I OSK 1359/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 82/09 o odrzuceniu skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 82/09 odrzucił skargę "[...]" Sp. z o.o. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez radcę prawnego, reprezentującego skarżącą spółkę, została nienależycie opłacona, co skutkowało jej odrzuceniem na zasadzie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego podniosła zarzut naruszenia art. 219 § 1, art. 221 oraz art. 230 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne ustalenie, że strona nie uiściła prawidłowo opłaty sądowej od wniesionej skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł, jednakże na skutek błędu pracownika kancelarii dokonano wpłaty kwoty 100 zł, pozbawiając tym samym skarżącą spółkę możliwości merytorycznego rozpatrzenia skargi. W ocenie pełnomocnika skarżącej przywołany przez Sąd I instancji art. 221 P.p.s.a. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji RP. Brak możliwości poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie obarczonego wadami formalnymi pisma procesowego wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwia stronie przedstawienie argumentacji, która zaważyć mogłaby na merytorycznej treści rozstrzygnięcia. Tak również uważa Trybunał Konstytucyjny w odniesieniu do uzupełniania braków formalnych pism procesowych wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników w sprawach gospodarczych w postępowaniu cywilnym. W wyroku z dnia 15 kwietnia 2009 r. Trybunał stwierdził, że zwrot pism procesowych bez wezwania do uzupełnienia braków formalnych jest niezgodny z Konstytucją. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie, podlegająca takiej opłacie, nie została należycie opłacona. Wskazać należy, że do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, po przekazaniu skargi sądowej - § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, Dz.U. Nr 45, poz., 332, jako niezgodny z art. 221 P.p.s.a. i art. 2 Konstytucji. W tej sytuacji złożona w dniu 20 grudnia 2008 r. skarga na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez stosownego wezwania Sądu. Skoro więc skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie została należycie opłacona, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 221 P.p.s.a. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.