II OZ 1200/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. W. o zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 1200/10 w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie niewydania zaświadczenia postanawia: odmówić zmiany postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 1200/10. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 1200/10, oddalił zażalenie J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Bk 20/10 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk w sprawie ze skargi J.W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie niewydania zaświadczenia J. W., w oparciu o art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek zatytułowany wniosek o zmianę postanowienia tego Sądu z dnia 24 listopada 2010 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyżej wymienionym postanowieniu nie odniósł się do wszystkich podnoszonych przez nią argumentów przemawiających, w ocenie skarżącej, za zasadnością wyłączenia wskazanego sędziego od orzekania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku odmawiające wyłączenia sędziego od orzekania w niniejszej sprawie Wskazać zatem należy, iż zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjęto pogląd, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznające zażalenie od postanowienia sądu pierwszej instancji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i nie podlega zmianie w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 268/07; Jan Paweł Tarno, Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lexis Nexis, Warszawa 2010, str. 387; Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 444). Tym samym brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 165 p.p.s.a. i zmiany postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r. Za niezasadne należało również uznać żądanie skarżącej dotyczące rozpoznania jej zażalenia w składzie trzyosobowym na posiedzeniu jawnym. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 6 w związku z art. 197 § 1 w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Wobec powyższego, na podstawie art. 165 w zw. z 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.