VI Ka 427/18
Суды общей юрисдикции2018-12-07
Номер дела
VI Ka 427/18
Дата решения
2018-12-07
Тип
SENTENCE
Судьи
Andrzej Żuk (PRESIDING_JUDGE)
Текст решения
<p>Sygn. akt VI Ka 427/18</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 7 grudnia 2018 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący SSO Andrzej Żuk</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant Katarzyna Witkowska </strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 7.12.2018 r.</p>
<p>sprawy <span class="anon-block">S. Z.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>
</p>
<p>s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">W.</span> z domu <span class="anon-block">M.</span>
</p>
<p>obwinionego z art. 97 kw</p>
<p>z powodu apelacji wniesionej przez obwinionego</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu</p>
<p>z dnia 10 kwietnia 2018 r. sygn. akt II W 1422/17</p>
<p>I.
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionego <span class="anon-block">S. Z.</span>;</p>
<p>II.
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki w kwocie 50 zł za postępowanie odwoławcze w tym opłatę w kwocie 30 zł.</p>
<p>Sygn. akt VI Ka 427/18</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">S. Z.</span>
</strong> został obwiniony o to, że:</p>
<p>w dniu 4 sierpnia 2017r, około godz. 14.30, w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wbrew zakazowi wszedł na wiadukt kolejowy i chodził po torowisku, <strong>
<!-- -->tj. o wykroczenie z art. 97 k.w.,</strong>
</p>
<p>Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2018 r. w sprawie II W 1422/17:</p>
<p>1.
uznał obwinionego <span class="anon-block">S. Z.</span> za winnego tego, że w dniu 4 sierpnia 2017r, około godz. 14.30, w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wykroczył przeciwko zakazom zawartym w przepisach porządkowych obowiązujących na obszarze kolejowym, wchodząc i przebywając jako osoba nieuprawniona na torowisku i wiadukcie kolejowym, tj. wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030860789" title="Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym - Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 789 (art. 65;art. 65 ust. 3)">art. 65 ust. 3 Ustawy z dnia 28 marca 2003 roku o transporcie kolejowym</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042642637" title="Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 listopada 2004 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących na obszarze kolejowym, w pociągach i innych pojazdach kolejowych - Dz. U. z 2004 r. Nr 264, poz. 2637 (§ 2)">§ 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 listopada 2004 r w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących na obszarze kolejowym, w pociągach i innych pojazdach kolejowych</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030860789" title="Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym - Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 789 (art. 65;art. 65 ust. 3)">art. 65 ust. 3 Ustawy z dnia 28 marca 2003 roku o transporcie kolejowym</a> wymierzył mu karę grzywny w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych</p>
<p>2.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 k.p.w.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> zasądził w całości od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza mu opłatę w kwocie 30 (trzydzieści) złotych;</p>
<p>Wyrok ten zaskarżył w całości obwiniony, zarzucając błędne ustalenia faktyczne:</p>
<p>- że chodził w dniu zdarzenia po torowisku, podczas gdy poruszał się on ścieżką przy barierce mostu,</p>
<p>- że barierka przy schodach prowadzących na wiadukt stanowi zabezpieczenie przed wejściem nieuprawnionej osoby, podczas gdy w rzeczywistości stanowi ona poręcz dla osób idących po schodach, a na barierce brak jakiegokolwiek oznaczenia zakazu wejścia na schody.</p>
<p>Ponadto podniósł, że Sąd I instancji nie przeanalizował złożonej dokumentacji, pomijając zupełnie, że zasięgnął ją ze strony internetowej <span class="anon-block">(...)</span> na której brak było informacji o zakazie wejścia na schody. W tym kontekście zarzucił również, że usprawiedliwiona była jego niewiedza o możności wchodzenia na wiadukt. Wskazał, że był w tym miejscu po raz pierwszy w życiu, kierował się wyłącznie chęcią zwiedzania, zaś tablica o zakazie wejścia umieszczona była z dala od schodów i w miejscu ocenionym trudno widocznym.</p>
<p>Skarżący wniósł o uniewinnienie go od zarzuconego mu czynu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Przedmiotem zarzutu było nie tylko chodzenie po torowisku ale również wejście (wbrew zakazowi) na wiadukt kolejowy. Zmieniając opis czynu, Sad Rejonowy przypisał <span class="anon-block">S. Z.</span> wykroczenie przeciw zakazom zawartym w przepisach porządkowych obowiązujących na obszarze kolejowym polegające na wejściu i przebywaniu (jako osoba nieuprawniona) na torowisku i wiadukcie kolejowym. Sam obwiniony nie kwestionuje tego, że na wiadukt wchodził, poruszając się ścieżką przy barierce wiaduktu. Świadek <span class="anon-block">J. D.</span> to również potwierdził w swoich zeznaniach. Z całą więc pewnością ustalenie Sądu Rejonowego, że przebywał on na wiadukcie jest prawidłowe, wyprowadzone z całokształtu materiału dowodowego.</p>
