IV SA/Wa 2135/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie : przyjęcia gminnego programu osłonowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe UZASADNIENIE Rada Miejska w B. podjęła w dniu [...] czerwca 2013 r. uchwałę nr. [...] w sprawie przyjęcia gminnego programu osłonowego w zakresie zmniejszania wydatków mieszkańców gminy B. z tytułu odbioru segregowanych odpadów komunalnych. Jak wynikało z treści uchwały podstawę do jej podjęcia stanowiły przepisy art. 18 ust. 2 pkt. 15 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594), dalej ustawa s.g. i art. 110 ust. 10 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.), dalej ustawa o p.s. Rada przyjęła, że: a) celem programu jest ustalenie zasad przyznawania pomocy finansowej mieszkańcom gminy B., korzystających z pomocy społecznej, udzielanej przez Środowiskowy Ośrodek Pomocy Społecznej w B., dalej ŚOPS, i spełniających kryteria dochodowe o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy p.s.; b) pomoc finansowa polega na pełnym przejęciu przez Gminę B. wydatków osób uprawnionych z tytułu opłat za odbiór segregowanych odpadów komunalnych; c) pomoc jest finansowana ze środków własnych budżetu gminy B. w ramach zadań własnych gminy na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o pomocy społecznej, wysokość środków określana jest w uchwałach budżetowych gminy B. i przekazywana w formie dotacji celowej dla Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B.. d) podmiotem realizującym program osłonowy jest Środowiskowy Ośrodek Pomocy Społecznej w B.. e) podstawą przyznania pomocy jest wpisanie wnioskodawcy, po spełnieniu przez niego określonych w uchwale wymogów, do zestawienia osób uprawnionych do świadczenia pomocy z programu osłonowego, które są sporządzane przez Dyrektora Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., dalej DŚOPS, które będzie weryfikowane przez Urząd Gminy B. f) pomoc jest udzielana przez DŚOPS, po otrzymaniu pozytywnej weryfikacji przez Urząd Gminy B., w formie przelewu należnych za dany kwartał od osób uprawnionych opłat z tytułu odbioru segregowanych odpadów komunalnych z rachunku ŚOPS w B. na rachunek Gminy B.; g) wykreślenie osób uprawnionych następuje w przypadku zaprzestania segregowania odpadów lub utraty prawa do korzystania ze świadczeń pomocy społecznej uzależnionych od spełnienia kryterium dochodowego. Wojewoda [...] wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając uchwale naruszenie art. 6 k ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. 2012r, poz. 391 ze zm.), dalej ustawa o utrzymaniu czystości. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. wniosła o oddalenie skargi. W uzupełnieniu odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. pismem z 2 grudnia 2013r. podtrzymała wniosek o oddalenie skargi wskazując, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 29 listopada 2013 r. sygn. akt. K 17/12 orzekł o niezgodności z Konstytucją RP art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości. Alternatywnie wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a, do czasu wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego a następnie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. z uwagi na niekonstytucyjność przepisu art. 6k ust. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wniosek o zawieszenie postępowania jest zasadny. Jak wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego stwierdził on niekonstytucyjność szeregu przepisów ustawy o utrzymaniu czystości, w tym m.in. art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu w czystości w zakresie w jakim upoważnia radę gminy do wprowadzenia zwolnienia przedmiotowego i ustanowienia dopłat dla właścicieli nieruchomości jako niezgodnego z art. 168 w zw. z art. 217 Konstytucji R.P. Trybunał orzekł że m.in. przepis art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości traci moc z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Do chwili wydania postanowienia wyrok Trybunału nie został ogłoszony. W ocenie Sądu stwierdzenie niekonstytucyjności art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości ma istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia sądu w niniejszej sprawie i choć wyrok ten nie został jeszcze ogłoszony, jego treść będzie miała decydujące znaczenie przy ocenie zgodności z prawem zaskarżonej uchwały rady Gminy, w tym czy Radzie przysługiwała kompetencja do podjęcia uchwały określonej treści. Rozstrzygnięcie to ma znaczenie w kontekście zarzutu obejścia uchwałą art. 6k ust 4 ustawy o utrzymaniu czystości. Poza tym niewątpliwie uchwała Rady Gminy podejmując tą uchwałę ustaliła katalog osób zwolnionych od opłat za segregowanie odpadów komunalnych. Stwierdzenie niekonstytucyjności art. 6k ust. 4 ustawy o utrzymaniu czystości w zakresie w jakim upoważnia radę gminy do ustanowienia dopłat dla właścicieli nieruchomości skutkuje wyeliminowaniem tego przepisu z porządku prawnego. Istotne jest i to, że Trybunał odroczył utratę w enocy tego przepisu a motywy tej decyzji bez wątpienia zawrze w uzasadnieniu. Z tych względów i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270). sąd zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, co nastąpi po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym.