III SA/Kr 51/13

SENTENCJA Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M. S. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [....] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [....] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [....] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [....] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [....] z dnia 12 grudnia 2012 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. UZASADNIENIE Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek podał, że oprócz 36 metrowego mieszkania stanowiącego współwłasność małżeńską nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Zadeklarował brak stałych miesięcznych dochodów. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest w bardzo trudnej sytuacji rodzinnej, zdrowotnej i materialnej i nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów związanych z reprezentowaniem go prze sądem. Powiada, że nie posiada żadnych dochodów a źródłem utrzymania są posiłki z MOPSu. Boryka się z zadłużeniem na ok. 5000 zł. Twierdzi, że ma problemy zdrowotne i jest osobą niepełnosprawną. Do wniosku dołączył kopię zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2012 z którego wynika, ze przy przychodzie 330 zł i kosztach jego uzyskania 165 zł odnotował dochód w wysokości 165 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa) polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje to w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (obejmujących wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny jego aktualnej sytuacji i możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie. Skarżący jest osobą biedną w potocznym tego słowa znaczeniu, gdyż tak należy postrzegać osobę, której jedyny majątek stanowi niewielkie mieszkania, bez stałych dochodów, zadłużoną, z problemami zdrowotnymi, niepełnosprawną, zmuszoną korzystać ze wsparcia oferowanego przez ośrodki pomocy społecznej. Mając to wszystko na uwadze i przewidując minimalny koszt opłat za czynności radców prawnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi można stwierdzić, że skarżącego nie będzie stać na wynajęcie kwalifikowanego pełnomocnika. Chociaż obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony. Skoro zaś skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić kosztów pełnomocnika z wyboru, to należało udzielić mu takiej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustanowić radcę prawnego opłacanego ze środków budżetowych Skarbu Państwa. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.