IV SA/Wa 1670/07

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec o rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.D. o przyznanie adwokata w sprawie ze skargi H.D. i W.D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lipca 2007r. Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać W.D. prawo pomocy w formie ustanowienia adwokata z urzędu UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 września 2007r. sygn. akt IVSA/Wa 1670/07 skarżący W. D. został zwolniony od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 8 listopada 2007r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W przedłożonym w dniu 12 listopada 2007r. formularzu PPF wnioskodawca sprecyzował, że żąda ustanowienia adwokata. Skarżący jest emerytem. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz synem J.D. Wnioskodawca oraz jego żona otrzymują emerytury w wysokości odpowiednio 638, 30 gr. brutto oraz 653,80 gr brutto. Ich syn jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca jest właścicielem mieszkania o powierzchni 50m2. Nie posiada przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Ustanowienie dla osoby wnioskującej zastępcy prawnego w osobie adwokata jest wynikiem przyznania jej częściowego prawa pomocy, czego warunkiem jest wykazanie - przez osobę wnioskującą – braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w płożeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. W.D. zasługuje na przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia pełnomocnika. Z kwoty 1290 zł utrzymuje on trzyosobową rodzinę. Przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na porycie kosztów związanych z ustanowieniem fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wyjaśnić należy, że W.D. został w dniu 20 listopada 2007r. omyłkowo wezwany do przedłożenia formularza PPF. W tym dniu znajdował się już w Sądzie złożony przez niego wniosek PPF. W tej sytuacji informacje zawarte w obydwu formularzach były podstawą orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy. Sąd nie rozstrzygał w sprawie wniosku skarżącego o zwolnienie z kosztów postępowania (taki wniosek został zawarty w drugim z przedłożonych formularzy), bowiem postanowieniem z dnia 14 września 2007r. W.D. został już zwolniony od obowiązku ponoszenia wszystkich związanych ze sprawą kosztów sądowych. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.