II K 1493/23

<p>Sygnatura akt II K 1493/23</p> <p> <strong> <!-- -->8.WYROK</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 26 marca 2024 roku</p> <p> <strong> <!-- -->10.Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">P. T.</span> II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: Sędzia Anna Krzaczyńska-Sobczak</p> <p>Protokolant: Natalia Bąbol</p> <p> <strong> <!-- -->11.przy udziale Prokuratora: xxx</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->12.po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2024 roku, 25 marca 2024 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->13.sprawy <span class="anon-block">B. S. (1)</span> córki <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">K.</span> z domu <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->14.oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->15.w dniu 2 lipca 2023 roku w <span class="anon-block">P.</span> w budynku mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, naruszała mir domowy <span class="anon-block">A. M.</span>, w ten sposób, że nie będąc do tego uprawnionym, wsadzając nogę między futrynę, a drzwi tarasowe, wdarła się do jego salonu, a także wbrew jego żądaniu miejsca tego nie opuszczała</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->16.tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->18.orzeka:</strong> </p> <p>1.  ustalając, że oskarżona <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </strong> dopuściła się popełnienia zarzuconego jej czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> postępowanie karne warunkowo wobec niej umarza na okres próby 1 (jednego) roku;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 kk</a> orzeka od oskarżonej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 800 (osiemset) złotych;</p> <p>3.  zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 1493/23</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>1.  <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>2.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </strong> </p> </td> <td colspan="11"> <p>W dniu 2 lipca 2023 roku w <span class="anon-block">P.</span> w budynku mieszkalnym przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, naruszyła mir domowy <span class="anon-block">A. M.</span>, w ten sposób, że nie będąc do tego uprawnionym, wsadzając nogę między futrynę, a drzwi tarasowe, wdarła się do jego salonu, a także wbrew jego żądaniu miejsca tego nie opuszczała, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art 193 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="12"> <p> <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">W. M.</span> ze związku małżeńskiego posiadają troje dzieci - synów <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">K.</span>. Pomiędzy małżonkami toczy się sprawa o rozwód. Małżonkowie wraz z dziećmi zamieszkiwali w domu jednorodzinnym położonym przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. Przedmiotowa nieruchomość objęta jest małżeńską wspólnością majątkową. <span class="anon-block">W. M.</span> we wrześniu 2022 roku wyprowadziła się wraz z dziećmi do mieszkania przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. Pomiędzy małżonkami trwa konflikt, którego przedmiotem jest m.in. opieka nad wspólnymi dziećmi. Postanowieniem Sądu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P. T.</span> z dnia 10 listopada 2022 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> udzielono <span class="anon-block">A. M.</span> zabezpieczenia praw do kontaktowania się z małoletnimi synami. Najstarszy syn <span class="anon-block">K.</span> spotyka się z ojcem ustalając z nim kontakty indywidualne. Dwaj młodsi synowie widują się z ojcem w ustalonym przez Sąd okresie. Przy odbierze dzieci od matki rodzinie towarzysz wyznaczony kurator sądowy.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 19, 155v-157v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">W. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 158v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wydruk wypisu z księgi wieczystej</p> </td> <td> <p>k. 143-147</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kopia odpisu postanowienia z dnia 10.11.2022 r., <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>k. 41</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>notatka z oględzin akt sprawy <span class="anon-block">(...)