I ACa 409/18

<p>Sygn. akt I ACa 409/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 6 grudnia 2018 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSA Roman Sugier (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SA Joanna Naczyńska</p> <p>SO del. Lucyna Morys-Magiera</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Katarzyna Noras</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2018 r. w Katowicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">Z. M.</span> </p> <p>przeciwko Polskiemu Biuru <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej</p> <p>z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt I C 1/14</p> <p>1)  oddala apelację;</p> <p>2)  zasądza od pozwanego na rzecz powoda 8 100 (osiem tysięcy sto) złotych z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>SSO del. Lucyna Morys-Magiera SSA Roman Sugier SSA Joanna Naczyńska</p> <p>Sygn. akt I ACa 409/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 8 lutego 2018r. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej zasądził od pozwanego Polskiego Biura <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">Z. M.</span> rentę od 1 stycznia 2014r. w wysokości<br/>3.171 złotych miesięcznie, a od 1 września 2017r. w wysokości 6.124 złote miesięcznie, płatną do 10-ego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, w miejsce renty zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego<br/>w <span class="anon-block">B.</span> z dnia 28 maja 2010r. w sprawie II Ca 268/10 (pkt 1.)</p> <p>Ponadto Sąd pierwszej instancji zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 261.853 złote (pkt 2.) oraz kwotę 9.050 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku (pkt 3.).</p> <p>Dalej idące powództwo Sąd oddalił (pkt 4.) oraz orzekł o kosztach postępowania (pkt 5,6 i 7).</p> <p>W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy podał, że po ostatecznym sprecyzowaniu żądania pozwu powód domagał się zasądzenia od 1 sierpnia 2017r. renty co najmniej w kwocie po 4.872,68 złotych miesięcznie, kwoty 112.165,70 złotych tytułem skapitalizowanej renty wyrównawczej za okres od 1 stycznia 2014r. do<br/>31 sierpnia 2017r., kwoty 72.347,52 złotych tytułem skapitalizowanej renty wyrównanej za okres od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r., zasądzenia renty w kwocie po 3.629 złotych miesięcznie, wraz z odsetkami za opóźnienie, z tytułu zwiększonych potrzeb, kwoty 130.664 złotych z tytułu skapitalizowanej renty<br/>z tytułu zwiększonych potrzeb za okres od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r., 25.000 złotych na pokrycie dalszych kosztów leczenia związanych z koniecznością operacji lewego stawu biodrowego oraz układu żylnego prawej nogi z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz 100.000 złotych zadośćuczynienia.</p> <p>Uzasadniając żądanie pozwu powód wskazał, że 2 września 1995 r. uległ wypadkowi komunikacyjnemu, którego sprawcą był obcokrajowiec ubezpieczony u zagranicznego ubezpieczyciela. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego<br/>w <span class="anon-block">B.</span> zostało przyznane powodowi zadośćuczynienie i renta wyrównawcza w kwocie 1.289 zł miesięcznie, która następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z 28 maja 2010 r., II Ca 268/10, została podniesiona do kwoty 1.821 zł miesięcznie.</p> <p>Podwyższenie renty wyrównawczej powód uzasadnił tym, że różnica pomiędzy hipotetycznym dochodem z działalności gospodarczej, którą prowadził do czasu wypadku, a otrzymywaną rentą z ZUS wynosi 4.872,68 zł miesięcznie.