VII SA/Wa 980/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2009 r. sprawy ze skargi L. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej rozbiórkę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz L. J. kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE VII SA/Wa 980/09 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania L. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] NR [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., którą odmówiono wydania decyzji nakazującej rozbiórkę części budynku mieszkalnego i zamurowania okien w ścianie zachodniej tego budynku, znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i na podstawie art. 104 k.p.a. oraz 66 Prawa budowlanego odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę części budynku mieszkalnego i zamurowania okien w ścianie zachodniej tego budynku, znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] dokonał w toku prowadzonego postępowania administracyjnego prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego, zaś zarzuty podnoszone w odwołaniu przez skarżącego nie mają wpływu na kształt zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jednocześnie organ wskazał, iż w uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. powziął wątpliwość dotyczącą rozbieżności treści pozwolenia na budowę a dokumentacją projektową. Ponownie zebrany materiał dowodowy wskazuje, że po rozpoczęciu użytkowania budynku właściciel prowadził na tym obiekcie roboty budowlane. Jednocześnie organ podniósł, iż przy piśmie z dnia [...] stycznia 2009 roku Urząd Dzielnicy [...] przesłał posiadane dokumenty, z których wynika, że projekt budowlany przesłany przez ten urząd do organu pierwszej instancji jest jedynym projektem stanowiącym załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę Naczelnika Miasta [...] Nr [...] z dnia [...].06.1989r. i na jego podstawie zrealizowany został sporny budynek. Ponieważ sam projekt budowlany zatwierdzony ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę odpowiada parametrom budynku w terenie to za zasadne należy uznać stwierdzenie przez organ pierwszej instancji iż sporny budynek wybudowany został bez istotnych zmian. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ pierwszej instancji prowadząc postępowanie podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art.7 kpa), oraz zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art.77 § 1 kpa). Na marginesie organ odwoławczy podniósł, iż w niniejszej sprawie postępowanie prowadzone było w stosunku do części budynku mieszkalnego i okien w ścianie zachodniej tego budynku, znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...] w W. wybudowanych na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1989 r. Dlatego też w tym zakresie należało uchylić decyzję organu pierwszej instancji oraz prawidłowo sprecyzować, w stosunku do jakiej części budynku odnosi się decyzja organów administracji. Skargę na powyższą decyzję złożył L. J. wnosząc o jej o uchylenie, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona albowiem sprawa nie została wyjaśniona przez organy w taki sposób, który pozwalałby na jej ostateczne rozstrzygnięcie. Artykuł 7 Kpa statuuje zasadę prawdy obiektywnej zgodnie z którą organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne m. inn. do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Oznacza to obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a więc procedowanie zgodne z wymogami wskazanymi w art. 77 § 1 Kpa. To wszystko ma na celu zapewnienie ustalenia takiego stanu faktycznego, który odpowiadałby rzeczywistości (zasada prawdy obiektywnej). Zdaniem sądu w niniejszej sprawie powyższe zasady zostały naruszone, a oczywistym potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest odstąpienie przez organ drugiej instancji od wytycznych jakie sformułował pod adresem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2008 r. nr [...]