</span> wraz z kopią kart</p> </td> <td> <p>k. 34-93</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zawiadomienie wraz załącznikami</p> </td> <td> <p>k. 1-17</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="12"> <p>W bezpośrednim sąsiedztwie zamieszkałego przez <span class="anon-block">A. M.</span> domu położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, mieszkają rodzice <span class="anon-block">W. B.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span>. Nieruchomości oddzielone są od siebie dwoma ogrodzeniami z dwiema furtkami, które do 2 lipca 2023 roku nie były zamykane i można było swobodnie przechodzić z jednej nieruchomości do drugiej. W okresie gdy pożycie małżeńskie <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">W. M.</span> układało się dobrze, matka <span class="anon-block">W. B.</span> <span class="anon-block">S.</span> poruszała się po nieruchomości małżonków w sposób swobodny. Do domu małżonków wchodziła od strony tarasu, przez drzwi balkonowe, z uwagi na to, że główne drzwi wejściowe były zwykle zamykane na klucz od środka. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> pomagała małżonkom w opiece nad dziećmi i domem.</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </p> </td> <td> <p>k. 107, 153-154v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 1, 19, 155v-157v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">W. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 158v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zawiadomienie wraz załącznikami</p> </td> <td> <p>k. 1-17</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p>Na podstawie postanowienia Sądu <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P. T.</span> z dnia 10 listopada 2022 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">A. M.</span> miał spędzić cały miesiąc lipiec 2023 roku wraz z synami. W związku z tym, w dniu 01 lipca 2023 roku, w obecności kuratora, odebrał syna <span class="anon-block">M.</span> z rąk małżonki. Syn <span class="anon-block">B.</span> był w tym czasie na obozie i miał dołączyć do ojca i brata <span class="anon-block">M.</span> w późniejszym terminie. Ten dzień pokrzywdzony postanowił spędzić wraz z synem <span class="anon-block">M.</span> w swoim domu. Aby uatrakcyjnić dziecku pobyt, zaprosił do miejsca swojego zamieszkania kolegę <span class="anon-block">D. M.</span> wraz z synem, który był w podobnym wieku do jego syna <span class="anon-block">M.</span>. Dzieci spędzały czas na wspólnej zabawie. Około godziny 17:00 do domu należącego do <span class="anon-block">A. M.</span> i jego żony przyszła <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, aby sprawdzić, czy u jej wnuka <span class="anon-block">M.</span> wszystko jest w porządku, dowiedzieć się jak dziecko spędza czas. Oskarżona weszła do domu bez zgody pokrzywdzonego, jak zwykle przez drzwi od tarasu. Przyniosła wnukowi czekoladę i truskawki. Próbowała namówić małoletniego aby poszedł z nią do jej domu. Chłopiec nie chciał rozmawiać z babcią, unikał z nią kontaktu wzrokowego, odpowiadał zdawkowo. W pokoju obok był <span class="anon-block">D. M.</span>, który słysząc kobiecy głosy poszedł do pokoju, w którym przebywał <span class="anon-block">M.</span>. Gdy <span class="anon-block">B. S. (1)</span> dostrzegła <span class="anon-block">D. M.</span>, wyszła tymi samymi drzwiami tarasowymi którymi wcześniej weszła. <span class="anon-block">A. M.</span> poinformował teściową, że nie życzy sobie jej obecności w jego domu. <span class="anon-block">D. M.</span> wraz z synem został u pokrzywdzonego na noc, z domu <span class="anon-block">A. M.</span> odjechali następnego dnia około południa.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">D. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 94v, 155-157v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 19,155v-157v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zawiadomienie wraz załącznikami</p> </td> <td> <p>k. 1-17</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="12"> <p>W dniu 02 lipca 2023 roku <span class="anon-block">B. S. (1)</span> ponownie przyszła do domu <span class="anon-block">A. M.</span> i tak jak dzień wcześniej weszła do domu przez drzwi od tarasu, nie pytając o zgodę. W trakcie rozmowy z wnukiem próbowała zachęcić go do pójścia razem z nią do jej domu, do dziadka i matki <span class="anon-block">W. M.