II OZ 895/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 2257/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej R.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2257/18 w sprawie ze skargi R. P. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2257/18, odrzucił skargę kasacyjną R. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2019 r. w sprawie z jego skargi na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 28 maja 2019 r. wezwano pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie pisma zawierającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jednym odpisem tego pisma poświadczonym za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W przewidzianym prawem terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego kasacyjnie w piśmie z dnia 13 czerwca 2019 r. oświadczył, że zrzeka się rozprawy, lecz nie załączył odpisu tego pisma. Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej: P.p.s.a. uznając, że braki formalne nie zostały uzupełnione. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 47 § 1 w zw. z art. 178 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieusunięcia braków formalnych w postaci niezłożeni odpisu pisma z dnia 13 czerwca 2019 r. zawierającego oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, podczas gdy niedołączenie odpisu pisma stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu, jeśli uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu, z uwagi na co WSA w Warszawie winien był wezwać skarżącego do jego złożenia, a ponadto brak odpisu wskazanego pisma nie jest brakiem istotnym i mógł zostać uzupełniony przez Sąd we własnym zakresie, tj. np. przez wykonanie dodatkowej kopii przesłanego przez stronę egzemplarza, co nie powodowałoby niemożności nadania sprawie dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych Zdaniem autora zażalenia w dacie wydania zarządzenia z dnia 28 maja 2019 r. brak formalny w postaci braku odpisu pisma zawierającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy jeszcze nie wystąpił, a zatem wezwanie do jego uzupełnienia było przedwczesne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 177a P.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną [...] której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 czerwca 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 96). Ustawowy siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upływał zatem 17 czerwca 2019 r. Pełnomocnik skarżącego nadesłał oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, natomiast nie nadesłał odpisu tego oświadczenia, pomimo, że obowiązek taki wynikał jednoznacznie z doręczonego pełnomocnikowi wezwania. Obowiązek złożenia odpisów pisma wynika z art. 47 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak jest podstaw do przyjęcia, że brak ten powstał dopiero w momencie przesłania do sądu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, ponieważ obowiązek jego uzupełnienia wynikał jednoznacznie z wezwania skierowanego do pełnomocnika skarżącego. Wskazać również należy, że oświadczenie to stanowi element skargi kasacyjnej – i co do zasady nie powinno stanowić odrębnego pisma w sprawie, z tej przyczyny nie było podstaw do wystosowywania kolejnego wezwania do nadesłania odpisu oświadczenia. Bezsprzecznie bowiem brak oświadczenia stanowił brak skargi kasacyjnej, który nie został usunięty (por. postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt I OZ 477/19). Ponadto wyjaśnić należy, że konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego skargę kasacyjną wynika również z treści art. 47 § 1 P.p.s.a, który nakłada na stronę składającą pismo procesowe obowiązek dołączenia do tego pisma odpowiedniej liczby załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. W uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/39) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Przyjąć należy, że powyższe stanowisko odnosi się również do skargi kasacyjnej oraz pisma procesowego uzupełniającego skargę kasacyjną. W tych okolicznościach sprawy, wobec nieuzupełnienia braków formalnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany odrzucić skargę kasacyjną, w szczególności uwzględniając, że skarżący jest w tym postępowaniu reprezentowany przez fachowego pełnomocnika. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.