</p> <p>Podniósł także, że jego sytuacja zdrowotna uległa pogorszeniu a wydatki na zakup niezbędnych lekarstw, dodatkowych porad lekarskich oraz rehabilitacji osiągają 3.629 zł miesięcznie, w tym: koszt zakupu lekarstw - 499 zł, rehabilitacja stawu biodrowego - 1.030 zł, dojazd do rehabilitanta - 500 zł, rehabilitacja kręgów szyjnych - 910 zł, dojazd na rehabilitację - 500 zł, jedna miesięcznie porada specjalisty - 190 zł.</p> <p>Natomiast kwota 25.000 zł stanowi koszt operacji, których przeprowadzenia wymaga w związku z wypadkiem. Wymaga on zabiegu endoprotezoplastyki stawu biodrowego, którego koszt wynosi 20.000 zł oraz operacji układu żylnego prawej nogi, której koszt wynosi 5.000 zł.</p> <p>Uzasadniając żądanie zadośćuczynienia w wysokości 100.000 zł powód wskazał, że stwierdzono u niego wielopoziomową dyskopatię kręgosłupa szyjnego. Od wielu lat cierpi na bóle głowy, zawroty głowy, pogorszenie wzroku, drętwienie kończyn górnych, bóle w kręgach szyjnych z blokadą ruchu głowy, kłopoty ze snem. Rozwój choroby doprowadził do częstego drętwienia lewej i prawej ręki<br/>z osłabieniem siły mięśniowej.</p> <p>Pozwany wnosił o oddalenie powództwa podnosząc, że wielkość renty wyrównawczej powoda z tytułu utraconych dochodów winna być ustalona<br/>w oparciu o wskaźnik wzrostu cen i usług a nie jak chce tego powód o wskaźnik przeciętnego wynagrodzenia. Powód osiągał bowiem dochód prowadząc działalność gospodarczą w ramach przedsiębiorstwa, a dochód takiego przedsiębiorstwa nie stanowi wynagrodzenia jego właściciela. Dalej idące roszczenie pozwany uznał za niewykazane.</p> <p>Wyrok Sądu pierwszej instancji oparty został na ustaleniach faktycznych wskazanych w motywach zaskarżonego wyroku. W postępowaniu apelacyjnym nie było one kwestionowane przez stronę skarżącą. Ustalenia te jako zgodne<br/>z zebranym materiałem dowodowym Sąd Apelacyjny traktuje jako swoje własne. Zbędnym jest więc ich powielanie w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego.</p> <p>Mając na względzie powyższe ustalenia faktyczne Sąd pierwszej instancji uznał, że roszczenie powoda o podwyższenie renty wyrównawczej z tytułu utraconych dochodów i o zasądzenie skapitalizowanej renty za miniony okres zasługuje na uwzględnienie co do zasady. Jako podstawę prawną orzeczenia w tym zakresie Sąd wskazał przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 907;art. 907 § 2)">art. 907 §2 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 §2 k.c.</a> </p> <p>W ocenie Sądu świadczenie pozwanego z tego tytułu winny wyrównać powodowi różnicę między potencjalnymi dochodami jakie osiągałby z prowadzonej działalności gospodarczej a rentą z tytułu ubezpieczenia jaką otrzymuje<br/>z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Powód, w wyniku obrażeń doznanych<br/>w wypadku komunikacyjnym, jest bowiem osobą trwale niezdolną do pracy zarobkowej. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest związania co do sposobu ustalenia wielkości szkody powoda z tego tytułu, orzeczeniem sądowym ustalającym poprzednią wysokość renty wyrównawczej na kwotę 1.821 złotych miesięcznie przy zastosowaniu wskaźnika wzrostu cen i usług. Sąd Okręgowy uznał, że bardziej miarodajnym jest ustalenie szkody powoda z tytułu utraconych dochodów przy zastosowaniu wskaźnika wzrostu przeciętnego wynagrodzenia uznając za przesądzone, że w dacie wypadku powód z prowadzonej działalności gospodarczej osiągał dochód równy 2,02 przeciętnego wynagrodzenia.</p> <p>Obecnie wysokość przeciętnego wynagrodzenia wynosi 3.053,42 złote miesięcznie netto. Ze względu na to Sąd pierwszej instancji uznał, że bieżąca renta wyrównawcza od 1 września 2017r. winna wynosić 4.744 złote (3.053,42 zł x 2,02 – 1.383,91 (renta z ZUS).