I C 852/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 852/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 18 grudnia 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Ewa Karp </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Schick</strong> </p> <p>Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 roku w Kłodzku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">S. B. (1)</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę 12 000 zł </strong> </p> <p>I.zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block">P.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powodów <span class="anon-block">S. B. (1)</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> kwoty po 6 000 zł (sześć tysięcy) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 10 maja 2017 roku;</p> <p>II.zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów kwoty po 1517 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powodowie <span class="anon-block">S. B. (1)</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> wnieśli o zasądzenie od strony pozwanej <span class="anon-block"> Towarzystwa (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 12 000 zł, tytułem dalszego zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez powodów w wyniku zdarzenia drogowego z dnia 7 maja 2013 roku wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu.</p> <p>W uzasadnieniu powodowie podali, że domagają się po 6000 zł zadośćuczynienia, bowiem w następstwie zdarzenia komunikacyjnego z dnia 7 maja 2013 roku zostali poszkodowani, doznali obrażeń ciała, a strona pozwana przyjęła odpowiedzialność za zdarzenie, w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów.</p> <p>Strona pozwana przyznała tytułem zadośćuczynienia powodowi <span class="anon-block">S. B. (1)</span> kwotę 2500 zł, a powodowi <span class="anon-block">J. B.</span> kwotę 1200 zł i odmówiła wypłaty wyższej kwoty.</p> <p>Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, wskazując, że prowadziła postępowanie likwidacyjne jako reprezentant do spraw roszczeń na terenie Polski i wypłaciła już pozwanym kwoty 2500 zł i 1200 zł tytułem zadośćuczynienia za doznana krzywdę.</p> <p>W odpowiedzi na pozew podniosła, ze nie ponosi odpowiedzialności za przedmiotowe zdarzenie bowiem brak po jej stronie legitymacji procesowej biernej, wskazując, że legitymację taką posiada <span class="anon-block">P.</span>, a powodowie pomimo prawidłowego wskazania błędnie wytoczyli powództwo przeciwko stronie pozwanej.</p> <p>Pełnomocnik powodów pismem z 24 maja 2016 roku wniósł o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze strony pozwanej <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Po wezwaniu w charakterze strony pozwanej <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, nowy pozwany wniósł o oddalenie powództwa i powtórzenie postępowania dowodowego w sprawie oraz podniósł zarzut przedawnienia roszczenia w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819;art. 819 § 3;art. 819 § 4)">art. 819 par. 3 i 4</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442;art. 1;art. 1 § 1)">art. 442 1 par. 1 k.c.</a> wskazując, ze powodowie wnieśli swoje roszczenie po upływie 3 –letniego terminu przedawnienia, który upłynął w 2016 roku, podczas gdy wezwanie do udziału w sprawie zostało doręczone w dniu 10 maja 2017 roku.</p> <p>Strona pozwana podniosła także, ze sprawca zdarzenia nie dopuścił się występku, który uzasadniałby 20 letni okres przedawnienia, a powodowie, którzy są policjantami, nie wskazali by sprawca dopuścił się przestępstwa, a nie wykroczenia, a załączona dokumentacja wskazuje na rozstrój narządów ciała poniżej 7 dni, zaś uraz powodów określiła jako banalny. Nadto strona pozwana wskazała na rażące wygórowanie odsetek i stwierdziła, że mogą być liczone od dnia wyrokowania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>Powodowie <span class="anon-block">S. B. (1)</span> i <span class="anon-block">J. B.</span> byli uczestniczkami zdarzenia drogowego z 7 maja 2013 roku. Obaj są policjantami i w chwili wypadku obaj znajdowali się w pojeździe, jako kierowca i obsługa nieoznakowanego pojazdu <span class="anon-block">K.</span>, wykonując czynności służbowe.</p> <p>Na pojazd, którym prawidłowo poruszali się powodowie, najechał sprawca wypadku, samochodem pochodzącym z <span class="anon-block">N.</span>. Powodowie otrzymali od strony pozwanej zadośćuczynienie w łącznej kwocie 3700 zł.</p> <p>Powodowie nieprawidłowo pozwali <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> zamiast <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>/ bezsporne/</p> <p>W dniu wypadku powód <span class="anon-block">S. B. (1)</span> miał 42 lata. Na skutek wypadku doznał obrażeń kręgosłupa i przebywał na zwolnieniu lekarskim przez 3 tygodnie, nosił kołnierz ortopedyczny i leczył się u neurologa i ortopedy. Po wypadku ograniczył bieganie i wymagał pomocy żony, przeszedł na policyjna emeryturę.