II K 501/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 501/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 04 grudnia 2018 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym</strong> w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – SSR Katarzyna Garbarczyk </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant </strong>– st.sekr.sąd. Aneta Dybikowska</p> <p>w obecności <strong> <!-- --> Prokuratora Prokuratury Rejonowej w </strong> <span class="anon-block">(...)</span> Urszuli Bolik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2018 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. P. (1)</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->syna</strong> <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">J. z d. S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że: </strong> </p> <p>1.  W dniu 06 i 10 sierpnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> i miejscowości <span class="anon-block">P.</span> gmina <span class="anon-block">W.</span>, pomimo orzeczonego w dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny o sygn. akt. IIK 160/18 zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat, zbliżył się do w/w wymienionej na odległość od 1 do 2 m w miejscu pracy oraz w miejscu zamieszkania przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a> </strong> </p> <p>2.  W dniu 10 sierpnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> gmina <span class="anon-block">W.</span> wypowiadał pod adresem <span class="anon-block">B. S. (1)</span> groźby karalne pozbawienia życia oraz zniszczenia samochodu, przy czym groźby te wzbudziły u w/ wymienionej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1kk</a> </strong> </p> <p>1.  Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. P. (1)</span> </strong> w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. 1 uznaje za winnego tego, że:</p> <p> <strong> <!-- -->a).</strong> w dniu 06 sierpnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> nie stosował się do orzeczonego w dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny o sygn. akt. IIK 160/18 zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat i zbliżył się do w/w wymienionej na odległość od 1 do 2 m w miejscu pracy przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a>;</p> <p> <strong> <!-- -->b).</strong> w dniu 10 sierpnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> gmina <span class="anon-block">W.</span>, nie stosował się do orzeczonego w dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny o sygn. akt. IIK 160/18 zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat i zbliżył się do w/w wymienionej na odległość od 1 do 2 m w miejscu zamieszkania przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> ustala, że oskarżony działał w warunkach ciągu przestępstw i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> skazuje oskarżonego, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 kk</a> wymierza oskarżonemu karę 1 ( jeden ) roku i 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>2.  Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. P. (1)</span> </strong> uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 § 1 pkt. 2)">pkt. 2</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a> skazuje go na karę 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41a§1 i 4 kk</a> tytułem środka karnego orzeka wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 ( sto) metrów przez okres 5 ( pięć) lat oraz zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">B. S. (1)</span> bezpośrednio i za pośrednictwem środków teleinformatycznych przez okres 5 ( pięć) lat.</p> <p>3.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 a)">art. 85a kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91§2 kk</a> orzeka karę łączną w wysokości 1 (jeden) roku i 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>4.  Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych.</p> <p>Sygn. akt IIK 501/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Prawomocnym dnia 28.03.2007 r., wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Olecku, z dnia 06.02.2007 r., sygn. akt VK 785/06, <span class="anon-block">S. P. (1)</span> został skazany za popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie m. in. od 28.10.2014 r. do 28.11.2015 r. <span class="anon-block">S. P. (1)</span> i <span class="anon-block">B. S. (1)</span> pozostawali w konkubinacie. Pokrzywdzona postanowiła zakończyć związek z oskarżonym, z czym <span class="anon-block">S. P. (1)</span> nie mógł się pogodzić.</p> <p>W dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny - sygn. akt. IIK 160/18 – <span class="anon-block">S. P. (1)</span> został skazany m. in. za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, popełnione na szkodę <span class="anon-block">B. S. (1)</span>. Wyrokiem tym orzeczono wobec oskarżonego, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41a§1 i 4 kk</a>, środek karny w postaci zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 22.06.2018 r.