</p> <p>Za okres miniony szkoda powoda została ustalona analogicznie w odniesieniu do przeciętnego wynagrodzenia powiększonego wskaźnikiem 2,02, a wynik pomniejszony o rentę wypłaconą przez ZUS i sądownie w sprawie<br/>III Ca 268/10 (tj. kwot 1.821 zł).</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, że istnieje związek przyczynowy między mającym u powoda miejsce zawałem mięśnia sercowego, chorobą wieńcową, nadciśnieniem tętniczym<br/>i żylakami prawej nogi.</p> <p>Wypadek doprowadził natomiast w 50 % do pogorszenia stanu stawu biodrowego lewego i dyskopatii szyjnej. Skutkuje to dodatkowymi kosztami leczenia, rehabilitacji i związanych z zakupem leków. Wydatki powoda na koszty leczenia dalszych schorzeń ujawnionych po poprzednim ustaleniu sadowej renty to<br/>1.350 złotych miesięcznie.</p> <p>Szkoda powoda z tytułu należnej renty wyrównawczej z tytułu utraconych dochodów za okres od 1 stycznia 2011r. do 31 sierpnia 2017r. ustalona została na 183.253,18 zł, a z tytułu zwiększonych potrzeb za okres od 1 stycznia 2011r. do<br/>31 grudnia 2013r. na kwotę 48.600 zł. Roszczenie o zapłatę zadośćuczynienia za dalszy rozstrój zdrowia (pogłębienie dyskopatii szyjnej) Sąd uznał za zasadne do kwoty 30.000 zł powołując jako podstawę rozstrzygnięcia w tym zakresie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 §1 k.c.</a> </p> <p>Roszczenie o zwrot kosztów operacji lewego stawu biodrowego powoda Sąd uznał za zasadne w 50 %. Ustalając, że na tego rodzaju zabieg powód miałby oczekiwać wiele lat, a odpłatna operacja wiąże się z wydatkiem rzędu 18.200 zł Sąd przy uwzględnieniu częściowo samoistnego charakteru schorzenia uznał roszczenie<br/>z tego tytułu zasadne do kwoty 9.050 złotych o czym orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art.<br/>444 §1 k.c.</a> </p> <p>O odsetkach, w ramach zgłoszonego żądania, orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a>,<br/>a o kosztach procesu na podstawie wyniku postępowania uwzględniając to, że roszczenie powoda zostało uwzględnione w 62 % (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>).</p> <p>Wyrok został zaskarżony apelacją przez pozwanego co do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 1) w części dotyczącej kwoty 2.953 złotych, tj. różnicy między zasądzoną rentą w kwocie 6.124 złotych a rentą wypłaconą w kwocie 1.821 złotych i rentą na zwiększone potrzeby w kwocie 1.350 złotych oraz co do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2) wyroku co do kwoty 183.253,18 złotych tytułem skapitalizowanej renty.</p> <p>Skarżący zarzucił naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 907)">art. 907 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 §2 k.c.</a> poprzez bezpodstawne podwyższenie renty wyrównawczej z tytułu utraconych dochodów<br/>o 2.953 złote miesięcznie od 1 września 2017r. oraz naruszenie tych przepisów poprzez bezzasadne zasądzenie nienależnej renty wyrównawczej w kwocie 183.253,18 złotych.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji podniesiono, że niezasadnym było ustalenie hipotetycznych dochodów powoda przy zastosowaniu wskaźnika wzrostu przeciętnych wynagrodzeń. Dochód powoda osiągany z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej nie może być bowiem utożsamiany z wynagrodzeniem<br/>w gospodarce narodowej.</p> <p>Do waloryzowania tego rodzaju dochodów należy bowiem stosować wskaźnik wzrostu cen i usług. W tym zakresie skarżący odwołał się do stanowiska przedstawiciela rządu przedstawionego w odpowiedzi na jedną z interpelacji poselskich dotyczącej podatku dochodowego od osób prowadzących działalność gospodarczą. Ponadto w ocenie pozwanego zmianie sposobu ustalania wielkości utraconych dochodów powoda sprzeciwia się przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 907)">art. 907 k.c.