II SO/Gl 11/11
Административные суды2011-11-14
Номер дела
II SO/Gl 11/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата решения
2011-11-14
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach
Судьи
Ewa Krawczyk
Резолютивная часть
Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej przymusowego wykupu nieruchomości p o s t a n a w i a stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 21 października 2011 roku skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Wojewoda [...] zwrócił się o ustalenie organu właściwego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] dotyczącej przymusowego wykupu nieruchomości. Powołał się przy tym na zaistniały spór kompetencyjny pomiędzy nim, a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w C.
Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 p.p.s.a.). Z kolei przepis art. 15 ust. 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 tej ustawy.
Wobec faktu, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest spór, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., a wyłącznie właściwym do jego rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny, należało orzec jak w sentencji, po myśli art. 59 § 1 p.p.s.a.