VIII Pa 214/18

<p>Sygn. akt VIII Pa 214/18</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie powództwa <span class="anon-block"> (...) Z spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> przeciwko <span class="anon-block">A. M.</span> o zapłatę kary umownej zasądził od pozwanej <span class="anon-block">A. M.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block"> (...) Z spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> kwotę 6.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 8 września 2017 do dnia zapłaty (pkt 1), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt 2), zasądził od powódki <span class="anon-block"> (...) Z spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">A. M.</span> kwotę 1.320 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 3).</p> <p>Apelację od powyższego wyroku z dnia 22 czerwca 2018 r. złożył powód reprezentowany przez radcę prawnego w części, to jest w zakresie pkt 1 i wniósł:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 9.000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 8 września 2017 r. do dnia zapłaty,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>o zasądzenie od pozwanej na rzecz powodowej spółki kosztów postępowania w I instancji oraz apelacyjnego z uwzględnieniem kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych,</p> </dd> </dl> <p>zarzucając wyrokowi Sądu I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego – §4 ust. 1 umowy z dnia 20 listopada 2014 r. w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 484;art. 484 § 2)">art. 484 §2 k.c.</a> poprzez uznanie, iż określona w tym przepisie kara umowna w wysokości 30.000 zł jest nadmiernie wygórowana.</p> <p>Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2018 r. pełnomocnik powoda został wezwany do uzupełnienia braków formalnych apelacji w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>oznaczenie strony w imieniu, której jest wniesiona apelacja,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>wskazanie czy zaskarża także rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>uiszczenie opłaty od apelacji w kwocie 30 zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>złożenie aktualnego KRS i prawidłowego pełnomocnictwa zgodnie z zasadą reprezentacji wskazaną w KRS.</p> </dd> </dl> <p>Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu 14 sierpnia 2018 r.</p> <p>W piśmie procesowym z dnia 21 sierpnia 2018 r. pełnomocnik powoda wskazał, że apelacja została wniesiona w imieniu powoda i został apelacją zaskarżony zgodnie ze wskazaniem pkt 1 wyroku kwestionowanego apelacją. Nadto załączył odpis KRS, pełnomocnictwo i dowód uiszczenia opłaty od apelacji.</p> <p>Na rozprawie w dniu 19 listopada 2018 r. pełnomocnik pozwanej wniósł o odrzucenie apelacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja powoda w zakresie zaskarżenia pkt 1 wyroku, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">Art.370 k.p.c.</a>, nakazuje sądowi odrzucić apelację wniesioną z naruszeniem przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego w rozpoznawanym przypadku z uwagi na brak przesłanki powoda skierowana do pkt 1 kwestionowanego rozstrzygnięcia podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.</p> <p>Uzasadniając powyższe wskazać należy, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd uzależniający uprawnienie do wniesienia środka zaskarżenia od istnienia <em> <!-- -->gravamen</em> czyli pokrzywdzenia strony orzeczeniem sądu niższej instancji. Pokrzywdzenie to polega na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a sentencją orzeczenia, wynikającej z porównania zakresu żądania z treścią rozstrzygnięcia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 1936 r., C III 1030/35, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 października 1950 r., ŁC 990/50, uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CKN 57/97, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1997 r., III CKN 152/97, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2003 r., I CKN 382/01 czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2006 r., II CZ 22/06.</p> <p>Pojęcie <em> <!-- -->gravamen</em> leży u podstaw konstrukcji środków zaskarżenia takich jak apelacja oraz nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. Wskazać należy, że przesłanką zaskarżenia orzeczenia w postępowaniu cywilnym jest istnienie interesu prawnego w kwestionowaniu orzeczenia. Interes prawny w zaskarżeniu orzeczenia, określany mianem <em> <!-- -->gravamen</em>, oznacza zatem pokrzywdzenie polegające na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a sentencją orzeczenia, wynikającej z porównania zakresu żądania i treści rozstrzygnięcia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 kwietnia 2014 r., I UK 382/13). Analogicznie wygląda sytuacja prawna pozwanego, który ulega roszczeniu tylko w części – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2016 r., I PZ 19/16.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji w punkcie 1 wyroku zasądził od pozwanej <span class="anon-block">A. M.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block"> (...) Z spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> kwotę 6.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 8 września 2017 do dnia zapłaty. Wbrew żądaniu apelacji powód nie ma interesu prawnego w zmianie tego punktu wyroku, gdyż nie sposób było uznać, iż został pokrzywdzony wskazanym rozstrzygnięciem. Niekorzystne rozstrzygnięcie dla strony zostało zawarte w punkcie drugim wyroku, w którym żądanie zasądzenia kwoty ponad 6.000 zł zostało oddalone.</p> <p>Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 k.p.c.</a> odrzucił apelację.</p> <p>O kosztach procesu za postępowanie apelacyjne Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 10;art. 98 § 10 ust. 1;art. 98 § 10 ust. 1 pkt. 1)">§10 ust.1 pkt 1</a> w zw. z §2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (DZ. U. z 2015 r., poz. 1800) i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 450 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję.</p> <p>K.K.-W.</p> <p>Przewodnicząca: Sędziowie:</p> </div>