</span>, albo chociażby do jej ogrodu po owoce. Oskarżona dopytywała małoletniego, czy nie chce spotkać się z matką, przytulić się do niej. Wobec tego, że dziecko nie wyrażało chęci rozmowy z babcią, odpowiadając zdawkowo i cicho, a także chęci aby z nią pójść, pokrzywdzony zaczął wypraszać teściową z domu. Po kilku minutach konwersacji między oskarżoną a pokrzywdzonym (która odbywała się w obecności małoletniego <span class="anon-block">M.</span>), w której pokrzywdzony przypomniał <span class="anon-block">B. S. (1)</span>, że to jest jego czas z synem, <span class="anon-block">B. S. (1)</span> opuściła dom pokrzywdzonego. Chciała jednak wyjść przez drzwi główne, czemu pokrzywdzony stanowczo się sprzeciwił i kazał jej opuścić dom przez drzwi tarasowe, co ostatecznie uczyniła. Zamykając za oskarżoną drzwi, <span class="anon-block">A. M.</span> ponownie poinformował swoją teściową, iż to nie jest jej dom i nie życzy sobie jej obecności w nim. Przypomniał jej, że dom oraz działka nie należą do niej. Po całym zajściu dziecko było smutne.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 19, 155v-157v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zawiadomienie wraz z załącznikami</p> </td> <td> <p>k. 1-17</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin płyty CD wraz ze zdjęciami</p> </td> <td> <p>k. 25-27</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </p> </td> <td> <p>k. 107, 153-154v</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p>Tego samego dnia tj. 02 lipca 2023 roku, około godz. 14:00, do <span class="anon-block">A. M.</span> przyjechała jego kuzynka <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Gdy pokrzywdzony i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> siedzieli na tarasie, w odległości kilkunastu metrów od nich, po jego ogrodzie spacerowała jego żona, oraz jej rodzice. Pokrzywdzony uznał, iż jego żona jako współwłaścicielka nieruchomości może swobodnie się po niej poruszać w towarzystwie innych osób, dlatego w żaden sposób na to nie zareagował. Po odjeździe kuzynki, około godz. 16:00, do domu pokrzywdzonego ponownie przyszła jego teściowa <span class="anon-block">B. S. (1)</span>. Oskarżona chciała wejść do domu pokrzywdzonego przez drzwi tarasowe, które były zamknięte. Po kilkukrotnym pukaniu w drzwi, <span class="anon-block">A. M.</span> postanowił podejść do oskarżonej. Uchylił drzwi balkonowe, ale nie chciał wpuścić oskarżonej do środka, kierując do niej słowa "pani nie wchodzi". Oskarżona mimo to napierała na pokrzywdzonego, który trzymał ręką futrynę drzwi tarasowych. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> lewym barkiem zaczęła wciskać się do środka, wkładając jednocześnie lewą nogę za futrynę wewnątrz domu. Oskarżonej mimo wyraźnego sprzeciwu pokrzywdzonego udało się wejść do środka. Świadkiem całego zajścia był syn pokrzywdzonego, który wystraszył się całej sytuacji i zaczął krzyczeć do ojca aby "przestał". <span class="anon-block">A. M.</span> poprosił syna, aby poszedł do swojego pokoju. Chłopiec idąc do pokoju zadzwonił do swojej matki. W tym czasie pokrzywdzonemu udało się wypchnąć teściową na zewnątrz na taras. Wychodząc tyłem <span class="anon-block">B. S. (1)</span> potknęła się o futrynę i upadła na wycieraczkę. Oskarżona ponownie próbowała wejść do środka. Po chwili wrócił <span class="anon-block">M. M. (2)</span> i powiedział, że chce iść z babcią do mamy, która była w sąsiednim domu swoich rodziców. Gdy dziecko wychodziło na sąsiednią posesję dziadków, zawahało się i chciało wrócić do ojca, ale babcia kazała mu iść razem z nią.</p> <p> <span class="anon-block">A. M.</span> po wydarzeniach z dnia 02 lipca 2023 roku zaczął zamykać furtkę oddzielającą jego posesję od działki teściów na kłódkę.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </p> </td> <td> <p>k. 97v, 157v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. M.</span> </p> </td> <td> <p>k. 19, 155v-157v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>protokół oględzin płyty CD wraz ze zdjęciami</p> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </p> </td> <td> <p>k. 25-27</p> <p>k. 107, 153-154v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>W wyniku zdarzeń z dnia 02 lipca 2023 roku w rodzinie założona została tzw. "Niebieska Karta", która została zakończona z dniem 22.08.2023 roku z powodu braku zasadności podejmowania dalszych działań.</p> </td> <td colspan="2"> <p>dokumentacja dot. Niebieskiej Karty, koperta</p> </td> <td> <p>k. 164</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <span class="anon-block">B. S. (1)</span> nie była dotychczas karana.