<p>Zgodzić się można z obwinionym, że oznakowanie zakazu wejścia na wiadukt mogłoby znajdować się przy schodach. Barierka przy nich na pewno nie blokuje wejścia, a interpretacja jej przeznaczenia przez obwinionego nie jest rażąco niesłuszna. Niezależnie jednak od tego, apelacja obwinionego w tym zakresie również nie może skutkować zmianą zaskarżonego wyroku. Zakaz wstępu na wiadukt nie wynikał bowiem z tablicy czy wyglądu barierki, ale z przepisów prawa, które powinny być znane każdej osobie. Obwiniony przyznał, że informacje o wiadukcie zasięgał ze strony internetowej <span class="anon-block">(...)</span>, a zatem zarządcy terenu. W tej sytuacji nie mógł być w błędzie co do tego, że wiadukt znajduje się na obszarze kolejowym, a nie stanowi wyłącznie atrakcji turystycznej. Tymczasem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030860789" title="Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym - Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 789 (art. 58;art. 58 ust. 1)">art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym</a> (Dz.U. 2017.2117) wstęp na obszar kolejowy jest dozwolony tylko w miejscach wyznaczonych przez zarządcę. Przepis ten jest jasny i precyzyjny. Zasadą jest zakaz wstępu na taki teren. Tylko wyraźne zniesienie zakazu umożliwia wejście. W przedmiotowej sprawie tak nie było. Skoro <strong>
<!-- -->
nie było żadnej tablicy informującej o prawie wejścia na wiadukt</strong>, to zakaz wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030860789" title="Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym - Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 789 (art. 58)">art. 58 ustawy o transporcie kolejowym</a> nie został zniesiony. Obwiniony, który wyszukiwał informacje o wiadukcie na stronie <span class="anon-block">(...)</span>, powinien był więc wykazać staranność w tym względzie i dowiedzieć, się, czy będzie mógł w celach turystycznych wejść na wiadukt. Do tego sprowadzał się jego obowiązek wynikający z art. 58 wspomnianej ustawy. Bez znaczenia dla oceny odpowiedzialności prawnej <span class="anon-block">S. Z.</span> w związku z tym jest to, czy barierka stanowiła swoisty szlaban przed wejściem na schody, czy też inne było jej przeznaczenie. Niezależnie bowiem od tego w miejscu tym nie było informacji o zniesieniu zakazu wstępu na obszar kolejowy, a tylko taki upoważniałby obwinionego do wejścia na wiadukt.</p>
<p>Przepisy ustawy są powszechnie obowiązujące. Ich nieznajomość nie może skutkować ich niestosowaniem w konkretnej sprawie z wyjątkiem sytuacji, gdy nieświadomość zagrożenia karą była usprawiedliwiona. W okolicznościach przedmiotowej sprawy tak jednak nie było. Obwiniony to osoba dorosła, obywatel Polski, świadomy porządku prawnego obowiązującego w tym kraju, swobodnie poruszający się w mediach elektronicznych, a więc na pewno nie nieporadny. Nie może w tej sytuacji powoływać się na swoją niewiedzę co do tego, że nie wiedział, iż nie może swobodnie wchodzić na obszar kolejowy. Jego ewentualny błąd w tym zakresie był zdecydowanie nieusprawiedliwiony, a jako taki nie może skutkować uchyleniem jego odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Nie ma miejsca również zastosowania art. 7 § 2 k.w., albowiem obwiniony nie mógł być w błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego. Zakaz wstępu na obszar kolejowy wynikał w niniejszej sprawie z przepisu ustawy. Nie był zależny od tabliczki informacyjnej, usytuowania barierki itp.</p>
<p>Sąd Rejonowy nie popełnił zatem błędów w przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ustaleniach faktycznych. Zachowanie <span class="anon-block">S. Z.</span> prawidłowo zakwalifikował jako wykroczenie z art. 65 ust. 3 ustawy o transporcie kolejowym. Taki czyn popełnia bowiem każdy, kto wykracza przeciwko nakazom lub zakazom zawartym w przepisach porządkowych obowiązujących m. in. na obszarze kolejowym. Obwiniony naruszył zakaz wynikający z art. 58 ust. 1 tej ustawy, sprecyzowany zresztą w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042642637" title="Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 listopada 2004 r. w sprawie przepisów porządkowych obowiązujących na obszarze kolejowym, w pociągach i innych pojazdach kolejowych - Dz. U. z 2004 r. Nr 264, poz. 2637 ()">Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 listopada 2004 r.</a> (Dz.U. 2015.50). W § 2 tego rozporządzenia zawarty został przecież wprost zakaz wstępu i przebywania osób nieuprawnionych na torowiskach, nasypach, wiaduktach, mostach, wykopach i w tunelach kolejowych. Sąd Okręgowy w pełni zatem podziela stanowisko Sądu I instancji w zakresie sprawstwa i winy obwinionego oraz przyjętej kwalifikacji prawnej przypisanego czynu zabronionego.</p>
<p>Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia któregokolwiek z zarzutów sformułowanych w apelacji skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu o sprawstwie i winie obwinionego. Brak więc powodów, by uwzględnić jego wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie od zarzuconego czynu. Wymierzona kara grzywny w wysokości 50 zł., a zatem bardzo bliska dolnej granicy ustawowej, z całą pewnością nie jest karą rażąco surową.</p>
<p>Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia apelacji, Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p>
<p>Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze oparto na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636)">art. 636 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a>, natomiast o opłacie na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> .</p>
</div>