</a>, który uzależnia zmianę wysokości renty od zmiany stosunków w rozumieniu tego przepisu,<br/>a zmiana taka co do sposobu ustalenia potencjalnego dochodu powoda nie nastąpiła w stosunku do orzeczenia jakie zapadło w sprawie III Ca 268/10.</p> <p>Zdaniem apelującego należy raczej uznać, że powód prowadząc niewielką firmę handlową osiągałby obecnie niższe dochody w porównaniu do przeciętnego wynagrodzenia ze względu na dominację na rynku dużych sieci handlowych. Ponadto ze względu na pogarszający się stan zdrowia wynikający ze schorzeń samoistnych nie mógłby angażować się w działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak w 1995 roku.</p> <p>Powołując się na powyższe pozwany wnosił o:</p> <p>1)  zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. 1 i zasądzenie na rzecz powoda tyt. renty miesięcznej kwoty 3.171 zł obejmującej rentę z tytułu kosztów leczenia w wysokości 1.350 zł miesięcznie i rentę z tytułu utraconych dochodów w wysokości 1.821 zł miesięcznie i oddalenie powództwa<br/>w pozostałej części,</p> <p>2)  zmianę zaskarżonego wyroku w części w pkt. 2 poprzez zasądzenie kwoty 78.600 zł obejmującej skapitalizowaną rentę w wysokości 48.600 zł<br/>z tytułu kosztów leczenia i 30.000 zł z tytułu zadośćuczynienia<br/>i oddalenie powództwa odnośnie kwoty 183,253,18 zł tytułem skapitalizowanej renty,</p> <p>3)  zmianę pkt. 5 i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego Biura kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,</p> <p>4)  zmianę pkt. 6 i pkt. 7 i rozstrzygnięcie o kosztach sądowych stosownie do zakresu uwzględnienia,</p> <p>5)  zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za II-gą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych,</p> <p>ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Powód wnosił o oddalenie apelacji i o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja pozwanego nie jest zasadna.</p> <p>Istota sporu na etapie postępowania apelacyjnego sprowadza się do rozstrzygnięcia czy w prawidłowy sposób Sąd pierwszej instancji ustalił potencjalne dochody jakie powód mógłby osiągnąć gdyby nie skutki wypadku jakiemu uległ w 1995 r. Dane statystyczne przytoczone przez Sąd pierwszej instancji co do wielkości przeciętnego wynagrodzenia w minionych latach, wzrostu cen i usług oraz wielkości renty otrzymywanej przez powoda z ZUS i od skarżącego nie są w apelacji kwestionowane. Pozwany, mimo że w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji wnosił o oddalenie powództwa w całości obecnie nie przeczy, że powód winien otrzymywać rentę wyrównawczą z tytułu utraconych dochodów w wyższej wysokości ale uważa, że powinna być zasądzona w o wiele niższej wysokości jako ustalona wskaźnikiem wzrostu cen i usług a nie wskaźnikiem wzrostu przeciętnych wynagrodzeń.</p> <p>Co do zasady należy zgodzić się ze skarżącym, że dochód osób prowadzących działalność gospodarczą z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego nie może być utożsamiany z ich wynagrodzeniem. Inne są bowiem zasady opodatkowania takich podmiotów a inne osób uzyskujących wynagrodzenie<br/>z tytułu umowy o pracę. Sąd Okręgowy wyrokując w sprawie miał na względzie tę okoliczność wskazując w motywach zaskarżonego wyroku, że dokonuje oszacowania potencjalnych dochodów powoda przy zastosowaniu przepisu<br/>art. 322 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> Utożsamiając dochód przedsiębiorstwa z wynagrodzeniem menedżerskim Sąd pierwszej instancji odwołał się do opinii biegłego wypowiadającego się w sprawie na temat potencjalnej szkody powoda z tytułu szkody majątkowej. Biegły wywodził zaś w opinii, że należy uwzględnić rodzaj działalności