</p> <p>Pomimo zapadłego wyroku, oskarżony nachodził pokrzywdzoną, czyniąc to wbrew jej woli, albowiem <span class="anon-block">B. S. (2)</span> wielokrotnie oświadczała oskarżonemu, że nie życzy sobie kontaktów z nim.</p> <p>W dniu 06 sierpnia 2018 roku, <span class="anon-block">S. P. (1)</span> przyszedł do lokalu „<span class="anon-block">(...)</span>” w <span class="anon-block">W.</span>, do miejsca pracy pokrzywdzonej. Oskarżony wiedział, że <span class="anon-block">B. S. (1)</span> tu pracuje. Podszedł do kobiety na odległość 1 metra, żądając, by pokrzywdzona wyszła z nim na zewnątrz baru, gdyż chce z nią porozmawiać. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> odmówiła, wobec czego <span class="anon-block">S. P. (1)</span> opuścił lokal.</p> <p>W dniu 10 sierpnia 2018 roku, oskarżony przybył do miejsca zamieszkania <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, do <span class="anon-block">P.</span>, gmina <span class="anon-block">W.</span>, domagając się wpuszczenia go przez pokrzywdzona do jej domu, albowiem chce z nią z porozmawiać. Pokrzywdzona nie wpuściła oskarżonego, więc ten stukał do zamkniętych drzwi wejściowych, krzycząc, żeby kobieta wpuściła go do środka. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> oświadczyła oskarżonemu, że nie wpuści go do środka i nie będzie z nim rozmawiać. Wówczas <span class="anon-block">S. P. (1)</span> zaczął wulgarnie wyzywać pokrzywdzoną, kierował pod jej adresem groźby karalne pozbawienia życia oraz zniszczenia samochodu. Groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. W tym czasie w mieszkaniu przebywała córka <span class="anon-block">B. P.</span>- która słyszała słowa oskarżonego. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> wezwała na miejsce patrol Policji, który zatrzymał <span class="anon-block">S. P. (1)</span>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień oskarżonego (k. 283v: 21-22, 25-26, 43), nadto na podstawie zeznań <span class="anon-block">B. S. (1)</span> (k. 283v- 284, 7-9, 49-50, 179-180), <span class="anon-block">P. S.</span> (k. 284- 284v, 123-124), <span class="anon-block">M. F.</span> (k. 284v, 13-14), a także w oparciu o takie dowody, jak: protokół zatrzymania osoby k. 2, odpis wyroku k. 3-4, kserokopia notatnika k. 15-18, karta karna k. 141-143, wyrok k. 164.</p> <p> <span class="anon-block">S. P. (1)</span> częściowo przyznał się do winy (k. 283v: 21-22, 25-26, 43), tj. do tego, że przybył do miejsca pracy pokrzywdzonej, i do tego, że udał się do miejsca zamieszkania <span class="anon-block">B. S. (1)</span>. Oskarżony zaprzeczył natomiast, by stosował wobec <span class="anon-block">B. S. (1)</span> groźby. <span class="anon-block">S. P. (1)</span> potwierdził, iż wiedział, że ma zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej.</p> <p>Sąd sceptycznie odniósł się do wyjaśnień oskarżonego, w których nie przyznaje się on do winy. W ocenie Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span> linię obrony.</p> <p>Okolicznością bezsporną jest, iż w dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny - sygn. akt. IIK 160/18 – <span class="anon-block">S. P. (1)</span> został skazany m. in. za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 a;art. 190 a § 1)">art. 190a§1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a>, popełnione na szkodę <span class="anon-block">B. S. (1)</span>. Wyrokiem tym orzeczono wobec oskarżonego, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41a§1 i 4 kk</a>, środek karny w postaci zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 22.06.2018 r. (odpis wyroku k. 3-4). <span class="anon-block">S. P. (1)</span> miał pełną świadomość zakazu, jaki został na niego nałożony, a co wprost wynika z wyjaśnień samego oskarżonego (k. 283v: 21-22, 25-26, 43). Pomimo tego, w dniu 06 sierpnia 2018 roku, oskarżony przyszedł do lokalu „<span class="anon-block">(...)</span>” w <span class="anon-block">W.</span>, do miejsca pracy pokrzywdzonej, zbliżając się do <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość 1 metra, żądając, by pokrzywdzona wyszła z nim na zewnątrz baru, gdyż chce z nią porozmawiać. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> odmówiła, wobec czego <span class="anon-block">S. P. (1)</span> opuścił lokal. Powyższe wynika z zeznań pokrzywdzonej (k. 283v- 284, 7-9, 49-50, 179-180), przy czym sam <span class="anon-block">S. P. (1)</span> przyznał się, iż tego dnia był w miejscu pracy <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, żeby z nią porozmawiać.