I C 846/18

<p>Sygn. akt I C 846/18 upr.</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 29 listopada 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>ASR Agnieszka Chłopik</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Joanna Matusiak</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. w Legionowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Bank Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko pozwanej <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 846/18 upr. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wystąpił do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> o zapłatę kwoty 333,41 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 26 czerwca 2018 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, iż swoje roszczenia powód wywodził z umowy limitu odnawialnego w <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, jaką pozwana zawarła z powodem w dniu 7 grudnia 2010 r. Z uwagi na nienależyte wykonywanie przez pozwanego zaciągniętego zobowiązania umownego, polegającego na braku terminowego regulowana wpłat, skutkujące naruszeniem warunków umowy, zadłużenie powstałe na tle jej realizacji stało się wymagalne z dniem 22 maja 2013 roku (<em> <!-- -->k. 1-2v pozew</em>).</p> <p>Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2018 roku referendarz sądowy przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Legionowie z uwagi na stwierdzenie braku podstaw do wydania nakazu zapłaty <em> <!-- -->(k. 3)</em>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny.</strong> </p> <p>W dniu 7 grudnia 2010 roku <span class="anon-block">M. K.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> umowę o limit odnawialny rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W związku z nienależytym wykonywaniem umowy przez pozwaną powstało zadłużenie w kwocie 333,41 zł, które z dniem 22 maja 2013 r. zostało postawione w stan pełnej wymagalności.</p> <p>Pismem z dnia 8 czerwca 2018 roku powód wystosował do pozwanego przedsądowe wezwanie do zapłaty wymagalnego zadłużenia w kwocie 333,41 zł. Na wyżej wskazane zadłużenie złożyły się: kapitał 135,97 zł, odsetki umowne 91,72 zł oraz opłaty 105,00 zł.</p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie twierdzeń powoda zawartych w pozwie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Pozwany nie wdał się w spór; zawiadomiony prawidłowo przez dwukrotne awizo nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę i jednocześnie nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności ani nie złożył odpowiedzi na pozew. Powyższe dało podstawy do wydania w sprawie wyroku zaocznego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339)">art. 339 k.p.c.</a> </p> <p>W przypadku zaistnienia podstaw do wydania wyroku zaocznego, Sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>W niniejszej sprawie, pomimo niezwykle skąpego materiału dowodowego (powód nie przedstawił nawet umowy, która miała być źródłem jego roszczenia, gdyż przedłożona została jedynie umowa o kartę płatniczą debetową do <span class="anon-block">rachunku nr (...)</span>) Sąd uznał za prawdziwe twierdzenia zawarte w pozwie.</p> <p>Uznanie za prawdziwe twierdzeń podniesionych przez powoda nie zwalnia jednak sądu od oceny zasadności żądania opartego na tych twierdzeniach. Sąd rozpoznający sprawę w warunkach zaoczności ma obowiązek rozważyć, czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia powoda uzasadniają uwzględnienie żądania.</p> <p>Mając na względzie przytoczone przez powoda twierdzenia, powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W niniejszej sprawie powód dwukrotnie oświadczył, iż termin wymagalności całości roszczenia przypadł na dzień 22 maja 2013 roku.</p> <p>Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Roszczenie pieniężne zgłoszone w pozwie podlega przedawnieniu. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} k.c.</a>, który wszedł w życie w dniu 9 lipca 2018 r., po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. W niniejszej sprawie strona powodowa jest przedsiębiorcą, który występuje przeciwko konsumentowi.</p> <p>Zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> w brzmieniu obowiązującym od dnia 9 lipca 2018 r., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. W niniejszej sprawie zastosowanie ma jednak przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118</a> w brzmieniu dotychczasowym, gdyż roszczenie przedawniło się przed dniem wejścia w życie nowelizacji (art. 5 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia z dnia 13 kwietnia 2018 r.).</p> <p>Termin przedawnienia roszczeń banku wynikających z umowy o limit odnawialny w rachunku bankowym wynosi trzy lata (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>), ponieważ roszczenie to ma związek z prowadzoną przez bank działalnością gospodarczą.</p> <p>Roszczenie powoda wynika z umowy o limit odnawialny w <span class="anon-block"> (...)</span>. Jest to odrębna umowa od umowy rachunku bankowego, która ma charakter kredytowy. Stąd nie ma do niej zastosowania skrócony dwuletni termin przedawnienia przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 731)">art. 731 k.c.</a> </p> <p>Warto zauważyć, że przedstawione w pozwie okoliczności nie pozwalają także na ustalenie, że roszczenie powoda wynika z umowy dotyczącej elektronicznych instrumentów płatniczych, co z uwagi na datę zawarcia umowy mogłoby wskazywać na konieczność zastosowania dwuletniego terminu przedawnienia przewidywanego przez art. 6 ustawy z dnia 12 września 2003 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych. Ustawa powyższa została uchylona z dniem 7 października 2013 r., jednak skrócony termin przedawnienia ma zastosowanie do roszczeń powstałych przed dniem 7 października 2013 r. i nieprzedawnionych do tego czasu (art. 26 ustawy z dnia 12 lipca 2013 r.).</p> <p>Z uwagi na powyższe należało przyjąć, że roszczenie dochodzone pozwem przedawnia się w terminie trzech lat.</p> <p>Powództwo w niniejszej sprawie zostało wniesione w dniu 26 czerwca 2018 roku, a zatem już po upływie trzyletniego okresu przedawnienia, przyjmując datę wymagalności podaną przez powoda. Jednocześnie powód nie podniósł zaistnienia okoliczności, które powodowałyby zawieszenie albo przerwanie biegu tego terminu.</p> <p>W sprawie, pomimo jej wszczęcia przed dniem 9 lipca 2018 r., czyli wejściem w życie nowelizacji przepisów o przedawnieniu roszczeń, należy zastosować znowelizowane przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117(1))">art. 117 i 117^{<!-- -->1} k.c.</a> Zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy nowelizującej z dnia z dnia 13 kwietnia 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1104), roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksie cywilnym</a> w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Sąd miał zatem obowiązek wziąć z urzędu pod uwagę skutki przedawnienia roszczenia zgłoszonego w pozwie.</p> <p>Wymaga podkreślenia, że w ocenie Sądu w sprawie nie istnieją żadne okoliczności, które pozwalałyby, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117(1))">art. 117^{<!-- -->1} k.c.</a>, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi i nie wymagają tego względy słuszności.</p> <p>Z tych wszystkich względów powództwo o przedawnione roszczenie podlegało oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji wyroku zaocznego.</p> <p>Sąd nie orzekł w sentencji wyroku o kosztach z uwagi na fakt, iż powód przegrał sprawę, natomiast pozwany, nie ustosunkowując się do treści pozwu oraz nie stawiając się na termin rozprawy nie udowodnił, by w niniejszej sprawie poniósł jakiekolwiek koszty.</p> </div>