I SA/Bd 427/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2015 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnik Urzędu Skarbowego w B.z dnia [...] r. ustalającą skarżącemu dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 2018 r. w wysokości 80.210 zł. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w złożonej deklaracji VAT-7 za sierpień 2018 r. podatnik wykazał wartości zerowe. Natomiast na podstawie ewidencji zakupów i sprzedaży organ pierwszej instancji ustalił wielkość nabyć i dostaw w następujących wysokościach: podstawa opodatkowania - 4.321.497 zł, podatek należny – 933.610 zł, nabycie towarów i usług netto – 2.324.798 zł, podatek naliczony – 532.562 zł, podatek do zapłaty – 401.048 zł. Organ podatkowy wszczął kontrolę podatkową, której wyniki znalazły odzwierciedlenie w protokole kontroli podatkowej. W protokole tym dokonano prawidłowego rozliczenia deklaracji za sierpień 2018 r. Skarżący złożył korektę deklaracji VAT-7 za sierpień 2018 r. i dokonał wpłaty podatku. W korekcie w całości zostały uwzględnione ustalenia kontroli podatkowej. W następstwie tego organ ustalił skarżącemu, na podstawie art. 112b ust. 2 pkt 1 u.p.t.u., dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 2018 r. Zgodnie z art. 112b ust. 2 pkt 1 u.p.t.u., jeżeli po zakończeniu kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo w trakcie kontroli celno-skarbowej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podatnik złożył korektę deklaracji uwzględniającą stwierdzone nieprawidłowości i wpłacił kwotę zobowiązania podatkowego lub zwrócił nienależną kwotę zwrotu - wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego wynosi 20% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego albo kwoty zawyżenia zwrotu różnicy podatku, zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku do obniżenia podatku należnego za następne okresy rozliczeniowe. W skardze strona wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji w całości jako naruszających prawo i umorzenie postępowania, zarzucając naruszenie: art. 112b ust. 2 pkt 1, art. 112b ust. 3 pkt 1a u.p.t.u. oraz art. 187 § 1 w zw. z art. 191 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 120 O.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z. U. z 2018 r. poz. 1302 dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania określone w powyższym przepisie ma charakter fakultatywny, bo ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Fakultatywność zawieszenia nie oznacza dowolności działania sądu w tej mierze. Konieczna jest ocena, czy rozstrzygnięcie kwestii, z uwagi na którą następuje zawieszenie, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Nie chodzi przy tym jedynie o wpływ rzeczywisty, ale również o wpływ potencjalny, który na danym etapie nie jest jeszcze wiadomy, ale występuje prawdopodobieństwo istotnej wagi tego wpływu na rozpatrywaną sprawę (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2014 r., I FZ 250/14). Sądowi wiadomym jest z urzędu, że postanowieniem z dnia 3 października 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 448/19 WSA we Wrocławiu wystąpił z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: "Czy dodatkowe zobowiązanie podatkowe takie jak przewidziane w treści art. 112b ust. 2 ustawy o VAT jest zgodne z przepisami dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28.11.20006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. UE z 2006 r. Nr L 347s. 1 ze zm., dalej dyrektywa 112) (a w szczególności art. 2, art. 250, art. 273), art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 325 TFUE i zasadą proporcjonalności ?" W ocenie Sądu ocena spornej kwestii, na tle przytoczonego pytania prejudycjalnego wskazuje, że orzeczenie TSUE będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Konieczność uwzględnienia oczekiwanego orzeczenia TSUE przez Sąd pierwszej instancji uzasadnia też zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego. Zgodnie z tą zasadą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE. Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.