</p> <p>W dniu wypadku powód <span class="anon-block">J. B.</span> miał 38 lat. Na skutek wypadku doznał obrażeń kręgosłupa szyjnego, barku i klatki piersiowej. Przebywał na zwolnieniu lekarskim przez 3 tygodnie, nosił kołnierz ortopedyczny i leczył się u neurologa i ortopedy. Dwukrotnie odbył rehabilitację. Od daty wypadku powód schudł 30 kg, nie podnosi już ciężarów i nie jest tak sprawny jak wcześniej, co sprawia problem przy interwencjach. Od daty wypadku odczuwał i odczuwa nadal bóle głowy, kręgosłupa, obręczy barkowej, pleców oraz drętwienie palców i lęki w czasie jazdy samochodem.</p> <p>Po wypadku została udzielona powodom pomoc medyczna w Szpitalu w <span class="anon-block">P.</span> / <span class="anon-block"> (...)</span>/. Do chwili obecnej od daty wypadku powodowie odczuwają jego skutki, zażywają leki przeciwbólowe i maja przykre wspomnienia wypadku.</p> <p>Powodowie konsultowali się z psycholog, która stwierdziła ostrą reakcje na stres i dezintegrację funkcjonowania psychicznego. Obaj powodowie nosili 2 tygodnie kołnierz ortopedyczny i przebywali po wypadku na zwolnieniu lekarskim przez 3 tygodnie.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> protokół K- 91, dok. med., K- 15-32, 37-52, 276-341, akta szkody K- 77</p> <p>Powołany w sprawie dwukrotnie, biegły dr nauk medycznych ortopeda <span class="anon-block">M. J.</span>, stwierdził u powoda <span class="anon-block">S. B. (1)</span>, który ma 46 lat i jest już emerytem policyjnym, stan po urazie skrętnym kręgosłupa szyjnego i aktualny długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 3 %, który bezpośrednio po zdarzeniu był większy. Skutkiem wypadku jest zespół bólowy kręgosłupa szyjnego.</p> <p>U powoda <span class="anon-block">J. B.</span>, który ma obecnie 43 lata i jest policjantem, biegły ortopeda stwierdził stan po urazie skrętnym kręgosłupa odcinka szyjnego i stan po urazie stawu ramiennego lewego oraz łączny procentowy długotrwały uszczerbek na zdrowiu -5 %. Będzie on wymagał kontynuacji leczenia usprawniającego i oszczędnego trybu życia oraz rehabilitacji i leczenia farmakologicznego.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> - opinia ortopedy K- 144-152, 367-375</p> <p>Powołana w sprawie, biegła neurolog <span class="anon-block">J. S.</span>, stwierdziła w opiniach, że zarówno powód <span class="anon-block">S. B. (1)</span> jak i powód <span class="anon-block">J. B.</span> doznali urazu kręgosłupa szyjnego, jednak brak przesłanek do ustalenia neurologicznego uszczerbku na zdrowiu. Zgłaszane dolegliwości nie wykraczały poza zakres fizjologicznej reakcji kompensacyjno-adaptacyjnej ustroju powodów.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> -opinia neurologa K- 118-123, 350-353</p> <p>Powołany w sprawie psychiatra, biegły <span class="anon-block">W. B.</span>, wskazał, że powodowie w wyniku urazu z 7 maja 2013 roku nie doznali uszczerbku na zdrowiu psychicznym, a odczuwane uczucie napięcia i niepokoju w niewielkim nasileniu, nie stanowi ograniczenia w życiu codziennym powodów.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> opinia psychiatry K- 342-343</p> <p>W opinii uzupełniającej biegły ortopeda stanowczo potwierdził ustalone uszczerbki na zdrowiu powodów wskazując na odmienność skutków wypadku w dziedzinie neurologii i ortopedii, zwracając uwagę, ze z pozycji, z której przyznawał procentowy uszczerbek na zdrowiu, możliwe było przyznanie 15 % uszczerbku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> opinia uzupełniająca ortopedy K- 404-405</p> <p> Decyzja o przyznaniu zadośćuczynienia <span class="anon-block">J. B.</span> wydana została przez ubezpieczyciela, któremu zgłoszono szkodę, 29 lipca 2013 roku, a <span class="anon-block">S. B. (2)</span> 23 września 2013 roku. Pozew wpłynął 24 marca 2016 roku, a wniosek o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze strony pozwanej <span class="anon-block">P.</span> wpłynął do Sądu 31 maja 2016 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> decyzje K- 35, 56, wniosek K- 86, pozew K- 1</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył , co następuje:</em> </strong> </p> <p>Powództwo należało uwzględnić w całości na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności trzech opinii biegłego ortopedy, opinii neurologa i psychiatry, przesłuchania powodów i dokumentacji medycznej oraz akt szkody.</p> <p>Na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.