</p> </td> <td colspan="2"> <p>karta karna</p> </td> <td> <p>k. 102</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>3.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>4.  <strong> <!-- -->OCena DOWOdów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>5.  <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="6" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">A. M.</span> </p> <p>zawiadomienie wraz z załącznikami</p> </td> <td colspan="10"> <p>Zeznania <span class="anon-block">A. M.</span> stanowią pełnowartościowy materiał dowodowy i jako takie stanowią podstawę ustaleń faktycznych. Świadek rzeczowo i konsekwentnie przedstawił zachowanie oskarżonej z dnia 02 lipca 2023 roku jakie miało miejsce w jego domu oznaczonym numerem <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>. Brak reakcji po stronie oskarżonej na jednoznaczne nawoływania pokrzywdzonego do opuszczenia jego domu, znajduje potwierdzenie w relacji samej oskarżonej, która przyznała, że chciała wejść do domu pokrzywdzonego na co ten się nie zgadzał, a także w przedstawionych nagraniach. Wzywanie pokrzywdzonego do opuszczenia jego domu, spotkało się z brakiem reakcji po stronie oskarżonej. Wzywanie przez <span class="anon-block">A. M.</span> do opuszczenia jego domu oraz użycie przez niego siły fizycznej skończył się tym, że oskarżona została wypchnięta z pokoju, w wyniku czego potknęła się o próg drzwi i upadła na wycieraczkę. Ponownie próbowała wedrzeć się do środka jednak jej się to nie udało. Dopiero postawa jej wnuka <span class="anon-block">M.</span>, który powiedział, że chce wracać do mamy spotkała się z reakcją <span class="anon-block">B. S. (1)</span>. Zeznania złożone przez pokrzywdzonego w toku całego postępowania były jasne, spójne i konsekwentne, a także korespondowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">D. M.</span> </p> <p>zeznania <span class="anon-block">M. M. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Sąd pozytywnie ocenił zeznania <span class="anon-block">D. M.</span>. W sposób rzeczowy i jasny przedstawił on zachowanie oskarżonej jakie miało miejsce w dniu 01 lipca 2023 roku, a potwierdzające, że oskarżona w sposób swobodny wchodziła do domu pokrzywdzonego, nie pytając o zgodę na wejście, a także przychodziła do wnuka w czasie gdy był to jego czas z ojcem i nie miała powodów do obawy o jego zdrowie i samopoczucie. Pokrzywdzony zwierzał się świadkowi z zachowania oskarżonej i mówił mu, że oskarżona przychodzi do jego domu „jak do siebie”.</p> <p>Na pozytywną ocenę zasługują również zeznania świadka <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, kuzynki oskarżonego, która również była świadkiem swobodnego zachowania się oskarżonej na nieruchomości pokrzywdzonego. Oskarżona przez dłuższy czas spacerowała wtedy po ogrodzie pokrzywdzonego wraz z córką <span class="anon-block">W. M.</span> i swoim mężem, obserwując pokrzywdzonego i <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, jednoczenie nie było z ich strony żadnego zapytania o małoletniego <span class="anon-block">M.</span>. Pokrzywdzony opowiadał w/w świadkowi o zachowaniu oskarżonej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">W. M.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Zeznania złożone przez <span class="anon-block">W. M.</span>, żonę pokrzywdzonego mają one wyłącznie charakter pomocniczy, gdyż w/w nie była świadkiem zdarzenia. O zaistniałej sytuacji dowiedziała się z relacji matki i dziecka, które przestraszane zdarzeniem z dnia 02 lipca 2023 roku z udziałem ojca i babki zadzwoniło do matki.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>notatka z oględzin akt sprawy <span class="anon-block">(...)</span> wraz z kopią kart</p> <p>wydruk wypisu z księgi wieczystej</p> <div> <h2>PROTOKÓŁ</h2> <p>oględzin płyty CD wraz ze zdjęciami</p> <p>kopia odpisu postanowienia z dnia 10.11.2022 r., <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div> </td> <td colspan="10"> <p>Ustalając stan faktyczny, sąd uznał za wiarygodne wszystkie dowody z dokumentów przeprowadzonych w toku postępowania, zostały one bowiem sporządzone przez osoby i organy do tego uprawnione. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich autentyczności ani wiarygodności, zaś w połączeniu z osobowym materiałem dowodowym pozwoliły one na odtworzenie pełnego i rzeczywistego przebiegu zdarzenia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>dokumentacja dot. Niebieskiej Karty, koperta</p> </td> <td colspan="10"> <p>Nie budząca wątpliwości, sporządzona przez uprawniony do tego podmiot. Procedura tzw. Niebieskiej karty została zakończona z powodu braku zasadności podejmowania dalszych działań.