VI GC 659/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI GC 659/17</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->WYRO</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Rybniku VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Witold Zawisza</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Nikiel</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 roku w Rybniku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">D. U.</span> (<span class="anon-block">U.</span> uprzednio <span class="anon-block">K.</span>)</p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>2.  zasądza od powódki <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">J.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block">D. U.</span> kwotę 3.849,64 zł (trzy tysiące osiemset czterdzieści dziewięć złotych 64/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI GC 659/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">J.</span> dnia 16.02.2017 r. wniosła przeciwko pozwanej <span class="anon-block">D. U.</span> (poprzednio <span class="anon-block">K.</span> <em> <!-- -->vide k. 371-372 verte</em>) pozew o zapłatę kwoty 24.169,96 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, a także zasądzenie zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Podała, że zgodnie z umowami pozwana miała jej dostarczać blachę gorącowalcowaną w partiach i na podstawie składanych zamówień. Zgodnie z OWU opóźnienie w dostawie uprawniało powódkę do naliczenia kary umownej w wysokości 0,3% wartości brutto niewykonanej części umowy za każdy dzień opóźnienia. Pozwana nie wykonała terminowo większości dostaw, za co powódka obciążyła ją karą umowną i wystawiła noty księgowe. Powódka dochodziła zapłaty całej należności z noty nr <span class="anon-block">(...)</span>oraz części należności z not <span class="anon-block">(...)</span>(2.072,06 zł), <span class="anon-block"> (...)</span> (2.736,92 zł) oraz <span class="anon-block"> (...)</span> (10.852,62 zł). <em> <!-- --> (k. 2-3)</em> </p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 27.03.2017 r., sygn. akt VI GNc 414/17 uwzględniono powództwo. <em> <!-- -->(k. 248)</em> </p> <p>W sprzeciwie pozwana zaskarżyła nakaz zapłaty w całości, wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Kwestionowała zasadność kar umownych i ich wysokość. Zarzuciła, że powódka nie wykazała opóźnienia w dostawie towarów. Nadto, w zakresie noty nr<span class="anon-block">(...)</span>nie sprecyzowała, której części noty (w związku, z którymi zamówieniami) dochodziła w niniejszym postępowaniu, a której w osobnym pozwie. <em> <!-- -->(k. 253-257)</em> </p> <p>Powódka podnosiła, że opóźnienia w dostawie mogły doprowadzić do wstrzymania ruchu zakładu górniczego, a wstrzymanie ruchu na 1 godzinę mogło spowodować straty w wysokości ponad 6.000.000,00 zł. <em> <!-- -->(k. 268-268 verte)</em> </p> <p>Pozwana zarzucała także, że w zamówieniach jako termin realizacji wskazano miesiące. Nadto, brak dowodu doręczenia pozwanej zamówień zgodnie z umową, wobec czego nie wiadomo kiedy i czy w ogóle zamówienia były dostarczone pozwanej. <em> <!-- -->(k. 345)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił:</strong> </p> <p>Dnia 12.02.2013 r. powódka zawarła z pozwaną umowę, na mocy której pozwana miała dostarczyć powódce blachy gorącowalcowane, zimnowalcowe, ocynkowane w ilości 1.248.207 ton za łączną kwotę 2 755 539,38 zł netto. Następnie, dnia 28.04.2014 r. powódka zawarła z pozwaną umowę na dostawę 547.672 ton blachy gorącowalcowanej, zimnowalcowanej, ocynkowanej za łączną kwotę 1 113 803,44 zł netto. Dnia 27.04.2015 r. powódka zawarła z pozwaną kolejną umowę na dostawę 423.705 ton blachy za łączną kwotę 956 394,73 zł netto.</p> <p>W umowach postanowiono, iż dostawy miały następować w terminie 12 miesięcy partiami, zgodnie z poszczególnymi zamówieniami określającymi ilość, terminy i miejsca dostaw. Integralną cześć umowy stanowiły Ogólne warunki umów powódki (dalej jako OWU).