</p> <p>Katalog wypadków, w których można żądać zadośćuczynienia określa przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> stanowiąc, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu. Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.p.c.</a> przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.</p> <p>O charakterze, jaki ma spełniać zadośćuczynienie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 lutego 2000 r. wydanego w sprawie I CKN 969/98 (LEX 50824), stwierdzając, że zadośćuczynienie nie jest karą, lecz sposobem naprawienia krzywdy.</p> <p>Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wyłączenia z normalnego życia itp. Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Przy ocenie więc "odpowiedniej sumy" należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności danego wypadku, mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy.</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd przyznał powodom kwoty po 6000 zł dalszego zadośćuczynienia, co wynika z faktu, że rozważając wysokość w jakiej winno być zadośćuczynienie wypłacone, należy rozważać każdy przypadek indywidualnie, ponieważ jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 września 2002 r., wydanemu w sprawie IV CKN 1266/00 (LEX nr 80272) określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała powinno się opierać na obiektywnych i sprawdzalnych kryteriach, kierować się jego celami i charakterem, przy uwzględnieniu jednak indywidualnej sytuacji stron.</p> <p>Sąd uwzględnił przede wszystkim utrudnienia stanowiące skutki wypadku - wypadek skutkuje do chwili obecnej dolegliwościami bólowymi kręgosłupa szyjnego i głowy, ograniczeniem w wykonywaniu ulubionych zajęć, uprawianiu sportu i spędzania czasu wolnego – powód <span class="anon-block">J. B.</span> nie podnosi już ciężarów, schudł od wypadku 30 kg, bóle i ograniczenia ruchowe przeszkadzają mu w wykonywaniu służby w Policji, szczególnie w czasie interwencji.</p> <p>Powód <span class="anon-block">S. B. (1)</span> z powodu odczuwanych dolegliwości bólowych nie kontynuuje biegania, które wcześniej uprawiał, przeszedł na wcześniejszą emeryturę, odczuwał ograniczenia w życiu codziennym np. noszeniu zakupów, odczuwał bóle kręgosłupa i lęk.</p> <p>Skutki wypadku wpływają na życie zawodowe powodów ograniczając ich sprawność z powodu odczuwanych dolegliwości bólowych np. w czasie interwencji, w życiu codziennym, w czasie prób uprawiania sportów i rekreacji.</p> <p>Powyższe okoliczności Sąd uznał za skutkujące poczuciem krzywdy i potrzebą jej kompensacji Powodom przyznano zadośćuczynienie, stanowiące adekwatna kompensatę długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, niezdolności do pracy, konieczności leczenia i rehabilitacji oraz dolegliwości bólowych odczuwanych do chwili obecnej i konieczności dalszego leczenia usprawniającego i rehabilitacji.</p> <p>Zarzut przedawnienia wskazany przez stronę pozwaną nie jest uzasadniony.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 819)">art. 819</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1. K.c.</a> Roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech., a na podstawie § 3. W wypadku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej roszczenie poszkodowanego do ubezpieczyciela o odszkodowanie lub zadośćuczynienie przedawnia się z upływem terminu przewidzianego dla tego roszczenia w przepisach o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym lub wynikłą z niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania.</p> <p>W myśl § 4. Bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia.</p> <p>29 lipca 2013 roku wydana została przez ubezpieczyciela, któremu zgłoszono szkodę, decyzja o przyznaniu zadośćuczynienia <span class="anon-block">J. B.</span> w kwocie 1200 zł, a decyzja w sprawie zadośćuczynienia dla <span class="anon-block">S. B. (1)</span> wydana została 23 września 2013 roku. Pozew wpłynął do Sądu 24 marca 2016 roku, a wniosek o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze strony pozwanej <span class="anon-block">P.</span> wpłynął do Sądu 31 maja 2016 roku, a zatem nie upłynął okres 3 lat od daty wydania decyzji przez ubezpieczyciela, zastosowanie ma zatem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 4;art. 819)">§ 4 art. 819 k.c.</a> </p> <p>Zdarzenie z 7 maja 2013 roku, stanowiące podstawę żądania powodów, spowodowało co najmniej 3 tygodniowe zwolnienie lekarskie i niezdolność do pracy przez ten okres oraz, co ustalił biegły ortopeda- długotrwały uszczerbek na zdrowiu powodów. Nie może być zatem mowy o wykroczeniu przy uwzględnieniu skutków czyny niedozwolonego popełnionego przez sprawce, za którego odpowiada strona pozwana.Skutki zdarzenia wskazują, że był to występek.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> </div>