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>karta karna</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokument urzędowy sporządzony we właściwej formie i przez uprawniony podmiot.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>6.  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, jednocześnie nie zaprzeczając, iż w dniu 02 lipca 2023 roku siłą weszła do domu należącego do pokrzywdzonego, tłumacząc się tylko i wyłącznie troską o wnuka. Pokrzywdzony nie chciał wpuścić jej do domu o czym poinformował ją przez uchylone drzwi. Mimo wszystko jednak oskarżona nie ustępowała i włożyła nogę za futrynę drzwi i ciałem napierając na pokrzywdzonego weszła do środka, co zostało utrwalone na złożonych przez pokrzywdzonego nagraniach. Przyjęta przez oskarżoną narracja, iż działała wyłącznie w trosce o wnuka i okoliczność ta sama w sobie znosi przestępczość jej czynu, nie może się ostać. W realiach przedmiotowej sprawy, oskarżona nie miała obiektywnych podstaw, aby twierdzić, że coś złego może się z nim dziać. Widziała ona bowiem wnuka dzień wcześniej, gdy bawił się na podwórku, a także tego samego dnia we wcześniejszych godzinach. W jego zachowaniu nie było nic niepokojącego. Oskarżona mimo, iż została w sposób czytelny i jednoznaczny wyproszona i wypchnięta z mieszkania pokrzywdzonego, ponownie próbowała wedrzeć się do środka domu. Dopiero reakcja i postawa jej wnuka, który powiedział, że chce wracać do matki spowodowała, że opuściła ona nieruchomość oskarżonego. Złożone wyjaśnienia w zakresie motywacji i powodów działania stanowią przyjętą przez nią linię obrony.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Czynność sprawcza naruszenia miru domowego polega na wdzieraniu się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo na ogrodzony teren lub nieopuszczenia takiego miejsca wbrew żądaniu osoby uprawnionej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 kk</a>). Przy czym przez żądanie należy rozumieć stanowcze i wyraźne, a nie tylko dorozumiane wyrażenie woli osoby uprawnionej, aby dana osoba opuściła jego mieszkanie lub inne jego pomieszczenie albo należący do niego ogrodzony teren. Nieopuszczenie cudzego miejsca staje się bowiem bezprawne od chwili dotarcia do sprawcy żądania osoby uprawnionej opuszczenia miejsca, które do niej należy. Od strony podmiotowej przestępstwo naruszenia miru domowego może być popełnione wyłącznie umyślnie, zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi mieć bowiem świadomość, że wdziera się lub nie opuszcza miejsca będącego pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 KK</a> (tj. miejsca cudzego), przy czym możliwa jest także sytuacja, w której sprawca, przewidując możliwość naruszenia miru domowego, godzi się na to, np. w celu odebrania pożyczonej rzeczy sąsiadowi wdziera się na jego teren wbrew jego woli. (por Komentarz do art. 193 Kodeksu Karnego, red. Grześkowiak2021, wyd.7/Hypś, Legalis).</p> <p>Z wiarygodnych i rzeczowych zeznań pokrzywdzonego wynika, iż <span class="anon-block">B. S. (1)</span> wdarła się do domu będącego współwłasnością jego i jego żony <span class="anon-block">W. M.</span>, w którym to pokrzywdzony w dniu zdarzenia zamieszkał sam. Oskarżona mimo, iż wielokrotne była informowana przez pokrzywdzonego, że nie życzy sobie jej obecności w jego domu, wchodziła do niego jak "do siebie" pod pretekstem „przyjścia” do wnuka <span class="anon-block">M.</span>, który w tym czasie był pod opieką ojca. W dniu 02 lipca 2023 roku, około godz. 16.00, oskarżona po raz kolejny przyszła do pokrzywdzonego i wbrew woli <span class="anon-block">A. M.</span> naruszyła jego mir domowy wsuwając nogę między futrynę, a drzwi tarasowe i przepychając się wdarła się do wnętrza domu, do salonu. Mimo, wyraźnego i czytelnego stanowiska pokrzywdzonego wyrażającego się żądaniem opuszczenia miejsca, nie chciała tego uczynić. Jednoznaczne i wyraźne nawoływania pokrzywdzonego do opuszczenia jego domu, nie spotkały się z właściwą reakcją oskarżonej. Pokrzywdzonemu w konsekwencji udało się wypchnąć oskarżoną z pokoju na zewnątrz. Wypychając oskarżoną, w/w potknęła się i upadła na wycieraczkę. Świadkiem zdarzenia był małoletni syn pokrzywdzonego, który był wystraszony całą sytuacją. Odnosząc powyższe rozważania do realiów przedmiotowej sprawy, skonstatować należy, iż <span class="anon-block">B. S. (1)</span> swoim zachowaniem w miejscu zamieszkania <span class="anon-block">A. M.