II SA/Po 187/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2019 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; oddala skargę UZASADNIENIE Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] października 2018 r., nr [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.; dalej: "Pr. bud.") oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "K.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku A. F., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] (działka nr ew. [...], ark. [...], obręb [...]). Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ I instancji wyjaśnił, że po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane stwierdzono, iż spełnione zostały warunki wydania pozwolenia na budowę określone w art. 32 ust. 1 i 4 oraz art. 34 ust. 1, 2 i 3 tej ustawy. Projektant załączył do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a wnioskodawca złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu [...] września 2018 r. pełnomocnik współwłaściciela nieruchomości M. B. zapoznał się z aktami sprawy i do dnia sporządzenia decyzji nie wniósł żadnych uwag. W odwołaniach z dnia [...] października 2018 r. i [...] października 2018 r. do Wojewody W. B. i M. B. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, zarzucając naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 2 pkt 1 Pr. bud. poprzez wydanie przedmiotowej decyzji, pomimo że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę załączono projekt budowlany zawierający plan innego lokalu niż lokal nr [...] w nieruchomości przy ul. [...], którego to lokalu przedmiotowy projekt miał dotyczyć. W uzasadnieniach odwołujący wskazali, że jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, dotyczy ona lokalu nr [...] w nieruchomości przy ul. [...] w [...]. W projekcie budowlanym zawarto plan tego lokalu, z którego wynika, że składa się on z jednego pokoju, korytarza, kuchni i łazienki. Tymczasem z księgi wieczystej przedmiotowego lokalu - prowadzonej przez Sąd Rejonowy [...] w [...] pod numerem [...] wynika, że lokal oznaczony numerem [...] przy ul. [...] w [...] składa się z trzech pokojów, kuchni, łazienki, spiżarni i korytarza. Co więcej, lokal ten ma [...] metrów kwadratowych powierzchni. W tej sytuacji konieczne było wezwanie inwestora do złożenia wyjaśnień w tym zakresie i zapewne do złożenia nowego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, który będzie dotyczył nieruchomości prawidłowo opisanej. Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że z wyjaśnienia A. F. wynika, iż przedmiotowe mieszkanie znajduje się w budynku wielorodzinnym. W przeszłości w budynku tym mieściło się sześć mieszkań: mieszkania o numerach [...] w sutenerze, nr [...] na parterze oraz [...] na pierwszym piętrze budynku. Mieszkania w sutenerze zostały zlikwidowane, wobec czego w aktualnym stanie w budynku mieszczą się cztery mieszkania: dwa na parterze i dwa na pierwszym piętrze. Ze względu na fakt, iż numeracja mieszkań [...] (zlokalizowane na parterze budynku) i [...] (zlokalizowane na pierwszym piętrze budynku) nie została zmieniona do dnia dzisiejszego, nie zgadza ona się z zapisami ksiąg wieczystych. Wobec powyższego mieszkanie nr [...] widnieje w księdze wieczystej jako mieszkanie nr [...], natomiast mieszkanie nr [...] jako mieszkanie nr [...]. Ponadto oznaczenia tych lokali pod numerem [...] widnieją w ewidencji przedsiębiorstwa wodno-ściekowego, dostarczającym energię elektryczną oraz w przedsiębiorstwie dostarczającym gaz ziemny, które wydało A. F. warunki przyłączenia do sieci gazowej dla lokalu numer [...] w budynku przy ul. [...]. Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, że lokal nr [...], którego dotyczy wniosek o pozwolenie na budowę instalacji gazu, zgodnie z przedłożonym projektem, zlokalizowany jest w parterze budynku i składa się z jednego pokoju, korytarza, kuchni i łazienki, co jest zgodne z zapisami księgi wieczystej nr [...] prowadzonej dla lokalu oznaczonego w niej pod numerem [...]. Z załączonej do projektu opinii nr [...] [...] wyników przeprowadzonych oględzin - ekspertyzy urządzeń grzewczo-kominowych wydanej przez zakład kominiarski wynika, że lokal mieszkalny nr [...], którego dotyczy wniosek zlokalizowany jest w parterze budynku przy ul. [...]. Natomiast lokal, który został wskazany w odwołaniach od decyzji Prezydenta Miasta [...] mieści się na pierwszym piętrze wspomnianego wcześniej budynku. Zgodnie z księgami wieczystymi [...] (dla lokalu nr [...]) oraz [...] (dla lokalu nr [...]) właścicielem obu lokali mieszkalnym jest A. F.. Odwołujący słusznie zauważyli, że istnieją rozbieżności między stanem faktycznym, a zapisami ksiąg wieczystych, jednak zdaniem organu odwoławczego inne oznaczenie lokalu w księdze wieczystej niż oznaczenie administracyjne nie jest wystarczającą przesłanką do uchylenia zaskarżonej decyzji zwłaszcza, gdy inwestor złożył stosowne wyjaśnienia. W skardze z dnia [...] lutego 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...], podnosząc zarzut naruszenia art. 33 ust. 2 pkt 1 Pr. bud. W uzasadnieniu skarżący powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. Wskazał, że Wojewoda uznał za dostateczne wyjaśnienia złożone przez A. F. w piśmie z dnia [...] listopada 2018 r., jednakże do kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej nie należy rozstrzyganie rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym a treścią ksiąg wieczystych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2019 r. A. F. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badając zaskarżoną decyzję według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego i jej wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddano decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], która utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. F. