IV Ka 713/18

<p>Sygn. akt IV Ka 713/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 11 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Mariusz Górski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Magdalena Telesz </strong> </p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Eligiusza Wnuka Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r.</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">W. P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">K. z domu Z.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1 a kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 11 września 2018 r. sygnatura akt III K 536/18</strong> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 713/18 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">W. P.</span> oskarżony został o to, że w okresie od września 2015 roku do 24 października 2017 roku oraz od dnia 8 stycznia 2018 roku do dnia 30 maja 2018 roku w <span class="anon-block">W.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> uchylał się od obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem Sadu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 3 listopada 2011 roku sygn. akt IV RC 761/11 powodując powstanie zaległości stanowiącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych czym naraził <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">A. P.</span> na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1 a kk</a> </strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 11 września 2018 roku sygnatura akt III K 536/18 Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał oskarżonego <span class="anon-block">W. P.</span> za winnego tego, że:</p> <p>I.  w okresie od 1 września 2015 r. do 24 października 2016 r. w <span class="anon-block">W.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 3 listopada 2011 r. o sygn. akt IV RC 761/11 powodując powstanie zaległości stanowiącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych czym naraził <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">A. P.</span> na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.</p> <p>II.  w okresie od 8 stycznia 2018 r. do 30 maja 2018 r. w <span class="anon-block">W.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 3 listopada 2011 r. o sygn. akt IV RC 761/11 powodując powstanie zaległości stanowiącej równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych czym naraził <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">A. P.</span> na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.</p> <p>to jest za winnego popełnienia czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 §1a kk</a> i za to na podstawie powołanego wyżej przepisu, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art.91 § 1 kk</a> wymierzono oskarżonemu karę 1 roku ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym, oraz zobowiązano go do łożenia na utrzymanie <span class="anon-block">S. P.</span> i <span class="anon-block">A. P.</span> </p> <p>Wyrok ten zaskarżył w całości prokurator, zarzucając m:</p> <p>I.  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 7)">art. 343 §7 kpk</a>, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez uwzględnienie, mimo braku ku temu podstaw, wniosku prokuratora wniesionego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art 335 §2 kpk</a>, który zawierał opis i kwalifikację czynów, które nie zostały zarzucone oskarżonemu w akcie oskarżenia, to jest dwóch czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 §1a kk</a> popełnionych w okresie od września 2017 roku do dnia 24 października 2017 r. oraz w okresie od 8 stycznia 2018 r. do 30 maja 2018 r. w miejsce jednego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 §1a kk</a> popełnionego w dwóch okresach czasu.</p> <p>II.  obrazę prawa procesowego, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 1;art. 413 § 1 pkt. 4)">art. 413 §1 pkt.4 kpk</a>, polegającą na przytoczeniu w wyroku z dnia 11 września 2018 r. opisu i kwalifikacji prawnej czynu błędnie wskazanej przez oskarżyciela publicznego we wniosku o skazanie oskarżonego złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art 335 § 2</a> , podczas gdy każdy wyrok powinien zawierać przytoczenie opisu czynu i kwalifikacji prawnej, którego popełnienie zostało zarzucone oskarżonemu w akcie oskarżenia, co miało wpływ na treść orzeczenia</p> <p>Tym samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zasadny jest zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 7)">art. 343 §7 kpk</a> polegający na uwzględnieniu wniosku prokuratora złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 §2</a> mimo braku podstaw ku temu.</p> <p>W akcie oskarżenia, oskarżonemu zarzucono popełnienie jednego czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 §1a kk</a> w dwóch różnych okresach czasu. Sąd I instancji wydając wyrok na posiedzeniu całkowicie pominął powyższe i odniósł się wyłącznie do błędnego w efekcie wniosku prokuratora złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 2)">art. 335 § 2 kpk</a>, którym postulowano skazanie <span class="anon-block">W. P.</span> za dwa odrębne występki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209;art. 209 § 1 a)">art. 209 § 1 a kk</a>, popełnione w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>; choć w takiej sytuacji należało sprawę rozpoznać na rozprawie, na zasadach ogólnych, a to zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 7)">art. 343 § 7 kpk</a>.</p> <p>W tej sytuacji jedynym możliwym rozstrzygnięciem jakie mógł wydać Sąd Okręgowy było uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> </div>