I OZ 648/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 685/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z 10 sierpnia 2022 r. (data stempla pocztowego) M.M. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2022 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Postanowieniem z 8 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wywiodła zażalenie, w którego uzasadnieniu wskazała, że zaskarżona decyzja została doręczona na adres jej poprzedniego pełnomocnika, który przekazując jej dokumenty sprawy w związku z wypowiedzeniem pełnomocnictwa, wskazał nieprawidłową datę odbioru decyzji. Skarżąca podniosła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy jej i jej obecnego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jednocześnie stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzja doręczona została ówczesnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 lipca 2022 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi ekspirował 5 sierpnia 2022 r. Skoro zatem aktualny pełnomocnik skarżącej wniósł skargę na wskazane na wstępie rozstrzygnięcie Wojewody dopiero w dniu 10 sierpnia 2022 r., o czym świadczy data na odcisku tuszowym stempla placówki pocztowej, to uznać należało, że skarga ta została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu złożenia tego środka zaskarżenia. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie ziściły się przesłanki odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. W konsekwencji powyższego brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Odnosząc się jednocześnie do argumentacji skarżącej o braku winy jej i jej aktualnego pełnomocnika w zakresie braku winy w uchybieniu terminowi wniesienia skargi, wyjaśnić należy, że argumentacja ta nie świadczy o dotrzymaniu terminu wniesienia skargi. Może ona być jedynie rozpatrywana w kontekście badania zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, którego – jak wynika z akt sądowych sprawy – skarżąca ani jej pełnomocnik nie składali. W świetle powyższych ustaleń Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.