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] (działka nr ew. [...], ark. [...], obręb [...]). Materialnoprawną podstawę poddanych kontroli sądu rozstrzygnięć organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016, poz. 290 ze zm.; dalej: "Pr. bud."). Zgodnie z art. 32 ust. 1 Pr. bud., pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim: (1) przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; (2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów; (3) wyrażeniu zgody przez ministra właściwego do spraw energii – w przypadku budowy gazociągów o zasięgu krajowym lub jeżeli budowa ta wynika z umów międzynarodowych. Stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Pr. bud., pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak przy tym wynika z art. 33 ust. 2 pkt 1 - 3 Pr. bud., do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu (nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000), oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W dalszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 1 Pr. bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza (1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; (4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Co istotne, jak wynika z art. 35 ust. 4 Pr. bud., w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z przywołanych wyżej norm prawnych wynika, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie przez inwestora kompletnej dokumentacji projektowej – wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami – która następnie powinna zostać rzetelnie i kompleksowo oceniona przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub – w przypadku jego braku – z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywna weryfikacja wspomnianej dokumentacji obliguje organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie organy architektoniczno-budowlane oceniając spełnienie przesłanek warunkujących udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego, działając zgodnie z podstawowymi standardami procedury administracyjnymi zakreślonymi regulacjami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., w należyty sposób zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy niezbędny do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i na tej podstawie dokonały prawidłowych ustaleń co do okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się przy wydawaniu kontrolowanych decyzji naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością ich uchylenia albo stwierdzenia nieważności, względnie stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że do wniosku o pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] (działka nr ew. [...], ark. [...], obręb [...]) inwestor dołączył wymagane prawem cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedłożony do sprawy projekt budowlany dotyczy budowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w [...] i zawiera wymagane prawem elementy, tj. opis techniczny zawierający cel opracowania, opis stanu istniejącego i projektowanego, informację o obszarze oddziaływania obiektu, opis projektowanej instalacji gazowej, wyliczenia obciążeń cieplnych od urządzeń gazowych w poszczególnych pomieszczeniach, informacje dotyczące odbioru instalacji gazowej oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego dla opracowania planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt został sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych (s. 15 i 16 projektu budowlanego), która na podstawie art. 20 pkt 4 Pr. bud. złożyła oświadczenie, że projekt budowlany został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami oraz zasadami wiedzy technicznej (s. 5 projektu budowlanego). Do projektu dołączono wydane przez [...] sp. z o. o. dla lokalu mieszkalnego w [...] przy ul. [...] warunki przyłączenia do sieci gazowej (s. 7 projektu budowlanego) oraz opinię kominiarską z wyników przeprowadzonych oględzin-ekspertyzy urządzeń grzewczo-kominowych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w [...] (s. 8 projektu budowlanego). Skoro więc po zweryfikowaniu w zgodzie z art. 35 ust. 1 Pr. bud. spełnienia w sprawie warunków wydania pozwolenia na budowę określonych w art. 32 ust. 1 i 4 oraz art. 34 ust. 1 – 3 Pr. bud., Prezydent Miasta [...] na mocy art. 35 ust. 4 Pr. bud. nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odpowiadając natomiast na zarzuty skargi wskazać należy, że w istocie lokal oznaczony we wniosku wszczynającym postępowanie i projekcie budowlanym jako nr [...], w prowadzonej dla niego księdze wieczystej o nr [...] oznaczony jest numerem [...]. Tym niemniej w rozpoznawanej sprawie rozbieżność w numeracji lokalu pomiędzy zapisem w księdze wieczystej, a numeracją zawartą w rejestrach administracyjnych i rejestrze dystrybutora gazu ziemnego nie mogła wpłynąć na ocenę spełnienia w sprawie warunków do wydania pozwolenia na budowę. Z projektu budowlanego jednoznacznie bowiem wynika, że został on sporządzony dla mieszkania przy ul. [...] w [...], położonego na parterze składającego się z łazienki, kuchni i pokoju (s. 9 projektu budowlanego). Również opinia kominiarska dotyczy podłączenia CO gazowego kondensacyjnego w łazience na parterze oraz kuchenki gazowej w kuchni na parterze w lokalu przy ul. [...] w [...]. Nie ma więc wątpliwości, że pozwolenie na budowę nie zostało wydane dla lokalu zlokalizowanego na piętrze tego budynku. W aktach sprawy znajdują się przy tym wydruki treści ksiąg wieczystych o nr [...] i [...], a także wyjaśnienia w tej sprawie złożone przez inwestora. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo odniósł się do wskazanej kwestii i jednoznacznie określił, którego lokalu w budynku przy ul. [...] dotyczy wydane pozwolenie na budowę, co wyklucza powstanie w przyszłości jakichkolwiek wątpliwości w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), oddalił skargę.