IV U 26/17

<p> Sygn. akt IV U 26/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 04 grudnia 2018 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> SSR Maja Snopczyńska</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong> Małgorzata Nazarko</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2018 roku w Świdnicy</p> <p>sprawy z odwołania <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block"> (...)</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 06.12.2016 roku</p> <p>o ustalenie stopnia niepełnosprawności</p> <p>I.  częściowo zmienia zaskarżone orzeczenie w ten sposób, iż ustala że orzeczony wobec powoda stopień niepełnosprawności ma charakter trwały i orzeczenie wydaje się na stałe;</p> <p>II.  dalej idące odwołanie oddala.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">M. K.</span> wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we <span class="anon-block">W.</span> zaliczającego powoda do lekkiego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza się z badaniami komisji lekarskich.</p> <p>Strona pozwana przesłała odwołanie do Sądu nie znajdując podstaw do zmiany wydanego orzeczenia.</p> <p> <strong> <!-- -->W toku postępowania Sąd ustalił</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w <span class="anon-block">Ś.</span> odmówił wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wskazując w uzasadnieniu, ze orzeczeniem z dnia 2 grudnia 2015 roku zaliczono powoda do lekkiego stopnie niepełnosprawności do 31 grudnia 2018 roku i orzeczenie to nie straciło ważności; nie nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia powoda, które uzasadniałoby zmianę tego orzeczenia. Powód wniósł odwołanie od tego orzeczenia wskazując, że nie jest prawdą, że nie nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia powoda, podniósł także że nie został dokładnie zbadany.</p> <p>Decyzją z dnia 6 grudnia 2016r Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we <span class="anon-block">W.</span> utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.</p> <p>DOWÓD: akta <span class="anon-block"> (...)</span> (w załączeniu)</p> <p>Stan zdrowia powoda w zakresie schorzeń chirurgiczno-ortopedycznych i neurologicznych nie daje podstaw do zaliczenia powoda do jakiegokolwiek stopnia niepełnosprawności z powodu schorzeń kodowanych symbolem 05-R lub 10-N. Opinia biegłych jest odmienna od decyzji <span class="anon-block"> (...)</span> ponieważ nie uwzględnia schorzeń układu krążenia.</p> <p>DOWÓD: opinia i opinia uzupełniająca biegłych chirurga i neurologa k. 72-73</p> <p>U powoda rozpoznano chorobę niedokrwienną serca, stan po zawale leczonym metodą pierwotnej angioplastyki z wszczepieniem stenu do prawej tętnicy wieńcowej i nadciśnienie tętnicze, a także dławicę wysiłkową i stan po operacji cieśni nadgarstka.</p> <p>Powód może zostać zaliczony do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności na trwałe. Powód zgłasza dolegliwości o charakterze dławicy piersiowej wysiłkowej, co w chwili obecnej nie powoduje nasilenia stopnia niepełnosprawności o symbolu 07-S powyżej stopnia lekkiego.</p> <p>DOWÓD: opinia i opinia uzupełniająca biegłego internisty-kardiologa K. <span class="anon-block">P.</span> k. 90-91, 104-105</p> <p>opinia biegłego z zakresu chorób wewnętrznych kardiologii E. <span class="anon-block">M.</span> k. 123-124</p> <p> <strong> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p>Odwołanie jest częściowo zasadne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971230776" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776 (art. 3;art. 4)">art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych</a> (t.j. Dz. U. 2011/127/721 z późn. zm.) ustala się trzy stopnie niepełnosprawności:</p> <p>- znaczny – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, tj. zaspokajania bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się, komunikację;</p> <p>- umiarkowany – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych;</p> <p>- lekki – gdy niepełnosprawny jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki lecznicze.</p> <p>Ponieważ dla rozstrzygnięcia sprawy wymagane były wiadomości specjalne z zakresu medycyny – celem ustalenia stanu zdrowia powoda w sprawie przeprowadzono dowód z opinii biegłych.</p> <p>Biegli chirurg i neurolog wskazali, że stan zdrowia powoda w zakresie schorzeń chirurgiczno-ortopedycznych i neurologicznych nie daje podstaw do zaliczenia powoda do jakiegokolwiek stopnia niepełnosprawności z powodu schorzeń kodowanych symbolem 05-R lub 10-N, jednak biegli podkreślili, że opinia biegłych jest odmienna od decyzji <span class="anon-block"> (...)</span> ponieważ nie uwzględnia schorzeń układu krążenia.</p> <p>w sprawie opinie wydało także dwóch biegłych kardiologów. Biegły <span class="anon-block">K. P.</span> wskazał w opinii, że powód może zostać zaliczony do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności. Na skutek zastrzeżeń powoda do tej opinii dopuszczono dowód z opinii kolejnego biegłego. Biegła <span class="anon-block">E. M.</span> także wskazała, że powód może zostać zaliczony do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności jednak na trwałe; biegła podkreśliła, że powód zgłasza dolegliwości o charakterze dławicy piersiowej wysiłkowej, co w chwili obecnej nie powoduje nasilenia stopnia niepełnosprawności o symbolu 07-S powyżej stopnia lekkiego.</p> <p>Tym samym biegli w opiniach podzielili wnioski <span class="anon-block"> (...)</span> i uznali, iż powód nie może zostać zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Jednak z opinii biegłej <span class="anon-block">E. M.</span> wynika, że powód powinien zostać zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności na stałe.</p> <p>Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowych, spójnych i wyprowadzających logiczne wnioski końcowe. Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinie te miałyby utracić walor wiarygodnych dowodów w sprawie i nie znajdując podstaw do zakwestionowania opinii biegłych, dając im wiarę w całej rozciągłości jako wyczerpującym i w sposób rzeczowo i przekonująco uzasadnionej. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233§ 1 kpc</a>, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a> orzekł o częściowej zmianie zaskarżonego orzeczenia jak w punkcie I sentencji wyroku, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} §1 kpc</a> dalej idące odwołanie oddalił.</p> </div>