</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: umowy /k. 12-19 verte/</em> </p> <p>Zgodnie z OWU termin dostawy został zastrzeżony na korzyść powódki (pkt 2.7). Zamówienia miały być składane w formie pisemnej i doręczane pozwanym listownie lub publikowane na internetowym portalu powódki, do którego dostęp miała pozwana i przesyłane pocztą elektroniczną (pkt 2.11). Opóźnienie w dostawie uprawniało powódkę do naliczenia kary umownej w wysokości 0,3% wartości brutto niewykonanej części umowy za każdy dzień opóźnienia (pkt 11.2). Zmiany umowy wymagały zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności (pkt 15.3).</p> <p> <em> <!-- --> Dowód: OWU /k. 18-21/</em> </p> <p>Powódka wystawiała zamówienia na dostawy partii towarów objętych ww. umowami z podaniem okresu, w którym miały nastąpić dostawy.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: dokumenty zamówień, pisma /k. 28-84, 91-115, 122-156, 164-239/</em> </p> <p>Pozwana dostarczała powódce towary objęte ww. umowami.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności bezsporne oraz dowód: dowody dostaw /k. 269-335/</em> </p> <p>Powódka informowała pozwaną, że zatrzymanie ruchu zakładu górniczego z powodu braku terminowej dostawy zamówionych towarów może spowodować straty finansowe. Ewentualne straty oszacowała na kwotę 6 014 113,37 zł za godzinę przestoju chodnika oraz 6 515 941,24 zł za godzinę przestoju ściany.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: pismo pozwanej z wyliczeniami /k. 336-338)</em> </p> <p>Powódka obciążyła pozwaną notami księgowymi nr:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 08.09.2016 r. na kwotę 36.035,12 zł płatną do dnia 22.09.2016 r. tytułem kary umownej za opóźnienie w realizacji umowy z dnia 12.02.2013 r. co do 9 zamówień z okresu od 16.09.2013 r. do 14.11.2013 r.,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 16.09.2016 r. na kwotę 8.508,36 zł płatną do dnia 29.09.2016 r. tytułem kary umownej za opóźnienia w realizacji umowy z dnia 12.02.2013 r. co do 9 zamówień z okresu od 17.09.2013 r. do 20.12.2013 r.,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 22.12.2016 r. na kwotę 11.977,61 zł płatną do dnia 05.01.2017 r. tytułem kary umownej za opóźnienia w realizacji umowy z dnia 27.04.2015 r. co do 10 zamówień z okresu od 21.10.2015 r. do 13.04.2016 r.,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 22.12.2016 r. na kwotę 35.022,58 zł płatną do dnia 05.01.2017 r. tytułem kary umownej za opóźnienia w realizacji umowy z dnia 28.04.2014 r. co do 21 zamówień z okresu od 28.04.2014 r. do 17.12.2014 r.</p> </dd> </dl> <p> <em> <!-- -->Dowód: noty księgowe z wnioskami o naliczenie kary i korektami /k. 22-24, 85-87, 116-121, 157-160/</em> </p> <p>Powódka wzywała pozwaną do zapłaty not pismami z dnia 13.10.2016 r., 28.10.2016 r., 18.01.2017 r.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: wezwania do zapłaty z potwierdzeniami nadania /k. 240-246/</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci ww. dokumentów i okoliczności bezsporne.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Powódka wywodziła swoje roszczenia z tytułu kary umownej. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 484;art. 484 § 1)">art. 484 § 1 k.c.</a>, w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły.</p> <p>W zawartych umowach, a dokładnie w OWU stanowiących integralną część umów, powódka zastrzegła, iż opóźnienie w dostawie zamówionego towaru uprawniało ją do naliczenia kary umownej w wysokości 0,3% wartości brutto<strong> <!-- --> niewykonanej części umowy za każdy dzień opóźnienia.</strong> Na podstawie umów oraz OWU dostawa blachy miały się odbywać partiami, zgodnie z poszczególnymi zamówieniami powódki określającymi ilość, terminy i miejsca dostaw. Terminy dostaw zostały zastrzeżone na korzyść powódki, co oznacza, iż powódka nie miała obowiązku przyjęcia dostawy przed nadejściem tego terminu. Same zamówienia miały być natomiast składane w formie pisemnej i doręczane pozwanej listownie lub publikowane na internetowym portalu powódki, do którego dostęp miała pozwana i przesyłane dodatkowo pocztą elektroniczną.