II SAB/Wr 76/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi V. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. UZASADNIENIE V. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 26 listopada 2021 r. skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie rozpatrzenia jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 lutego 2022 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy skarga dnia 24 listopada 2021 r. objęta jest bezczynność czy też przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że skarga objęta jest wyłącznie bezczynność Wojewody, złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do Wojewody, sprecyzowania, czy skarżący w treści skargi wnosi o wymierzenie organowi grzywny, czy też o zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej od organu. Skarżącemu został zakreślony termin 7 dni z pouczeniem, że zaniechanie złożenia dowodu wniesienia ponaglenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący doprecyzował, że skarga dotyczy bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, a w jej treści zawarto wniosek o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej sumy pieniężnej. Do ww. pisma skarżący załączył kserokopie zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek podpisanych jako ponaglenie i skarga, wraz z kserokopią pisma stanowiącego ponaglenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi, przesłanych akt, dokumentów przesłanych przez skarżącego) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżący złożył ponaglenie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę postępowania z jego wniosku. Nadesłana na wezwanie Sądu kserokopia ponaglenia datowana jest na 20 marca 2022 r., natomiast skarga opatrzona została datą 24 listopada 2021 r. (26 listopada 2022 r. wpłynęła do organu), poprzedzającą więc ponaglenie. Wobec powyższego należało przyjąć, że przed wniesieniem skargi nie zostały wyczerpane przysługujące stronie środki zaskarżenia. Co więcej, potwierdzenie nadania i odbioru przesyłki podpisanej jako ponaglenie nie zawierało żadnych adnotacji, czy też pieczęci doręczyciela. Ponadto Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. W konsekwencji należało przyjąć, że skarżący, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanych w wezwaniu czynności, nie przedstawił w wyznaczonym przez Sąd terminie dowodów potwierdzających, że przed wniesieniem skargi kwestionującej brak działania organu, złożone zostało ponaglenie. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).