</p> <p>Z zeznań pokrzywdzonej wynika, że od dłuższego czasu nie życzyła ona sobie kontaktów z oskarżonym, przy czym mężczyzna nie potrafiąc tego zaakceptować, nachodził pokrzywdzoną, nawiązywał z nią liczne połączenia telefoniczne, i w konsekwencji jego zachowanie stało się powodem postępowania karnego, zakończonego skazującym wyrokiem w sprawie IIK 160/18. Pomimo treści zapadłego orzeczenia- oskarżony nie zmienił swojego postępowania. Zauważyć należy, że z protokołu rozprawy w sprawie IIK 160/18 (k. 63-65) wynika, że <span class="anon-block">B. S. (1)</span> uczestniczyła w tym procesie, została zapoznana przez Sąd z treścią wniosku oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze, zaakceptowała go, a który to wniosek następnie legły u podstaw wyroku skazującego <span class="anon-block">S. P. (2)</span>. W tych okolicznościach, wyjaśnienia oskarżonego, które ulegały modyfikacji w czasie postępowania – raz twierdził, że zapomniał, iż miał zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej i zajechał do jej pracy, by porozmawiać z kobietą, następnie utrzymywał, że przyjechał do pracy <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na jej prośbę, by poinformować ją o treści wyroku wcześniej przeciwko niemu zapadłego, przy czym wiedział o obowiązującym go zakazie, ale nie sądził, że wyniknął z tego określone konsekwencje (wyjaśnienia k. 283v: 21-22, 25-26, 43), w kontekście konsekwentnych i stanowczych zeznań <span class="anon-block">B. S. (1)</span> (k. 283v- 284, 7-9, 49-50, 179-180) - nie zasługują na akceptację. Podobnie należy ocenić wyjaśnienia oskarżonego, w jakich przedstawia on powody, z których pojawił się w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej. Już z samych wyjaśnień <span class="anon-block">S. P. (2)</span> wynika, że jego wizyta w miejscu zamieszkania <span class="anon-block">B. S. (1)</span> nie była przez nią pożądana. Oskarżony jak sam przyznał, nie otrzymał odpowiedzi na SMSa, w sprawie zakupu rybek dla córki pokrzywdzonej, nie został wpuszczony przez <span class="anon-block">B. S. (1)</span> do domu (wyjaśnienia k. 283v: 21-22, 25-26, 43). Z zeznań <span class="anon-block">B. S. (1)</span> (k. 283v- 284, 7-9, 49-50, 179-180) oraz jej córki <span class="anon-block">P. S.</span> (k. 284- 284v, 123-124) zgodnie i jednoznacznie wynika, że kiedy oskarżony przybył do miejsca zamieszkania <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, pokrzywdzona nie wpuściła oskarżonego, oświadczyła mu, iż nie będzie z nim rozmawiać. Wówczas <span class="anon-block">S. P. (1)</span> zaczął wulgarnie wyzywać pokrzywdzoną, kierował pod jej adresem groźby karalne pozbawienia życia oraz zniszczenia samochodu. Zeznania <span class="anon-block">M. F.</span> (k. 284v, 13-14) stanowiły potwierdzenie tego, że w dniu 10 sierpnia 2018 roku oskarżony przebywał pod domem <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, która opisała w/w funkcjonariuszowi policji zachowanie <span class="anon-block">S. P. (2)</span>, wobec czego policjanci zdecydowali o zatrzymaniu oskarżonego. Świadek wskazał, iż zarówno pokrzywdzona, jak i jej córka płakały, były wystraszone zachowaniem oskarżonego.</p> <p>W świetle tych dowodów, bez wątpliwości przyjąć należy, że w dniu 06 i 10 sierpnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> i miejscowości <span class="anon-block">P.</span> gmina <span class="anon-block">W.</span>, pomimo orzeczonego w dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny o sygn. akt. IIK 160/18 zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat, oskarżony zbliżył się do w/w wymienionej na odległość od 1 do 2 m w miejscu pracy oraz w miejscu zamieszkania.</p> <p>Analizując wyjaśnienia oskarżonego stwierdzić bez wątpliwości należy, iż <span class="anon-block">S. P. (1)</span> nie może się pogodzić z rozstaniem z <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, stąd też szuka z nią kontaktu. Powyższe wynika wprost z zeznań <span class="anon-block">M. F.</span> (k. 284v, 13-14), któremu w chwili zatrzymania oskarżony oświadczył, iż kocha pokrzywdzoną i nie może bez niej żyć. Tymczasem <span class="anon-block">B. S. (1)</span> konsekwentnie kontaktu z oskarżonym nie chce, a co wielokrotnie <span class="anon-block">S. P. (1)</span> oświadczała. Pomimo rozstania z <span class="anon-block">B. S. (1)</span> i jej deklaracji, mężczyzna nie potrafił tego zaakceptować, już wcześniej nachodził pokrzywdzoną, nawiązywał z nią liczne połączenia telefoniczne, co stało się powodem postępowania karnego, zakończonego skazującym wyrokiem w sprawie IIK 160/18. <span class="anon-block">S. P. (1)</span> nie zmienił swojego postępowania i konsekwentnie szukał kontaktu z pokrzywdzoną. Takie zachowanie <span class="anon-block">S. P. (1)</span> pozostaje niejako w logicznym ciągu z jego zachowaniem w dniu 10 sierpnia 2018 roku, w miejscu zamieszkania kobiety. Kiedy po raz kolejny usłyszał od <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, że ta nie chce z nim rozmawiać, zdenerwował się, że jego wysiłki na nic się zdają i zaczął wulgarnie wyzywać pokrzywdzoną, kierował pod jej adresem groźby karalne pozbawienia życia oraz zniszczenia samochodu. Przedmiotowe zachowania oskarżonego tworzą jasny, logiczny obraz sytuacji.</p> <p>Nie budzi wątpliwości, że groźby kierowane przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span> pod adresem <span class="anon-block">B. S. (1)</span> wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. Na uwadze mieć należy, że oskarżony nie po raz pierwszy w tak naganny sposób zachowywał się wobec pokrzywdzonej. Pomimo skazującego go wyroku, w sprawie, gdzie <span class="anon-block">B. S. (1)</span> także była pokrzywdzoną- <span class="anon-block">S. P. (1)</span> nie zmienił swojego postępowania.