II OSK 1743/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 421/07 o odrzuceniu skarg B. K., A. S., E. D., H. B., J. P., W. B., R. B., A. S. i L. D. na uchwałę Rady [...] W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...] W. postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi L. D.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 maja 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 421/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargi B. K., A. S., E. D., H. B., J.P., W.B., R. B., A. S. i L. D. na uchwałę Nr [...] Rady [...] W. z dnia [...] w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...] W.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ww. uchwałę jest dokonanie wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W ocenie Sądu z akt sprawy nie wynika, aby skarżący dopełnili powyższego wymogu, określonego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i w związku z powyższym odrzucił skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożyli B. K. i L. D., jednakże skarga kasacyjna B. K. została prawomocnie odrzucona (postanowienie NSA z dnia 10 października 2007r., sygn. akt II OZ 970/07). Pełnomocnik L. D. w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez wadliwe przyjęcie przez Sąd, że skarżący nie poprzedzili skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący w dniu 4 grudnia 2006r. wystąpili bowiem w istocie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, mimo, że wystąpienie to nie było zatytułowane jako wezwanie i zostało skierowane do Prezydenta [...] W.. W związku z powyższym L. D. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest oparta na usprawiedliwionej podstawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga na akt organu jednostki samorządu terytorialnego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6), jest niedopuszczalna, jeżeli nie dopełniono wymogu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tj. gdy skarga ta nie została poprzedzona stosownym wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy skarżący L. D. dokonał skutecznego prawnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdzić należy, że pismo z dnia 2 grudnia 2006r., zatytułowane "skarga", skierowane do Prezydenta [...] W. i podpisane m.in. przez L. D., nosi znamiona wezwania, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zarzuca bowiem naruszenie prawa w procesie planistycznym w wyniku którego została podjęta uchwała w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...] W.. Okoliczność, że wystąpienie powyższe zostało skierowane do Prezydenta [...] W., zamiast do Rady Miasta [...] W., nie czyni tego wezwania bezskutecznym, bowiem prezydent - jako organ powołany do reprezentowania miasta na zewnątrz (art. 31 w związku z art. 26 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym), jest zobowiązany do nadania wezwaniu stosownego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2003r., sygn. akt I SA 2545/02). Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekł, ponieważ o zwrocie kosztów, stosownie do przepisu art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 ustawy wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi, poniesione przez skarżącego koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi, podlegają zaliczeniu do poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i mogą być zasądzone na rzecz skarżącego od organu w razie uwzględnienia skargi, na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast o zwrocie kosztów sądowych, które zostały uiszczone a nie są kosztami należnymi, orzeka z urzędu, na podstawie art. 225 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd pierwszej instancji.