II S 44/18

<p>Wrocław, 26 listopada 2018 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II S 44/18</strong> </p> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sędzia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu II Wydział Karny</strong> </p> <p>Wiesław Pędziwiatr</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 93;art. 93 § 2)">art. 93 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 120;art. 120 § 1;art. 120 § 2)">art. 120 § 1 i 2 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->zarządził</strong> </p> <p>I.  uznać za bezskuteczne pismo <span class="anon-block">R. S.</span> z 10 października 2018 roku zatytułowane <em> <!-- -->Zażalenie na zarządzenie o kosztach;</em> </p> <p>II.  uznać za bezskuteczne pismo <span class="anon-block">R. S.</span> z 10 sierpnia 2018 roku zatytułowane <em> <!-- -->Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.</em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez Prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity DZ.U. 2018 .75) skarga podlega stałej opłacie w wysokości 200 złotych.</p> <p>O powinności uiszczenia tej opłaty w terminie 7 dni, skarżący został pouczony wezwaniem do jej uiszczenia oraz poinformowano go o skutkach braku opłaty. <span class="anon-block">R. S.</span> otrzymał wezwanie do usunięcia braków swego pisma <strong> <!-- -->3 października 2018</strong> roku, a zatem <strong> <!-- -->termin</strong> do jej wniesienia opłaty <strong> <!-- -->upływał 10 października 2018</strong> roku, mimo tego skarżący opłaty nie uiścił.</p> <p>Złożył natomiast kolejne pismo zatytułowane <em> <!-- -->Zażalenie na zarządzenie o kosztach. </em> Pismo to zostało odczytane, jako jego wniosek o zwolnienie od opłaty. Wobec jednak tego, że nie było podpisane przez <span class="anon-block">R. S.</span> został on wezwany o uzupełnienie braków tego pisma i własnoręczne podpisanie tego dokumentu. Nie uczynił jednak tego, lecz jak wynika z jego kolejnego pisma, które wpłynęło do Sądu Apelacyjnego 21 listopada 2018 roku domaga się on prolongaty terminu do uzupełnienia braków formalnych. Wobec tego, że <strong> <!-- -->termin do uzupełnienia</strong> tych <strong> <!-- -->braków upłynął <span class="underline"> <!-- -->21 listopada 2018</span> </strong> roku, gdyż pismo wzywające do ich usunięcia wnioskujący otrzymał 14 listopada 2018 roku jest oczywistym, że nie wypełnił on zobowiązania do usunięcia braków formalnych mimo pouczenia o skutkach takiego postąpienia. Wniosek o prolongatę terminu do uzupełnienia braków i złożenie podpisu jest oczywiście chybiony bowiem nie jest znane procedurze uprawnienie Sądu do przedłużania terminu do uzupełnienia braków.</p> <p>Konsekwencją takiego zachowania <span class="anon-block">R. S.</span> jest – zgodnie z normą zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 120;art. 120 § 2)">art. 120 § 2 k.p.k.</a> – uznanie jego pisma zatytułowanego <em> <!-- -->Zażalenie na zarządzenie o kosztach, </em>a w konsekwencji także pisma <em> <!-- -->Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki</em> za bezskuteczne.</p> </div>