V K 1014/18

<p>sygn. akt. V K 1014/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 17 grudnia 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie w V Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Joanna Kasicka</p> <p>Protokolant: Karina Drzewiecka</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2018 roku</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. M.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">E. z domu K.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że: </strong> </p> <p>w dniu 7 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">S.</span> we wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej złożonym w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 (art. 25)">art. 25 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej</a> złożył fałszywe oświadczenie dotyczące posiadania tytułu prawnego do lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span>, w którym będzie prowadził działalność <span class="anon-block">E. D.</span> <span class="anon-block">M.</span>, po pouczeniu w treści składanego wniosku o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia, przy czym przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 (art. 25;art. 25 ust. 7;art. 25 ust. 7 pkt. 2)">art. 25 ust 7 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r o swobodzie działalności gospodarczej</a> przewidywał możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej</p> <p>to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art. 233 § 1 i 6 kk</a>.</p> <p>I.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. M.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za przestępstwo to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art.233§1 i 6 kk</a>, wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lata próby,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art.72§1 pkt 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art.2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 120 (sto dwadzieścia) złotych opłaty,</p> <p>V.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. M.</span> kwotę 738 (siedmiuset trzydziestu ośmiu) brutto złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.</p> <p>Sygn. akt V K 1014/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sporządzone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a k.p.k.</a> w części odnoszącej się do rozstrzygnięcia o karze</strong> </p> <p> <span class="anon-block">D. M.</span> został uznany za winnego tego, że w dniu 7 czerwca 2017 roku w <span class="anon-block">S.</span> we wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji o Działalności Gospodarczej złożonym w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041731807" title="Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 (art. 25)">art. 25 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej</a> złożył fałszywe oświadczenie dotyczące posiadania tytułu prawnego do lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span>, w którym będzie prowadził działalność <span class="anon-block">E. D.</span> <span class="anon-block">M.</span>, po pouczeniu w treści składanego wniosku o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia, przy czym przepis art. 25 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzielności gospodarczej przewidywał możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej, to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1;art. 233 § 6)">art. 233 § 1 i 6 k.k.</a> </p> <p>W ocenie Sądu okoliczności popełnienia zarzucanego czynu oraz wina oskarżonego <span class="anon-block">D. M.</span> nie budziły żadnych wątpliwości. Czyn oskarżonego jest zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy – był, więc czynem przestępczym. Oskarżony jest osobą dorosłą, ma wykształcenie średnie, a zatem posiada zdolność czytania i pisania. Miał, więc możliwość odczytania dokumentu, który podpisywał. Składając podpis pod oświadczeniem <span class="anon-block">D. M.</span> działał, co najmniej zgadzając się na konsekwencje, jakie wyniknąć mogą ze złożenia nierzetelnego oświadczenia. Miał on świadomość, iż oświadczenie opatrzone jest klauzulą odpowiedzialności karnej. W chwili popełniania przestępstwa oskarżony nie miał zniesionej czy też ograniczonej poczytalności (opinia sądowo- psychiatryczna k. 135-137), nie zachodziły przy tym okoliczności, które mogłyby wyłączyć bezprawność czy winę.</p> <p>Sąd przychylił się do wniosku oskarżyciela publicznego o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar, albowiem zdaniem Sądu okoliczności popełnienia przestępstwa nie budziły wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazywała, że cele postępowania zostaną osiągnięte. Uznając, zatem oskarżonego <span class="anon-block">D. M.</span> za winnego popełnienia wyżej opisanego przestępstwa, Sąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 lat próby. Sąd zobowiązał ponadto oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Omyłkowo Sąd nie orzekł wobec oskarżonego grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k. k.</a>) oraz nie zaliczył oskarżonemu okresu zatrzymania w sprawie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63 § 2 k.k.</a>)</p> <p>Zdaniem Sądu uzgodniona przez oskarżonego z Prokuratorem, a następnie orzeczona przez Sąd kara jest adekwatna zarówno do stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przez oskarżonego czynu, jak i stopnia jego winy. Na korzyść oskarżonego Sąd poczytał jego dotychczasową niekaralności oraz okoliczność, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. W ocenie Sądu orzeczona wobec oskarżonego reakcja karna spełni swe cele, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a>, a w szczególności uzmysłowi oskarżonemu naganność jego postępowania, a także konieczność ponoszenia konsekwencji braku poszanowania prawa.</p> <p>W ocenie Sądu brak było podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku pokrycia kosztów sądowych, dlatego w punkcie IV wyroku Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym kwotę120 zł opłaty.</p> <p>Sąd zasądził od Skarbu państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 738 zł brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, albowiem według oświadczenia obrońcy nie zostały one w żaden sposób uiszczone.</p> </div>