</p> <p>Bezspornym jest, iż wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Olecku, z dnia 06.02.2007 r., sygn. akt VK 785/06, <span class="anon-block">S. P. (1)</span> został skazany za popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie m. in. od 28.10.2014 r. do 28.11.2015 r. (karta karna k. 141-143, wyrok k. 164).</p> <p>W świetle analizy zebranych dowodów, Sąd oskarżonego <span class="anon-block">S. P. (1)</span> w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. 1 uznał za winnego tego, że:</p> <p>a). w dniu 06 sierpnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> nie stosował się do orzeczonego w dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny o sygn. akt. IIK 160/18 zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat i zbliżył się do w/w wymienionej na odległość od 1 do 2 m w miejscu pracy przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a>;</p> <p>b). w dniu 10 sierpnia 2018 roku w miejscowości <span class="anon-block">P.</span> gmina <span class="anon-block">W.</span>, nie stosował się do orzeczonego w dniu 14 czerwca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku II Wydział Karny o sygn. akt. IIK 160/18 zakazu zbliżania się <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat i zbliżył się do w/w wymienionej na odległość od 1 do 2 m w miejscu zamieszkania przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->-</strong> ustalił, że oskarżony działał w warunkach ciągu przestępstw i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> skazał oskarżonego, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 kk</a> wymierzył oskarżonemu karę 1 ( jeden ) roku i 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Uznając oskarżonego za winnego czynu zarzuconego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 § 1 pkt. 2)">pkt. 2</a>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a> skazał go na karę 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41a§1 i 4 kk</a> tytułem środka karnego orzekł wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 ( sto) metrów przez okres 5 ( pięć) lat oraz zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">B. S. (1)</span> bezpośrednio i za pośrednictwem środków teleinformatycznych przez okres 5 ( pięć) lat.</p> <p>W ocenie Sądu, w świetle przedstawionych okoliczności, wina umyślna oskarżonego ( w tym mając na uwadze treść opinii k. 195- 199) nie budzi wątpliwości – oskarżony z pełną świadomością naruszył nałożony na niego zakaz sądowy, z pełną świadomością, wulgarnie, krzykiem, odnosząc się do pokrzywdzonej, działał w zamiarze konkretnego oddziaływania na jej psychikę.</p> <p>Przy wymiarze kar Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 kk</a>, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynów, winy sprawcy, sposób popełnienia przestępstw, motywy i pobudki jakimi kierował się oskarżony.</p> <p>Postępowanie oskarżonego nie zasługuje na usprawiedliwienie. Nie można akceptować sytuacji agresywnego wulgarnego zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonej, odebranego przez kobietę jako zachowanie wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę. Za wysoce naganne należy uznać również „niekończące się” nachodzenie pokrzywdzonej, jako sposób na „odzyskanie” kobiety, przekonanie jej do swoich uczuć, przy czym podkreślić należy, że <span class="anon-block">S. P. (1)</span> miał pełną świadomość tego, że obowiązuje go zakaz zbliżania się do <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, a mimo to zlekceważył go, za nic mając wydany w tym przedmiocie wyrok Sądu.</p> <p>Uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonej przed zamachami na jej dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzoną, Sąd stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy znajduje swoje uzasadnienie zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41a§1 i 4 kk</a>, wobec czego orzeczono tytułem środka karnego wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. S. (1)</span> na odległość mniejszą niż 100 ( sto) metrów przez okres 5 ( pięć) lat oraz zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną <span class="anon-block">B. S. (1)</span> bezpośrednio i za pośrednictwem środków teleinformatycznych przez okres 5 ( pięć) lat.</p> <p>Orzekając w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 a)">art. 85a kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91§2 kk</a> wobec <span class="anon-block">S. P. (1)</span> karę łączną w wysokości 1 (jeden) roku i 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności, Sąd miał na uwadze zbieżność czasową czynów, tożsamość celów, jakimi kierował się oskarżony.</p> <p>Za okoliczność obciążającą uznano dotychczasową karalność oskarżonego ( karta karna k. 141-143), natomiast jako okoliczność łagodzącą- częściowe przyznanie się oskarżonego do winy.</p> <p>Zdaniem Sądu wymierzona sprawcy kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów, spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej</p> <p>Zwalniając oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych, Sąd miał na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a>.</p> </div>