I SA/Łd 948/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. postanawia: - odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 sierpnia 2013r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 629 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 sierpnia 2013r. W dniu 20 sierpnia 2013r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 29 października 2013r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie sądowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 sierpnia 2013r., wobec czego termin do jego uiszczenia rozpoczął swój bieg w dniu 13 sierpnia 2013r., a zakończył w dniu 19 sierpnia 2013r. (w poniedziałek). Termin ten upłynął jednakże bezskutecznie, gdyż skarżący nie uiścił wpisu. W dniu 20 sierpnia 2013r., a więc już po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, w urzędzie pocztowym "T.1" została nadana przesyłka zawierająca wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych opatrzony datą 19 sierpnia 2013r. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a. dopiero oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Tak więc to data nadania pisma w sposób określony w tym przepisie, a nie data jego sporządzenia ma decydujące znaczenie przy dokonywaniu oceny, czy czynność została dokonana z zachowaniem terminu. W tym zaś przypadku nadanie przesyłki zawierającej wniosek o przyznanie prawa pomocy niewątpliwie miało miejsce już po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Okoliczność ta stosownie do treści przytoczonego wyżej art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W tym miejscu zauważyć należy, iż w orzecznictwie przyjmuje się, iż złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie wskazanego terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje natomiast zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienia NSA: z dnia 23 czerwca 2004r., FZ 125/04; z dnia 2 czerwca 2011r., I GSK 805/11; z dnia 8 sierpnia 2012r., II GSK 1228/12; z dnia 12 września 2013r., II OSK 2014/13). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. AK.