II Ka 318/18

<p>Sygn. akt II Ka 318/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 listopada 2018r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Agata Wilczewska - spr.</p> <p>Sędziowie: SSO Robert Rafał Kwieciński</p> <p>SSO Karol Skocki</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk</p> <p>przy udziale Katarzyny Jaśniak Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kole</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z art.233§1 i 6k.k.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kole</p> <p>z dnia 28 sierpnia 2018r. sygn. akt II K 107/18</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu <br/>w Kole do ponownego rozpoznania.</p> <p>Karol Skocki Agata Wilczewska Robert Rafał Kwieciński</p> <p>Sygn. akt IIKa 318/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2018r w sprawie o sygn. akt IIK107/18 Sąd Rejonowy w Kole na podstawie art.17§1pkt3k.p.k. w zw. z art.1§2k.k. umorzył postepowanie karne wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> oskarżonego <br/>o przestępstwo z art.233§1i6k.k. polegające na tym, że w dniu 20 października 2017r. w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w <span class="anon-block">K.</span> złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej, fałszywe oświadczenie dotyczące utraty w wyniku zagubienia we wrześniu 2017 roku dokumentu prawa jazdy kat. <span class="anon-block"> (...)</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span> na druku <span class="anon-block"> (...)</span>, podczas gdy w rzeczywistości przedmiotowy dokument został wymieniony w dniu 13.10.17r. na austriacki dokument prawa jazdy wystawiony przez Okręgową Komendę Policji w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżony został przez prokuratora w całości na niekorzyść oskarżonego. Prokurator zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że zachowanie oskarżonego w sprawie cechowało się znikomą społeczną szkodliwością czynu, a tym samym jedynie formalnie wyczerpało ono znamiona przestępstwa, podczas gdy prawidłowa ocena postawy oskarżonego przez pryzmat treści przepisu art.115§2k.k. prowadzi do wniosku przeciwnego.</p> <p>W oparciu o ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku <br/>i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd odwoławczy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora okazała się zasadna, albowiem postawiony w niej zarzut oraz przytoczone na jego poparcie argumenty są trafne. Tym samym koniecznym było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Nadmienić przy tym należy, że wbrew stanowisku prokuratora również stanowiące podstawę orzeczenia ustalenia faktyczne w kwestii sprawstwa oskarżonego budzą zastrzeżenia. Trudno się bowiem zgodzić z ustaleniami Sądu I instancji jakoby oskarżony składając wniosek o wydanie wtórnika prawa jazdy opisał pracownicy Wydziału Komunikacji swoją sytuację i to ona poinstruowała go, aby nie odbierał austriackiego dokumentu i oskarżony tego dokumentu nie odebrał. Przeczą temu bowiem wiarygodne w ocenie Sądu odwoławczego zeznania świadka <span class="anon-block">M. K.</span> i trudno przyjąć z jakiego powodu Sąd I instancji zeznania te „oceniał <br/>z ostrożnością” i chociaż „generalnie przyjął, iż polegają one na prawdzie”, to wbrew tym zeznaniom ustalił, że to pracownica ta instruowała oskarżonego jak wypełnić wniosek i wiedziała o wcześniejszym zatrzymaniu oskarżonemu prawa jazdy <br/>w Austrii.</p> <p>W ocenie Sądu odwoławczego świadek ta nie miała żadnego interesu <br/>w zaprzeczaniu okolicznościom podawanym przez oskarżonego, a wręcz przeciwnie to oskarżony składał takie wyjaśnienia, aby umniejszyć swoją odpowiedzialność. Świadek nie miała także żadnego interesu w tym, aby łamiąc jawienie prawo, narażając się na utratę pracy, pomagać oskarżonemu w uzyskaniu wtórnika prawa jazdy, skoro musiało być jej wiadome z racji pełnionych obowiązków, że okoliczność dotycząca zatrzymania oskarżonemu prawa jazdy prędzej czy później zostanie ujawniona.</p> <p>Również motywacja oskarżonego została w ocenie Sądu I instancji błędnie ustalona. Okoliczności sprawy wskazują bowiem raczej na to, że oskarżony chciał wyłudzić drugi dokument prawa jady – wtórnik polskiego prawa jazdy, wiedząc o tym, że zostanie mu w Austrii wydane austriackie prawo jazdy, które to zresztą, wbrew twierdzeniom oskarżonego, zostało oskarżonemu wysłane pocztą.</p> <p>Słusznie podnosi więc prokurator, iż Sąd Rejonowy dopuścił się błędu <br/>w ustaleniach dotyczących stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> na ocenę społecznej szkodliwości wpływ mają: rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, waga naruszonych przez sprawcę obowiązków, postać zamiaru, motywacja sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.</p> <p>W przedstawionych powyżej okolicznościach nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji co do tego, że społeczna szkodliwość czynu jakiego dopuścił się oskarżony jest znikoma.</p> <p>Mając zatem na względzie treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> oraz konieczność dokonania ponownej, wszechstronnej i uwzględniającej powyższe uwagi oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd odwoławczy na podstawie 437 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 2)">§ 1 i 2 k.p.k.</a>, uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Kole do ponownego rozpoznania.</p> <p>Karol Skocki Agata Wilczewska Robert Rafał Kwieciński</p> </div>