I OW 77/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski, Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.), Sędzia NSA Mariusz Kotulski, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta W. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem W. a Wójtem Gminy J. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku L. P. o przyznanie świadczenia w formie schronienia w schronisku dla osób bezdomnych postanawia: wskazać Wójta Gminy J. jako organ właściwy w sprawie. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2019 r. Prezydent W. zwrócił się o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem W. a Wójtem Gminy J. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia L. P. o przyznanie świadczenia w formie schronienia w schronisku dla osób bezdomnych. W uzasadnieniu wskazał, że 25 stycznia 2019 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy W. w W. wpłynął wniosek L. P. - osoby bezdomnej przebywającej na terenie schroniska dla osób bezdomnych przy ul. T. w W. w Pensjonacie Socjalnym S. - o przyznanie świadczenia w formie udzielenia tymczasowego schronienia w schronisku dla osób bezdomnych. Wywiad środowiskowy przeprowadzono z zainteresowaną na terenie schroniska dla osób bezdomnych. Ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że L. P. (lat 42) w schronisku przy ul. T. przebywała w okresie 28.12.2018 do 1.02.2019 Ostatnim miejscem zameldowania wnioskodawczym była miejscowość W. w gminie J. Organ zwrócił uwagę, że wnioskodawczyni opuściła placówkę w dniu 1 lutego 2019 r. Powyższa okoliczność oznacza, że jej sprawa nie ma charakteru sprawy niecierpiącej zwłoki, a potrzeba L. P. polegająca na zapewnienia jej schronienia nie jest nie tylko sprawą naglącą, ale nawet można przyjąć, że świadczenie, o które wnosiła nie jest jej w ogóle potrzebne, skoro opuściła placówkę nie podając, gdzie się udaje. Mając na względzie powyższe Prezydent W. wniósł o ustalenie, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku L. P. jest Wójt Gminy J., jako organ właściwy ze względu na ostatnie miejsce zameldowania wnioskodawczyni będącej osobą bezdomną. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy J. podał, że nie może udzielić zainteresowanej pomocy w formie opłacenia schronienia w okresie od 28.12.2018 r. do 01.02.2019 r. w Pensjonacie Socjalnym S. przy ul. T. w W. L. P. posiada ostatni adres zameldowania w Gminie J., jednakże nie przebywa na terenie tut. Gminy od kilku lat, a co za tym idzie nie wiąże z Gminą J. przyszłości. Dodatkowo uzasadniać to może fakt, że zainteresowana wymeldowała się z dotychczasowego miejsca stałego zameldowania oraz jak wskazuje w oświadczeniu o ostatnim adresie zameldowania na pobyt stały, nie ma możliwości powrotu do domu rodzinnego we wsi W.. Zainteresowana przebywała w Pensjonacie Socjalnym S. przy ul. T. w W. Tutejszy OPS nie ma podpisanego porozumienia na podstawie, którego mógłby kierować podopiecznych oraz ponosić odpłatność za pobyt w Pensjonacie Socjalnym S. W ocenie Wójta Gminy J., w sprawie zainteresowanej powinien mieć zastosowanie art. 101 ust. 3 u.p.s. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "ppsa") Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze sporem o właściwość w ujęciu negatywnym, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwy do rozpoznania wniosku L. P. o przyznanie świadczenia w formie schronienia w schronisku dla osób bezdomnych. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1507 ze zm.; dalej jako: "u.p.s."), właściwość miejscową gminy do wydania decyzji w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały (art. 101 ust. 2 ustawy). W przypadkach natomiast szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie, w sprawach niecierpiących zwłoki oraz w sprawach cudzoziemców, którym udzielono zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany, i cudzoziemców, o których mowa w art. 5a, właściwa miejscowo jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie (art. 101 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 6 pkt 8 u.p.s. za osobę bezdomną należy rozumieć osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowaną na pobyt stały w rozumieniu przepisów ustawy o ewidencji ludności, a także osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. Ze zgromadzonego do tej pory materiału dowodowego wynika, że zainteresowana od sierpnia 2018 r. nie zamieszkuje w żadnym lokalu mieszkalnym, w okresie od 28 grudnia 2018 r. do 1 lutego 2019 r. uzyskała schronienie w Pensjonacie Socjalnym S. przy ul. T. w W. Opuszczając pensjonat nie poinformowała gdzie będzie przebywać. Trudno w tej sytuacji przyjąć, że zachodzą przesłanki do zastosowania przepisu art. 101 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Dlatego właściwość miejscową gminy w sprawie należy ustalić, zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.s., według miejsca ostatniego zameldowania na pobyt stały. Skoro ostatnim miejscem zameldowania zainteresowanej była miejscowość J., to organem właściwym w sprawie jej wniosku jest Wójt Gminy J. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.