gospodarczej prowadzonej przez powoda. Przy przedsiębiorstwach osiągających znaczne dochody wynagrodzenie menadżera kierującego firmą nie może być utożsamiane z wielkością dochodów kierowanego przez niego przedsiębiorstwa. Z akt spray wynika jednak, że powód prowadził przed wypadkiem niewielką firmę handlową, której dochody wynikały z osobistego zaangażowania poszkodowanego, członków jego rodziny i kilku pracowników. Brak podstaw do uznania, że po opłaceniu stałych kosztów związanych<br/>z nabywaniem towaru, utrzymaniem lokali i opłaceniem pracowników powód osiągane dochody przeznaczyłby na inne cele niż te związane z własnym utrzymaniem i konsumpcją lub tauryzacją osiąganych dochodów. Dla celów odszkodowawczych pozwala to na utożsamianie dochodów niewielkiej firmy handlowej z dochodami jej właściciela. Przemawia to za uznaniem za bardziej miarodajny dla ustalenia wielkości utraconych dochodów wskaźnika wzrostu wynagrodzeń niż wskaźnika wzrostu cen i usług.</p> <p>Zwłaszcza, że faktem powszechnie znanym jest, że w ostatnich latach wzrost wynagrodzeń w istotny sposób przewyższa wzrost cen i usług skutkując relatywnym wzrostem zamożności społeczeństwa.</p> <p>Wynika to też z danych statystycznych przytoczonych przez Sąd Okręgowy<br/>w motywach zaskarżonego wyroku.</p> <p>Za dowolne należy uznać twierdzenia skarżącego, że ze względu na dominację na rynku dużych sieci handlowych dochody powoda w stosunku do przeciętnego wynagrodzenia byłyby niższe niż w przeszłości. Mimo tej dominacji znaczna część osób zatrudnionych w naszym kraju nadal pracuje w niewielkich przedsiębiorstwach. Ze względu na zmienną sytuację na rynku starają się one dostosować swą ofertę handlową do aktualnych jego wymagań i oczekiwań klientów. Także rządzący podejmują różne inicjatywy zmierzające do ochrony małych przedsiębiorców kosztem dużych sieci handlowych. Inflacja w ostatnich latach w stosunku do wzrostu wynagrodzeń jest ustabilizowana. Brak jest więc podstaw do uznania, że potencjalne dochody powoda należało ustalić w stosunku do wzrostu cen i usług a nie do wzrostu przeciętnych wynagrodzeń.</p> <p>Dlatego zarzut nieprawidłowego ustalenia zmiany stosunków w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 907;art. 907 § 2)">art. 907 §2</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 2)">art. 444 §2 k.c.</a> należy uznać za nieuzasadniony.</p> <p>Podobnie jak zarzut dotyczący naruszenia tych przepisów w odniesieniu do podstaw ustalenia renty wyrównawczej w sprawie II Ca 268/10.</p> <p>Trafnie Sąd Okręgowy uznał, że wskaźnik przyjęty w tamtej sprawie w oparciu<br/>o który ustalono hipotetyczną szkodę powoda z tytułu utraconych dochodów nie jest wiążący w niniejszej sprawie. Nie zachodzi bowiem związanie wynikające<br/>z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a> W odmiennych okolicznościach faktycznych co do wielkości szkody majątkowej powoda dopuszczalne jest bowiem odmienne ustalenie renty należnej poszkodowanemu.</p> <p>W sprawie nie zostało też wykazane, że stan zdrowia powoda, wynikający z jego schorzeń samoistnych byłby tego rodzaju, że nie mógłby prowadzić firmy handlowej i osiągać z tego tytułu dochodów o podobnej skali jak dotychczas. Twierdzenia apelacji w tym zakresie należy uznać za nieuzasadnione domniemanie.</p> <p>Dlatego Sąd Apelacyjny na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.</p> <p>O kosztach orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasądzając od pozwanego na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego zgodnie z minimalną stawką przewidzianą przepisami obowiązującymi w tym zakresie.</p> <p>SSO del. Lucyna Morys-Magiera SSA Roman Sugier SSA Joanna Naczyńska</p> </div>