</span> wyczerpała dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 kk</a>.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> <p>1</p> </td> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W ocenie sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały podstawy do zastosowania wobec oskarżonej instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Stosownie do brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a> sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa, zaś przypisane sprawcy przestępstwo zagrożone jest karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Podkreślenia przy tym wymaga, że warunkowe umorzenie postępowania jest immanentnie związane ze stwierdzeniem winy. Jest bowiem oczywiste, że dokonanie oceny czy wina jest znaczna, czy też nie jest znaczna wymaga pierwotnego uznania, że sprawca czynu zabronionego w ogóle ponosi winę (por. wyrok SN z dnia 09. 01. 2002 r., III KKN 303/00, Legalis).</em> </p> <p>Okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. Wina <span class="anon-block">B. S. (1)</span> nie jest jednak znaczna. Stopień społecznej szkodliwości czynu także był nieznaczny. Oskarżona z uwagi na wiek i doświadczenie życiowe powinna zdawać sobie sprawę z tego, że mogła zachować się inaczej. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> jest teściową pokrzywdzonego. Dotychczas prowadziła ustabilizowane życie i przestrzegała porządku prawnego. Nie była karana. Chcąc wejść do domu pokrzywdzonego kierowała się w swoim mniemaniu troską o wnuka i jego dobro. W rodzinie istnieje bowiem konflikt spowodowany rozpadem związku małżeńskiego <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">W. M.</span>- córki oskarżonej (w toku jest sprawa rozwodowa, o podział majątku, a także o ustalenie kontaktów ojca z dziećmi). Oskarżona dotychczas zajmowała się dziećmi stron, pomagała w codziennych czynnościach domowych, dlatego uważała, że może wchodzić na teren posesji kiedy chce, tak jak do tej pory, zwarzywszy, że nieruchomość należy w połowie do jej córki i córka prosiła ją by miała wgląd na dzieci. Tak też uczyniła w dniu 02 lipca 2023 roku weszła na nieruchomość stanowiąca małżeńską wspólność ustawową małżonków <span class="anon-block">M.</span>, chcąc odwiedzić wnuka jak zazwyczaj od strony tarasu i sprawdzić czy u niego wszystko dobrze, czy nie chce spotkać się z matką. <span class="anon-block">B. S. (1)</span> okazywała prawidłowy stosunek do organów postępowania karnego i właściwą postawę w jego toku. Wymienione okoliczności uzasadniają przypuszczenie, że oskarżona pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegała porządku prawnego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe sąd -na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a>- postępowanie karne warunkowo umorzył wobec <span class="anon-block">B. S. (2)</span> na okres 1 roku próby.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>8.  <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">B. S. (1)</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>2</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art 39 pkt 7 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art 43a § 1 kk</a> sąd orzekł od oskarżonej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 800 złotych, co stanowić będzie istotną i realnie odczuwalną dolegliwość związaną z popełnionym przestępstwem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>9.  <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>10.  <strong> <!-- -->inne zagadnienia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>3</p> </td> <td colspan="12"> <p>O kosztach postępowania sąd orzekł w oparciu o brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U z 1983 r., Nr 49, poz. 223). Odnosząc się do sytuacji materialnej i osobistej oskarżonej zauważyć należy, iż <span class="anon-block">B. S. (1)</span> nie ma nikogo na utrzymaniu, uzyskuje regularne dochody kształtujące się na poziomie około 6600 złotych miesięcznie. W tym stanie rzeczy koszty sądowe zamykające się w kwocie 130 złotych nie będą stanowiły nadmiernego obciążenia oskarżonej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>11.  <strong> <!-- -->Podpis </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table>