IV Ua 34/18

<p>Sygn. akt IV Ua 34/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2018r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący : SSO Katarzyna Antoniak</p> <p>Sędziowie : SO Jerzy Zalasiński (spr)</p> <p>SO Elżbieta Wojtczuk</p> <p>Protokolant : st.sekr.sądowy Marzena Mazurek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 r. w Siedlcach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">L. M.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do zasiłku chorobowego i o zwrot nienależnie pobranego świadczenia</p> <p>na skutek apelacji organu rentowego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 18 maja 2018r. sygn. akt IV U 120/18</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p> Jerzy Zalasiński Katarzyna Antoniak Elżbieta Wojtczuk </p> <p>Sygn. akt IV Ua 34/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18.05.2018r. Sąd Rejonowy w Siedlcach Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 16.02.2018r. w ten sposób, że przyznał <span class="anon-block">L. M.</span> prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 08.08.2016r. do dnia 08.09.2016r. i ustalił, że niema ona obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego za ten okres wraz z odsetkami w łącznej kwocie 2.869,56 zł.</p> <p>Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że w okresie od 8 sierpnia 2016 r. do 8 września 2016 r. <span class="anon-block">L. M.</span>, zatrudniona w Straży <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, była niezdolna do pracy i korzystała ze zwolnienia lekarskiego. W dniach 10 sierpnia 2016 r. i 6 września 2016 r. będąc w domu <span class="anon-block">L. M.</span> zdalnie zalogowała się do systemu informatycznego <span class="anon-block">(...)</span> Centrum <span class="anon-block">(...)</span>potwierdzając ilość pracowników zgłoszonych do grupowego ubezpieczenia pracowniczego. W tym okresie jedynie ona spośród pracowników Straży <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> była upoważniona do wykonywania tego typu czynności na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span>. Za czynności wykonane w ramach umowy zlecenia dla <span class="anon-block">(...)</span> Centrum <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">L. M.</span> otrzymała od zleceniodawcy wynagrodzenie. W ocenie Sądu pierwszej instancji dwukrotne potwierdzenie przez ubezpieczoną w systemie informatycznym <span class="anon-block"> (...) Zakładu (...)</span> ilości pracowników Straży <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> zgłoszonych do grupowego ubezpieczenia pracowniczego było czynnością incydentalną, wymuszoną okolicznościami. Żaden inny pracownik Powiatowego Straży <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> nie mógł bowiem wykonać za ubezpieczoną opisanych czynności, gdyż nie miał stosownego upoważnienia, czy też umowy zlecenia zawartej z <span class="anon-block"> (...) Centrum (...)</span>. W tym stanie rzeczy Sad Rejonowy, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, uznał odwołanie ubezpieczonej za zasadne.</p> <p>Od wyroku tego apelacje złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art.17 ust.1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (tekst jednolity Dz.U. z 2016r. poz. 372) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 84)">art. 84 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> poprzez błędną wykładnię tych przepisów oraz naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 par.1 kpc</a> poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i wyprowadzenie ze zgromadzonego materiału dowodowego wniosków z niego nie płynących przez przyjęcie, że czynności wykonywane przez ubezpieczona w okresie zwolnienia lekarskiego miału charakter incydentalny oraz, że ubezpieczonej nie można przypisać złej woli w pobraniu zasiłku chorobowego z sporny okres. Podnosząc te zarzuty skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje.</p> <p>Apelacja jest niezasadna i jako taka na uwzględnienie nie zasługuje.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń i wydał trafne, odpowiadające prawu rozstrzygnięcie. Logicznie uzasadnił swoje stanowisko. Sąd Okręgowy w całej rozciągłości podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i ocenę prawną Sądu I instancji, zatem nie zachodzi konieczność ich powtarzania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 08.10.1998r. IICKN 923/97, OSNC 1999/3/60). Odnosząc się do zarzutów apelacji podnieść należy, że w żaden sposób nie podważają one prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego oceniając wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 par.1 kpc</a>. Należy zauważyć, że ubezpieczona dwukrotnie potwierdzając ilość pracowników zgłoszonych do grupowego ubezpieczenia pracowniczego nie wykonywała innej pracy zarobkowej. Czynność tę wykonała w domu, a zajęło jej to około trzech minut. Osiągane z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie 50 zł miesięcznie nie mogą być uznane za osiąganie dochodów. Był to raczej ekwiwalent poniesionych kosztów własnych.</p> <p>Z tych względów i na mocy powołanych powyżej przepisów oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 KPC</a> Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.</p> </div>