I GZ 181/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "T." Sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1042/11 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "T." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 29 września 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1042/11, odmówił "T." Sp. z o.o. w W. (dalej: Spółka) wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2011 r., [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej. Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że 12 kwietnia 2011 r. Spółka wniosła do WSA skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano m.in., iż wykonanie decyzji skutkować będzie trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia płynności finansowej Spółki, niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników. Sąd I instancji, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż wniosek skarżącej Spółki zawiera uzasadnienie, jednakże podniesione w nim argumenty nie pozwalają uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża Spółkę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie, iż nałożona opłata manipulacyjna w wysokości 129.668,81 zł pozbawić może płynności finansowej, do bieżącego regulowania należności w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników, nie może stanowić w ocenie WSA samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Gołosłowne twierdzenie, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkować będzie trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia płynności finansowej prowadzonej przez skarżącą działalności, niezbędnej do bieżącego regulowania należności, jako wypełnienie ustawowej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Prezes Zarządu Spółki "T." złożył zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia na rzecz Spółki kosztów postępowania oraz zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla Spółki, ponadto art. 10 i art. 91 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. poprzez zaniechanie przez WSA rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na posiedzeniu jawnym oraz zaniechaniu zarządzenia stawiennictwa skarżącej Spółki, podczas gdy w razie wątpliwości, w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy, Sąd I instancji może zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Zawarty w skardze Spółki wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został krótko uzasadniony, poprzez wskazanie, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami, w postaci pozbawienia płynności finansowej Spółki, niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro do dnia rozpatrzenia omawianego wniosku strona nie wskazała istotnych okoliczności, które w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniałyby zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Warto również podkreślić, iż skarżąca Spółka nie dołączyła dokumentacji potwierdzających swoją sytuację finansową. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomimo uzupełniania argumentacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji, na Spółkę nałożona jest opłata manipulacyjna dodatkowa, w kwocie 129.668,81 i w ocenie NSA wymaga podkreślenia, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Zdaniem NSA wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, który powinien wiedzieć o konieczności jego szczególnego uzasadnienia. NSA dostrzega jednak, że wskazany niedostatek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzupełniony w zażaleniu, gdzie strona wskazała okoliczności, które jej zdaniem uprawdopodabniają niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Jednak z przedstawionych przez stronę informacji i dokumentów nie wynika, aby takie szczególne okoliczności w niniejszym przypadku występowały. Wskazany w zażaleniu obowiązek ponoszenia wydatków związanych z prowadzoną działalnością nie jest okolicznością szczególną i związany jest z ryzykiem prowadzenia działalności gospodarczej. Z dołączonej do zażalenia dokumentacji wynika, że Spółka zawiesiła działalność gospodarczą, jednak w ocenie NSA nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto należy dodać, iż sąd ma prawną możliwość zmiany bądź uchylenia w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.