</p> <p>Powódka kwestionowała zasadność i wysokość roszczenia zarzucając, że powódka nie wykazała opóźnienia w dostawie towarów, i że brak dowodu doręczenia pozwanej zamówień zgodnie z umową, <strong> <!-- -->wobec czego nie wiadomo kiedy i czy w ogóle zamówienia były dostarczone pozwanej</strong>.</p> <p>Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, żeby przesłanki do naliczenia kary umownej zostały spełnione.</p> <p>Mimo spoczywającego na niej ciężaru dowodu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> oraz obowiązku dowodzenia swoich twierdzeń zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, powódka nie wykazała zgłoszonego roszczenia. Nie przedłożyła bowiem żadnego dowodu potwierdzającego złożenie zamówień na dostawy towarów w sposób wynikający z OWU, tj. nie przedstawiła ani potwierdzeń wysłania zamówień do pozwanej przesyłką listową, ani innych dowodów wskazujących, że zamówienia zostały umieszczone na internetowym portalu i przesłane do pozwanej pocztą elektroniczną, jak np. wydruk strony internetowej lub wydruk korespondencji mailowej. W takich okolicznościach nie sposób uznać, że pozwana była związana terminami dostaw ujętymi w dokumentach zamówień, ponieważ nie było możliwe ustalenie czy zamówienia zostały przedstawione pozwanej z wyprzedzeniem pozwalającym realnie dochować terminy dostaw, a nawet, czy zostały przedstawione przed upływem terminów dostaw w nich ujętych. W konsekwencji, okoliczności sprawy nie dały podstaw do stwierdzenia, że pozwana dopuszczała się dostaw z opóźnieniem, a sama pozwana zaprzeczała tym okolicznościom, wobec czego przesłanki naliczenia kar umownych określone w OWU nie zostały spełnione.</p> <p>Niezależnie od powyższego, powódka nie wykazała również wysokości dochodzonych należności. Przedłożyła bowiem jedynie cześć dowodów dostaw, dlatego niemożliwym stało się określenie w jakich dokładnie dniach i w jakich ilościach następowały dostawy. Tym samym niemożliwe było określenie <strong> <!-- -->jaka była wartość niezrealizowanych części umów na ich poszczególnych etapach, które miały stanowić podstawy do wyliczenia wysokości kar umownych.</strong> </p> <p>Podkreślić przy tym należy, że mimo przedłożenia not księgowych, nawet sama powódka nie potrafiła wyjaśnić sposobu wyliczenia dochodzonych kwot. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu do przedstawienia wyliczenia dochodzonych roszczeń z rozbiciem na poszczególne zamówienia, tj. z podaniem nr zamówienia, terminu realizacji, nr dowodu dostawy, daty faktycznej dostawy oraz ilości dni rzekomego opóźnienia w dostawie i wysokości przysługujących z tego tytułu roszczeń, powódka podała jedynie nr 24 zamówień (chociaż noty księgowe dotyczyły łącznie 49 zamówień) i przyporządkowała do nich tylko dowody dostawy i daty dostaw. Z uwagi na niewykonanie zobowiązania w całości zasadnym stało się przyjęcie braku udowodnienia wysokości naliczonych kar umownych <em> <!-- -->(vide k. 345, 350-351, 360)</em>.</p> <p>Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne, na podstawie przywołanych przepisów, Sąd oddalił powództwo.</p> <p>O kosztach procesu postanowiono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3;art. 98 § 4)">art. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy. Powódka przegrała spór, wobec czego winna zwrócić pozwanej całość poniesionych przez nią kosztów procesu w łącznie kwocie 3.849,64 zł, na którą wg przedłożonego spisu kosztów <em> <!-- -->(vide k. 363-364)</em> składały się: 3.600,00 zł wynagrodzenia pełnomocnika (zgodnie z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania), 34,00 zł opłat skarbowych od pełnomocnictwa, oraz 215,64 zł kosztów dojazdu pełnomocnika na rozprawy. Wniosek o zasądzenie wynagrodzenia pełnomocnika w podwójnej wysokości nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ sprawa nie była szczególnie skomplikowana i nie wymagała zwiększonego nakładu pracy, a pełnomocnik pozwanej nie przyczynił się w istotny sposób do jej wyjaśnienia. Koszty doręczenia korespondencji wykraczały natomiast poza niezbędne koszty procesu.</p> <p>Rybnik, dnia 18.12.2018 r.</p> </div>