. Otóż wskazał on, iż podziela stanowisko skarżącego co do tego, iż istnieją rozbieżności między pozwoleniem na budowę (decyzją Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1989 r.) a dokumentacją projektową, która została w/w decyzją zatwierdzona. Organ stwierdził, iż sam te rozbieżności dostrzega, i że dotyczą one m. in. Punktu drugiego decyzji nr [...] w którym ustalono że udziela się pozwolenia na budowę - w części południowej budynku bliźniaczego - łazienki i poddasza użytkowego o powierzchni 218,3 m2, powierzchni użytkowej 106, 85 m2 i kubaturze 815 m3, garażu o powierzchni użytkowej 24,60 m2 i kubaturze 122 m3. Organ przyznał jednocześnie, że z analizy znajdującego się w aktach sprawy projektu wynika, że dotyczy on budowy parteru o powierzchni 41,58 m2 oraz poddasza o powierzchni 103,79 m2 i kubaturze 760 m3 Stwierdzenie organu że rozbieżności dotyczą m. inn. pkt. drugiego decyzji nr 302/89 oznacza, iż ich zakres jest jeszcze szerszy i że wymagają wyjaśnienia także w tym szerszym zakresie. Należy przypomnieć również, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko skarżącego który wyraził pogląd, iż w sytuacji kiedy budynek został wybudowany z istniejącymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu to zgłoszenie budynku do użytkowania byłoby prawnie nieskutecznie gdyż zawierałoby nieprawdziwe oświadczenie. Mimo tego, że stanowisko oraz poglądy [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażone w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2008 r. (nr [...]) były jasne i precyzyjne organ pierwszej instancji nie odniósł się do nich w sposób należyty. Ograniczył się w zasadzie do stwierdzenia, iż ustalenia z kontroli dokonanej w dniu [...] czerwca 2008 r., wykazały że rozbudowy budynku dokonano zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] czerwca 1989 r. nr [...], a nadto, że zarówno projekt o którym mowa jak i decyzja zostały udostępnione z archiwum organu wydającego pozwolenie na budowę. W ocenie Sądu powyższe stwierdzenie nie może być uznane za wystarczające do tego aby uznać, iż wytyczne i wątpliwości organu wyrażone w decyzji z dnia [...] maja 2008 r., (nr [...]) zostały potraktowane z należytą powagą. Zupełnie niezrozumiałe jest jednak to, że organ drugiej instancji który wytyczne sformułował, oraz wyraził wątpliwości co do zgodności pozwolenia na budowę z dokumentacją projektową takie rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji podzielił. Obowiązkiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było bowiem m. inn. ustosunkowanie się do rozbieżności, które [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, a które dotyczyły np. pkt. 2 decyzji o pozwoleniu na budowę i treści projektu budowlanego zatwierdzonego tą decyzją. Jeśli takowych nie było to należało wykazać iż zarówno skarżący jak i organ drugiej instancji zarzuty sformułowali bezpodstawnie, a nadto z jakich przyczyn. Analiza uzasadnienia decyzji wydanej w pierwszej instancji pozwala na stwierdzenie, iż organ tego nie tylko nie wykazał, ale wręcz nie odniósł się w żaden sposób do tychże rozbieżności. Należy zauważyć także i to, że organy nie wyjaśniły powodów dla których nie przeprowadzono dowodu wnioskowanego przez skarżącego, a dotyczącego analizy dokumentacji projektowej stanowiącej załącznik do pozwolenia na budowę zbiźniaczonego budynku [...]. Jeśli dowód ten był w ocenie organów zbędny bądź nieprzydatny należało dać temu wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Omówienia wymagała także treść informacji dodatkowej do protokołu nr [...] z dnia [...] lutego 2002 r. W szczególności chodziło tu o ustalenie czy pracownik organu zawarł w niej stwierdzenie, że dokumentacja projektowa nie jest dokumentacją zatwierdzoną decyzją o pozwoleniu na budowę. W związku z tym należało rozważyć przesłuchanie tego pracownika celem uzyskania danych z powodu których informacja ta miała taką właśnie treść. Niewątpliwy błąd popełniony został również przy sporządzaniu protokołu oględzin z dnia 20 czerwca 2008 r. (k-106 akt. administracyjnych). Otóż z jego zapisów wynika, że małż. J. odmówili jego podpisania. Brak jest jednak wskazania przyczyny takiej odmowy. Nie wiadomo również czy zgłaszali oni jakieś uwagi tak do samych oględzin, jak i do treści protokołu. Jeśli takowych nie było (co wydaje się mało prawdopodobne) to należało dać temu wyraz w treści protokołu (w pozycji "uwagi i wyjaśnienia stron i osób biorących udział w oględzinach"). Niejako na marginesie powyższych uwag zauważyć należy, że w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 247/06 tutejszy Sąd przesądził (str. 3 uzasadnienia wyroku), że budynek na działce przy ulicy [...] został rozbudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia 8 marca 1989 r. Ani w tej sprawie, ani też w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 400/05 nie przesądził jednak tego, iż istnieje zgodność między tymże pozwoleniem a dokumentacją projektową którą pozwolenie to zatwierdza. Rozpoznając sprawę ponownie należy uwzględnić powyższe rozważania stosownie do treści art. 153 Ppsa. Podstawą prawną rozstrzygnięcia Sądu jest art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 oraz 200 Ppsa.