II OZ 1087/09

SENTENCJA Dnia 9 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2009 r., VII SA/Wa 1295/08 o odmowie zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie administracyjne postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2009 r., VII SA/Wa 1295/08, przyznano E. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie administracyjne. W skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r. oddalającego jego skargę, E. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ponoszenia kosztów w postępowaniu dotyczącym skargi kasacyjnej. W nadesłanym do Sądu formularzu PPF skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 października 2009 r., VII SA/Wa 1295/08, odmówił E. S. zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 marca 2009 r. W ocenie Sądu I. instancji skarżący w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie przedstawił nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 marca 2009 r. (art.165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153 poz. 1270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). W porównaniu do sytuacji majątkowej jaką przedstawił wnioskodawca w poprzednim wniosku pomniejszeniu uległ dochód ze sprzedaż mleka, tj. 500-600 złotych (było 700-800 złotych); powołał się na nowe zajęcie wierzytelności z dnia 2 czerwca 2009 r. KM 659/09 (pozostałe, tj. KM 918/08, 768/06, 324/07 - były już przedmiotem egzekucji komorniczej przed wydaniem przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 24 marca 2009 r.), w miesiącu styczniu 2009 r. uzyskał dopłatę ze środków unijnych w wysokości 15071,14 złotych, w miesiącu wrześniu uzyskał wyższy dochód ze sprzedaży zbóż, tj. 1200 złotych (poprzednio wskazywał na kwotę 940 złotych). Zgromadzony przez wnioskodawcę majątek nie uległ pomniejszeniu (posiada te same nieruchomości - dom i gospodarstwo rolne oraz te same maszyny rolnicze). W piśmie z dnia 28 września 2009 r., składając dodatkowe wyjaśnienia, powołał się na złożone już do akt sprawy zaświadczenie Urzędu Gminy, z którego wynika, że dochód z jego gospodarstwa wynosi 28 860 złotych. Ponadto wskazał, że uzyskuje dochód z renty w wysokości 306 złotych; prowadzi chów bydła, jednak nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających dochód uzyskiwany z tej produkcji rolnej. Wnioskodawca wskazał, że miesięczne wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego wynoszą 1500 złotych. Skarżący przedstawił również dowód uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 500 złotych. W zażaleniu na postanowienie z dnia 26 października 2009 r. skarżący podniósł, że zaświadczenie z Urzędu Gminy, z którego wynika, że dochód z prowadzonego przez skarżącego gospodarstwa wynosi 28.860,00 zł. jest dokumentem sporządzanym jedynie dla celów statystycznych. Rzeczywiste dochody osiągane przez E. S. nie odzwierciedlają danych przedstawionych w przedmiotowym zaświadczeniu i starczają jedynie na pokrycie wydatków związanych z prowadzeniem przedmiotowego gospodarstwa. Renta skarżącego wynosi jedynie 306 zł miesięcznie, a część należących do niego nieruchomości, z których otrzymywał dochód, została objęta egzekucją komorniczą. Skarżący przyznał, że nie wszystkie jego dochody i wydatki da się udokumentować, jednak Sąd poprzez analizę sytuacji osób prowadzących gospodarstwa rolne i własnych doświadczeń w podobnych sprawach winien ocenić jakie środki pieniężne może przeznaczyć osoba niezamożna tytułem kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne (art.165 P.p.s.a.). Jak przyjęto w judykaturze, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu. Podstawą oceny dokonanej przez Sąd I. instancji w zaskarżonym postanowieniu było przyjęcie, że w sprawie nie zaistniała podstawowa przesłanka wynikająca z art.165 P.p.s.a. tj. "zmiana okoliczności sprawy". Sąd odniósł się do sytuacji życiowej i materialnej skarżącego, która istotnie się nie zmieniła. Mając powyższe na uwadze, jak również treść znajdujących się w aktach sprawy wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych na urzędowych formularzach PPF, treść oświadczeń skarżącego i dokumentów dotyczących majątku i dochodów skarżącego, należy podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przytoczone przez skarżącego w kolejnym wniosku okoliczności nie stanowią tak istotnej zmiany jego warunków materialnych, że zachodziłaby konieczność zmiany postanowienia z 24 marca 2009 r. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.