sposób. Brak podpisów na umowie zawieranej poprzez platformę internetową nie świadczy o tym, że umowa jest nieważna. Powód przedstawił nie tylko wydruk umowy pożyczki, ale również wniosek o pożyczkę w systemie <span class="anon-block">C.</span>, formularz informacyjny oraz potwierdzenie wykonania transakcji, jak też wydruk korespondencji e-mail pomiędzy stronami. Bez zarejestrowania się przez pozwaną <span class="anon-block">M. M.</span> na stronie internetowej obsługiwanej przez <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> dla potrzeb udzielania pożyczek powód nie dysponowałby szczegółowymi danymi pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> wskazanymi powyżej. Podkreślić należy, że pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> nie wykazała, by powód wszedł w posiadanie jej danych osobowych w sposób sprzeczny z prawem. Powód dokonał weryfikacji rachunku bankowego pożyczkobiorcy, a dopiero w dalszej kolejności ustalono warunki umowy i sporządzono umowę pożyczki, a wreszcie wypłacono środki pieniężne pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> na wskazany przez nią numer rachunku bankowego. Numer rachunku bankowego, na który powód przelał kwotę pożyczki pokrywa się z numerem rachunku bankowego, który wskazała pozwana we wniosku, i z którego dokonano opłaty weryfikacyjnej 1,00 zł.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">M. M.</span>, pomimo wezwania, nie przedstawiła wyciągu z rachunku bankowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>. rachunku, na który przelano kwotę pożyczki czy też zaświadczenia banku, że nie jest ( nie była w dacie zawierania umowy ) posiadaczem rachunku bankowego o wskazanym powyżej numerze.</p> <p>W ocenie Sądu, okoliczności sprawy wskazują, że w dniu 14 lutego 2023 r. powód <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> oraz pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> zawarli za pomocą środków porozumienia się na odległość umowę pożyczki gotówkowej. Wysokość pożyczki wynosiła 2233,84 zł, w tym całkowita kwota pożyczki – 2000,00 zł. Pożyczka została udzielona na okres od 14 lutego 2023 r. do 17 kwietnia 2023 r. Pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> zobowiązała się zwrócić kwotę 2286,07 zł stanowiącą sumę całkowitej kwoty pożyczki oraz całkowitego kosztu pożyczki, w tym 52,23 zł - odsetki oraz 233,84 zł – prowizja. Spłata miała nastąpić w dwóch ratach miesięcznych: pierwsza w wysokości 1142,62 zł ( w terminie do 17 marca 2023 r. ) oraz druga w wysokości 1143,45 zł ( w terminie do 17 kwietnia 2023 r. ). Na wypadek niespłacenia pożyczki w terminie strony zastrzegły prawo pożyczkodawcy do żądania zapłaty odsetek za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie uregulowanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 2)">art. 481 § 2 kc.</a> </p> <p>Podkreślić należy, że pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> nie zaprzeczyła twierdzeniom powoda, że do czasu wytoczenia powództwa spłaciła znaczną część pożyczki tj. łącznie kwotę 1738,04 zł, w tym 1656,59 zł – kapitał, 52,23 zł – odsetki kapitałowe, 29,22 zł – odsetki umowne za opóźnienie.</p> <p>Na kwotę dochodzą pozwem składają się: 577,25 zł – kapitał pożyczki, 20,15 zł – skapitalizowane odsetki ustawowe za opóźnienie.</p> <p>Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że powód <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> udzielił przedmiotowej pożyczki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> działała przy zawarciu umowy jako konsument w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22(1))">art. 22^{<!-- -->1}kc</a>; czynność dokonana przez pozwaną nie była bowiem związana bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Posiadanie przez pozwaną statusu konsumenta nie było zresztą kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Z tych względów, jak wskazano powyżej, do umowy mają zastosowanie również przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim</a>, zgodnie z którymi, przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca w zakresie swojej działalności, udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki ( art. 1 i 3 cyt. ustawy ).</p> <p>Z uwagi na częściową spłatę przez pozwaną <span class="anon-block">M. M.</span> zadłużenia z tytułu zawartej umowy pożyczki przed wytoczeniem powództwa, Sąd zasądził od niej na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">T.</span> kwotę 597,40 zł tytułem kapitału oraz skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie do dnia wytoczenia powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym tj. od dnia 28 czerwca 2023 r. do dnia zapłaty.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu pozwanej <span class="anon-block">M. M.</span> w zakresie abuzywnych postanowień umowy odnoszących się wprost do całkowitego kosztu kredytu obejmującego prowizję za udzielenie pożyczki, wskazać należy, że zarzut ten jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy prawa nie zabraniają naliczania kosztów udzielenia pożyczki, co jest powszechne w instytucjach zajmujących się udzielaniem pożyczek i taka praktyka nie stanowi próby obejścia przepisów prawa. Umowa pożyczki ma charakter odpłatny. Ustanowienie prowizji jest więc – co do zasady - zgodne z przepisami prawa. Powód, co bezsporne, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek i udostępnił pozwanej środki finansowe na określony okres czasu. Pożyczkodawcy przysługuje zatem prowizja, która ma stanowić dla pożyczkodawcy wynagrodzenie za koszty związane z umową. Wysokość naliczonych z tytułu umowy pożyczki opłat pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> zaakceptowała zawierając umowę, która w tym zakresie została sformułowana w sposób nie budzący wątpliwości. Koszty te zostały wskazane w umowie wprost, a nie jako np. sumę bądź iloczyn niedookreślonych składników. Jeżeli pozwana miała wątpliwości co do warunków umowy mogła przed jej zawarciem zasięgnąć porady profesjonalisty; mogła również odstąpić od umowy. Tym niemniej, nie sposób przyjąć, że kwota prowizji była zawyżona. Jak wskazano powyżej, prowizja wynosiła 233,84 tj. 11 % całkowitej kwoty pożyczki.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, który stanowi, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Pozwana <span class="anon-block">M. M.</span> przegrała proces w całości, zatem zobowiązana jest zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu w kwocie 387,00 zł. Na kwotę powyższą składają się 100,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu oraz 287,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powoda Sąd ustalił na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radów prawnych z uwzględnieniem wskazanej wartości przedmiotu sporu.</p> </div>